3.2.2 Visie op sociaal werk
binnen de organisatie
Student: Roy Algra
Opleiding: Social Work
Locatie: Hogeschool Inholland Alkmaar
Klas: ALSWvt3c
1
, Een label rijker
Het is zaterdagochtend wanneer Ronald zijn wekker gaat. Hij staat op met een goed
gevoel. Het gaat de laatste tijd namelijk steeds beter met hem en hij is tevreden met de
woning en ambulante begeleiding die hij krijgt van HVO-Querido. Daarnaast zal hij
vanmiddag naar de sportschool gaan om daar in groepsverband een fitnesstraining te
volgen. Ronald is erg blij met de sociale interactie die gepaard gaat met de activiteit.
Er zijn een paar mensen binnen de groep die hij nu al een paar keer eerder heeft
gesproken en waar hij het goed mee kan vinden. Hij stelt zichzelf de vraag of vandaag
de dag zal zijn dat hij hen vraagt om een keer samen ergens te gaan lunchen of een
drankje te doen. Maar wat nou als zij dat helemaal niet willen? Ronald heeft namelijk
twee jaar geleden een aantal psychotische episodes gehad, waarna de diagnose
schizofrenie paranoïde type gesteld is. Hier is hij nog steeds van aan het herstellen en
dat weten zijn groepsgenoten van de sportschool. En al zouden zij het nog niet weten;
wat nou als zij erachter komen en ondanks dat hij nu stabiel is, niet meer met hem om
willen gaan? Straks vinden zij hem raar of gaan ze hem anders zien vanwege zijn
diagnose. De gedachten razen door Ronald zijn hoofd en het goede gevoel waarmee
hij vanmorgen is opgestaan, is ondertussen verdwenen. Hij vraagt zich af of hij
überhaupt nog wel naar de sportschool zal gaan.
Dit zijn jammer genoeg gedachten waar cliënten van HVO-Querido, maar ook van
andere organisaties binnen de geestelijke gezondheidszorg, dagelijks mee te maken
kunnen hebben. Het gediagnosticeerd zijn met een psychische stoornis, zoals
schizofrenie, een licht verstandelijke beperking, een persoonlijkheidsstoornis, etc.,
kan veel stigma met zich meebrengen. Zowel bij het individu zelf, zelfstigma, als in zijn
of haar omgeving. Stigmatisering kan een grote negatieve invloed vormen op het
dagelijks functioneren van een individu, diens omgeving en de maatschappij als
geheel. Het stellen van een diagnose kan echter ook voordelen met zich meebrengen.
Wat zijn eigenlijk de gevolgen van het stellen van een diagnose? En hoe gaat HVO-
Querido om met deze gevolgen?
Diagnoses
Als sociaal werker ben je niet bevoegd om een cliënt te diagnosticeren. Dit wordt gedaan
door psychologen en psychiaters. Zij gaan samen met de cliënt in gesprek. Tijdens het
gesprek vraagt de psycholoog of psychiater naar de klachten en symptomen die de persoon
ervaart. Daarnaast wordt het gedrag van de cliënt geobserveerd en kan er gebruik worden
gemaakt van vragenlijsten. Een diagnose wordt niet gesteld aan de hand van één gesprek.
In sommige gevallen kan hier een traject aan voorafgaan van zes maanden
(Patiëntenfederatie Nederland, 2023).
In het proces van het stellen van een diagnose, maken de psychologen/psychiaters gebruik
van het ‘Diagnostic and Statistical manual of Mental disorders’ of in het kort de DSM. De
DSM wordt regelmatig vernieuwd zodat nieuwe ontwikkelingen in de psychische
gezondheidszorg er ook in worden opgenomen. Op dit moment wordt de vijfde editie
gebruikt. Dit is letterlijk vertaald het handboek voor de classificatie van psychische
stoornissen. In de DSM staan alle psychische stoornissen met een omschrijving van
mogelijke belevingen, gedragingen en/of eigenschappen die van toepassing kunnen zijn op
een persoon die met de stoornis te maken heeft (U-center, z.d.).
2
binnen de organisatie
Student: Roy Algra
Opleiding: Social Work
Locatie: Hogeschool Inholland Alkmaar
Klas: ALSWvt3c
1
, Een label rijker
Het is zaterdagochtend wanneer Ronald zijn wekker gaat. Hij staat op met een goed
gevoel. Het gaat de laatste tijd namelijk steeds beter met hem en hij is tevreden met de
woning en ambulante begeleiding die hij krijgt van HVO-Querido. Daarnaast zal hij
vanmiddag naar de sportschool gaan om daar in groepsverband een fitnesstraining te
volgen. Ronald is erg blij met de sociale interactie die gepaard gaat met de activiteit.
Er zijn een paar mensen binnen de groep die hij nu al een paar keer eerder heeft
gesproken en waar hij het goed mee kan vinden. Hij stelt zichzelf de vraag of vandaag
de dag zal zijn dat hij hen vraagt om een keer samen ergens te gaan lunchen of een
drankje te doen. Maar wat nou als zij dat helemaal niet willen? Ronald heeft namelijk
twee jaar geleden een aantal psychotische episodes gehad, waarna de diagnose
schizofrenie paranoïde type gesteld is. Hier is hij nog steeds van aan het herstellen en
dat weten zijn groepsgenoten van de sportschool. En al zouden zij het nog niet weten;
wat nou als zij erachter komen en ondanks dat hij nu stabiel is, niet meer met hem om
willen gaan? Straks vinden zij hem raar of gaan ze hem anders zien vanwege zijn
diagnose. De gedachten razen door Ronald zijn hoofd en het goede gevoel waarmee
hij vanmorgen is opgestaan, is ondertussen verdwenen. Hij vraagt zich af of hij
überhaupt nog wel naar de sportschool zal gaan.
Dit zijn jammer genoeg gedachten waar cliënten van HVO-Querido, maar ook van
andere organisaties binnen de geestelijke gezondheidszorg, dagelijks mee te maken
kunnen hebben. Het gediagnosticeerd zijn met een psychische stoornis, zoals
schizofrenie, een licht verstandelijke beperking, een persoonlijkheidsstoornis, etc.,
kan veel stigma met zich meebrengen. Zowel bij het individu zelf, zelfstigma, als in zijn
of haar omgeving. Stigmatisering kan een grote negatieve invloed vormen op het
dagelijks functioneren van een individu, diens omgeving en de maatschappij als
geheel. Het stellen van een diagnose kan echter ook voordelen met zich meebrengen.
Wat zijn eigenlijk de gevolgen van het stellen van een diagnose? En hoe gaat HVO-
Querido om met deze gevolgen?
Diagnoses
Als sociaal werker ben je niet bevoegd om een cliënt te diagnosticeren. Dit wordt gedaan
door psychologen en psychiaters. Zij gaan samen met de cliënt in gesprek. Tijdens het
gesprek vraagt de psycholoog of psychiater naar de klachten en symptomen die de persoon
ervaart. Daarnaast wordt het gedrag van de cliënt geobserveerd en kan er gebruik worden
gemaakt van vragenlijsten. Een diagnose wordt niet gesteld aan de hand van één gesprek.
In sommige gevallen kan hier een traject aan voorafgaan van zes maanden
(Patiëntenfederatie Nederland, 2023).
In het proces van het stellen van een diagnose, maken de psychologen/psychiaters gebruik
van het ‘Diagnostic and Statistical manual of Mental disorders’ of in het kort de DSM. De
DSM wordt regelmatig vernieuwd zodat nieuwe ontwikkelingen in de psychische
gezondheidszorg er ook in worden opgenomen. Op dit moment wordt de vijfde editie
gebruikt. Dit is letterlijk vertaald het handboek voor de classificatie van psychische
stoornissen. In de DSM staan alle psychische stoornissen met een omschrijving van
mogelijke belevingen, gedragingen en/of eigenschappen die van toepassing kunnen zijn op
een persoon die met de stoornis te maken heeft (U-center, z.d.).
2
