Hoofdstuk 2 - New Media and Visual Culture
Paragraaf 1 - What happened to Virtual Reality (VR)?
Sirius: In de groeiende digitale cultuur van begin 1990, werd interactie met andere mensen in
een 3D-omgeving een mogelijkheid door de komst van het internet. ‘Second Life’ is een
verlegen voorbeeld van wat mogelijk is.
VR is ontstaan in de laboratoria van militaire-industriële complexen. De technologie van
1980 was nog niet klaar voor VR, er was te weinig kennis over hoe menselijke zintuigen
reageren op lichamelijke immersie van VR.
Een medium is een set van sociale, institutionale, esthetische en technologische regelingen
om informatie, ideeën, teksten en beelden te dragen en te distribueren. VR heeft nog geen
institutioneel patroon van distributie, tentoonstelling of gebruik en daarom is het nog niet te
zien als medium.
Winston: Potentiële communicatie technologieën ondergaan een aantal stappen voordat ze
een medium worden. Deze worden niet simpelweg chronologisch gevolgd.
1. Feasible: er moet een basis zijn in de wetenschappelijke competentie van een
maatschappij.
2. Ideation: een idee/concept krijgt technologische applicatie in de vorm van een
prototype.
3. Invention: bestaat alleen als het voorbij een idee en prototype komt en als er
noodzaak in het gebruik en sociale acceptatie plaatsvindt.
VR lijkt te hangen tussen 1 en 2, soms is het te zien in het leven bij kunst of media festivals.
Om het te kunnen ervaren moeten vaak nog dure reizen worden gemaakt en onderhoud is
ook duur.
Paragraaf 2 - The virtual and visual culture
In de laatste twintig jaar worden beelden anders geproduceerd, anders toegankelijk gemaakt
en is de relatie tot media anders. In termen van VR zien we dit terug in immersieve kwaliteit
van videogames, IMAX cinema dat ons zicht vult en video displays die de fysieke
architectuur maskeren.
VR kan worden gezien als een object om mee te denken, het stelt vragen over de natuur van
realiteit, perceptie, belichaming, representatie en simulatie.
Dit was ook zo bij de camera obscura. In de 18e eeuw was het doel niet enkel foto’s maken,
maar ook filosofische reflectie en speculatie over visuele perceptie en kennis. Vragen over
de externe wereld, het oog en het brein werden gesteld.
De discursieve status van VR ontstaat ook door de representatie in andere media ervan.
Door dit begrip worden andere concepten van simulatie, representatie en immersie
ondervraagt.
Paragraaf 3 - The digital virtual
Het digitale virtuele komt terug in visuele cultuur door human-computer interface design, de
manier waarop mensen de interactie aangaan met een machine.
Sutherland: We moeten het glas breken en ín de machine gaan. Hij vroeg zich af hoe de
resultaten of onzichtbare activiteiten in de computer output worden. Dit kon volgens hem
door een screen, hij ontwikkelde hiervoor de Sketchpad.
Volgens hem konden menselijke acties berekenbare informatie worden wat terug komt in het
menselijke subject via mechanica en sensoren. Te zien als een cybernetic feedback loop
tussen mens en computer. Te zien in zijn flight simulator, het wordt een black box zonder
externe referentie tot vliegtuigen.
Head-mounted display: geeft de gebruiker een beeld met perspectief wat veranderd als de
gebruiker beweegt. Gestructureerd door een 3-dimensionaal Cartesian grid met drie
coördinaties die steoreoscopisch op TV schermpjes voor de ogen te zien zijn.
Paragraaf 1 - What happened to Virtual Reality (VR)?
Sirius: In de groeiende digitale cultuur van begin 1990, werd interactie met andere mensen in
een 3D-omgeving een mogelijkheid door de komst van het internet. ‘Second Life’ is een
verlegen voorbeeld van wat mogelijk is.
VR is ontstaan in de laboratoria van militaire-industriële complexen. De technologie van
1980 was nog niet klaar voor VR, er was te weinig kennis over hoe menselijke zintuigen
reageren op lichamelijke immersie van VR.
Een medium is een set van sociale, institutionale, esthetische en technologische regelingen
om informatie, ideeën, teksten en beelden te dragen en te distribueren. VR heeft nog geen
institutioneel patroon van distributie, tentoonstelling of gebruik en daarom is het nog niet te
zien als medium.
Winston: Potentiële communicatie technologieën ondergaan een aantal stappen voordat ze
een medium worden. Deze worden niet simpelweg chronologisch gevolgd.
1. Feasible: er moet een basis zijn in de wetenschappelijke competentie van een
maatschappij.
2. Ideation: een idee/concept krijgt technologische applicatie in de vorm van een
prototype.
3. Invention: bestaat alleen als het voorbij een idee en prototype komt en als er
noodzaak in het gebruik en sociale acceptatie plaatsvindt.
VR lijkt te hangen tussen 1 en 2, soms is het te zien in het leven bij kunst of media festivals.
Om het te kunnen ervaren moeten vaak nog dure reizen worden gemaakt en onderhoud is
ook duur.
Paragraaf 2 - The virtual and visual culture
In de laatste twintig jaar worden beelden anders geproduceerd, anders toegankelijk gemaakt
en is de relatie tot media anders. In termen van VR zien we dit terug in immersieve kwaliteit
van videogames, IMAX cinema dat ons zicht vult en video displays die de fysieke
architectuur maskeren.
VR kan worden gezien als een object om mee te denken, het stelt vragen over de natuur van
realiteit, perceptie, belichaming, representatie en simulatie.
Dit was ook zo bij de camera obscura. In de 18e eeuw was het doel niet enkel foto’s maken,
maar ook filosofische reflectie en speculatie over visuele perceptie en kennis. Vragen over
de externe wereld, het oog en het brein werden gesteld.
De discursieve status van VR ontstaat ook door de representatie in andere media ervan.
Door dit begrip worden andere concepten van simulatie, representatie en immersie
ondervraagt.
Paragraaf 3 - The digital virtual
Het digitale virtuele komt terug in visuele cultuur door human-computer interface design, de
manier waarop mensen de interactie aangaan met een machine.
Sutherland: We moeten het glas breken en ín de machine gaan. Hij vroeg zich af hoe de
resultaten of onzichtbare activiteiten in de computer output worden. Dit kon volgens hem
door een screen, hij ontwikkelde hiervoor de Sketchpad.
Volgens hem konden menselijke acties berekenbare informatie worden wat terug komt in het
menselijke subject via mechanica en sensoren. Te zien als een cybernetic feedback loop
tussen mens en computer. Te zien in zijn flight simulator, het wordt een black box zonder
externe referentie tot vliegtuigen.
Head-mounted display: geeft de gebruiker een beeld met perspectief wat veranderd als de
gebruiker beweegt. Gestructureerd door een 3-dimensionaal Cartesian grid met drie
coördinaties die steoreoscopisch op TV schermpjes voor de ogen te zien zijn.
