Hartfalen
Decompensati o cordis
Wanneer het hart niet meer goed functi oneert en het bloed niet meer goed kan rondpompen door
het lichaam heet dit hartf alen.
Hartf alen kan beide zijden van het hart treff en, maar vaak leidt het slechter werken van één helft
tot een toenemende belasti ng en uiteindelijk falen van de andere helft . Linkszijdig falen komt meer
voor dan rechtszijdig falen, omdat de belasti ng van de linkerventrikel groter is. Bij hartf alen zet het
lichaam compenserende mechanismen in om het lichaam te helpen. Deze werken op korte termijn,
maar zijn op lange termijn destructi ef, omdat het hart zwaarder wordt belast wat leidt tot het
toenemen van het hartf alen.
Epidemiologie
Elk jaar krijgen bijna 38.000 Nederlanders de diagnose hartf alen: 52% is vrouw en 48% is man.
- Vrouwen zijn gemiddeld 88 jaar als ze overlijden aan hartf alen.
- Mannen zijn gemiddeld 84 jaar als ze overlijden aan hartf alen.
Pathologie
Wanneer het hart niet goed kan samentrekken heet dit systolische disfuncti e.
Wanneer het hart niet goed kan ontspannen heet dit diastolische disfuncti e.
Hypertrofi e zorgt voor minder eff ecti eve samentrekking (systolische disfuncti e) en zal het ventrikel
kleiner worden, dus past er minder bloed in het ventrikel (diastolische disfuncti e).
Rechtsdecompensati e
Hiervan is sprake wanneer de rechterventrikel onvoldoende druk ontwikkelt om het bloed door de
longen te stuwen, dit kan worden veroorzaakt door toegenomen weerstand van de longvaten of een
verzwakte hartspier.
Wanneer de rechterventrikel zich niet meer geheel leegmaakt , raken eerst het rechteratrium en de
venae cavae , en vervolgens het gehele veneuze stelsel overvuld met bloed. Lever, milt en nieren
worden aangetast en er ontstaat oedeem van de ledematen en ascites .
Ook kan er hypertrofi e ontstaan aan de rechterventrikel , doordat deze hard moet werken om het
bloed (bij pulmonale hypertensie) de longen in te pompen. Dit leidt weer tot diastolische disfuncti e.
Oorzaken
Toegenomen longvatweerstand: Longembolie, COPD, insuffi ciënti e van de linkerventrikel
(als de longcirculati e is verhinderd omdat de linkerventrikel niet al het bloed verwijdert dat
erin stroomt), vernauwing (stenose) van de longklep.
Verzwakking hartspier: Ischemie na een infarct.
Symptomen
Perifere oedemen.
Vergrote lever.
Bij liggende pati ënt zijn de halsvenen opgezet.
Nycturie (nachtelijk plassen) Door de ligpositi e kan vocht weer worden opgenomen in de
bloedbaan, nieren merken dit op wat leidt tot veel plassen.
Decompensati o cordis
Wanneer het hart niet meer goed functi oneert en het bloed niet meer goed kan rondpompen door
het lichaam heet dit hartf alen.
Hartf alen kan beide zijden van het hart treff en, maar vaak leidt het slechter werken van één helft
tot een toenemende belasti ng en uiteindelijk falen van de andere helft . Linkszijdig falen komt meer
voor dan rechtszijdig falen, omdat de belasti ng van de linkerventrikel groter is. Bij hartf alen zet het
lichaam compenserende mechanismen in om het lichaam te helpen. Deze werken op korte termijn,
maar zijn op lange termijn destructi ef, omdat het hart zwaarder wordt belast wat leidt tot het
toenemen van het hartf alen.
Epidemiologie
Elk jaar krijgen bijna 38.000 Nederlanders de diagnose hartf alen: 52% is vrouw en 48% is man.
- Vrouwen zijn gemiddeld 88 jaar als ze overlijden aan hartf alen.
- Mannen zijn gemiddeld 84 jaar als ze overlijden aan hartf alen.
Pathologie
Wanneer het hart niet goed kan samentrekken heet dit systolische disfuncti e.
Wanneer het hart niet goed kan ontspannen heet dit diastolische disfuncti e.
Hypertrofi e zorgt voor minder eff ecti eve samentrekking (systolische disfuncti e) en zal het ventrikel
kleiner worden, dus past er minder bloed in het ventrikel (diastolische disfuncti e).
Rechtsdecompensati e
Hiervan is sprake wanneer de rechterventrikel onvoldoende druk ontwikkelt om het bloed door de
longen te stuwen, dit kan worden veroorzaakt door toegenomen weerstand van de longvaten of een
verzwakte hartspier.
Wanneer de rechterventrikel zich niet meer geheel leegmaakt , raken eerst het rechteratrium en de
venae cavae , en vervolgens het gehele veneuze stelsel overvuld met bloed. Lever, milt en nieren
worden aangetast en er ontstaat oedeem van de ledematen en ascites .
Ook kan er hypertrofi e ontstaan aan de rechterventrikel , doordat deze hard moet werken om het
bloed (bij pulmonale hypertensie) de longen in te pompen. Dit leidt weer tot diastolische disfuncti e.
Oorzaken
Toegenomen longvatweerstand: Longembolie, COPD, insuffi ciënti e van de linkerventrikel
(als de longcirculati e is verhinderd omdat de linkerventrikel niet al het bloed verwijdert dat
erin stroomt), vernauwing (stenose) van de longklep.
Verzwakking hartspier: Ischemie na een infarct.
Symptomen
Perifere oedemen.
Vergrote lever.
Bij liggende pati ënt zijn de halsvenen opgezet.
Nycturie (nachtelijk plassen) Door de ligpositi e kan vocht weer worden opgenomen in de
bloedbaan, nieren merken dit op wat leidt tot veel plassen.