Hoofdstuk 1 – Toegang tot Nederland
Het vreemdelingenrecht heeft 2 onderdelen: het reguliere vreemdelingenrecht en
het asielrecht. Er zijn dus ook 2 procedures: de reguliere procedure en de
asielprocedure.
Er zijn verschillende soorten verblijf in Nederland.
- Kort verblijf. Dit is voor max 90 dagen en hieronder vallen toerisme,
zakenreis, familiebezoek en overige
- Regulier verblijf. Dit is langer dan 90 dagen. Hieronder valt verblijf bij
partner, voor studie, voor arbeid of overige gevallen.
- Verblijf voor EU-onderdanen
- Verblijf als vluchteling.
Belangrijk is om te weten in welke categorie de vreemdeling (personen die niet
over de Nederlandse nationaliteit bezitten) valt, om te weten welke procedure hij
moet doorlopen.
Voor de toegang tot en verblijf in Nederland gelden een aantal vereisten.
- Voor een kort verblijf van max 90 dagen heb je een visum nodig
- Voor langer verblijf dan 90 dagen is een MVV en een verblijfsvergunning
vereist
- Voor verblijf als vluchteling en als EU-onderdaan is een visum en MVV niet
vereist
Volgens art. 8 VW verblijft een vreemdeling rechtmatig in Nederland als hij aan
een van die genoemde vereisten voldoet.
Door de koppelingswet kan de vreemdeling die niet rechtmatig in Nederland
verblijft niet langer een beroep doen op allerlei voorzieningen, subsidies,
vergunningen en uitkeringen.
Er zijn 5 pijlers in de vreemdelingenketen
- Asiel (bescherming)
- Regulier (economisch, sociaal)
- Toegang (wie wordt toegelaten)
- Toezicht (hoe controleren we)
- Terugkeer (mensen mogen niet blijven)
Hoofdstuk 2 – Bronnen van het staatsrecht
Er zijn verschillende bronnen van het vreemdelingenrecht.
- Op nationaal niveau zijn dit de Vreemdelingenwet 2000, het
Vreemdelingenbesluit 2000, voorschrift vreemdelingen 2000 en de
vreemdelingencirculaire 2000.
- Op internationaal niveau onderscheiden we de internationale
mensenrechtenverdragen (bv. het EVRM) en het Europees recht. Hieronder
vallen verordeningen (bv. visumcode), richtlijnen (bv.
gezinsherenigingsrichtlijn) en overige
- Ook zijn er een hele hoop andere verdragen van belang voor het
vreemdelingenrecht, bijvoorbeeld het vluchtelingenverdrag
Een belangrijk verdrag is het Schengenverdrag. Een gevolg van dit verdrag is dat
grenscontroles binnen het Schengengebied is afgeschaft. Er is geen visum nodig.
, Ook van belang voor het vreemdelingenrecht is het primaire recht: de verdragen,
en het secundaire recht: de EU richtlijnen, verordeningen, besluiten,
aanbevelingen en adviezen. Voorbeelden van richtlijnen zijn
gezinsherenigingsrichtlijn en de terugkeerrichtlijn.
Hoofdstuk 3 – Kort verblijf
Voor een kort verblijf van max 90 dagen is een visum vereist. Het doel is een
vakantie, familie-, vriendenbezoek, toerisme of zakenbezoek.
Een visum is een machtiging die door de autoriteiten van de lidstaat wordt
afgegeven aan de vreemdeling die visumplichtig is, wanneer deze op
grondgebied van Nederland wil verblijven of wanneer deze wil doorreizen op het
grondgebied van Schengenlanden.
Er zijn 2 soorten visa: een A-visa, dit is een transitvisum en is bedoeld voor
onderdanen van sommige landen die tijdens een intercontinentale vlucht een
tussenlanding moeten maken op een luchthaven op het grondgebied van een
Schengenland. Een C-visum is een visum voor kort verblijf. Dit visum kan
eenvormig zijn (hoofdregel), het visum is dan afgegeven door de autoriteiten van
een Schengenland en dus geldig op het hele grondgebied. Maar het kan ook
territoriaal beperkt zijn (uitzondering), waardoor het visum alleen geldig is in het
land waarvoor het visum is verleend.
Visumplichtig zijn derdelanders. Dus geen EU-onderdanen. De autoriteiten van
het Schengenland waar de vreemdeling naartoe wil reizen beslissen over het
visum. In beginsel is dit de minister van buitenlandse zaken (dit is zo in
Nederland), maar soms ook een andere organisatie bijvoorbeeld de Visumdienst
die gemandateerd is door de minister.
De aanvraag moet worden ingediend bij de ambassade of consulaat van lidstaat
waar de vreemdeling naar toe wil reizen 3 maanden voor vertrek.
De voorwaarden voor een visum zijn:
- Geldig reisdocument
- Geen gevaar voor de openbare orde
- Reisdoel moet bekend zijn
- De aanvrager moet het voornemen hebben het land te verlaten
- En hij moet voldoende middelen van bestaan hebben
Het visum is 90 dagen geldig. Bij overmacht of humanitaire redenen kan het
noodzakelijk zijn om te verlengen.
Als het visum onrechtmatig of ten onrechte is verkregen kan die nietig worden
verklaard.
Het visum kan ingetrokken worden als hij niet meer aan de voorwaarden voldoet.
Als de aanvraag voor een visum wordt afgewezen kan hij schriftelijk in bezwaar
gaan (binnen 4 weken) en daarna in hoger beroep (binnen 4 weken). Er kan om
voorlopige voorzieningen worden gevraagd.
Hoofdstuk 4 – lang verblijf, verblijfsvergunning voor bepaalde tijd
regulier
Het vreemdelingenrecht heeft 2 onderdelen: het reguliere vreemdelingenrecht en
het asielrecht. Er zijn dus ook 2 procedures: de reguliere procedure en de
asielprocedure.
Er zijn verschillende soorten verblijf in Nederland.
- Kort verblijf. Dit is voor max 90 dagen en hieronder vallen toerisme,
zakenreis, familiebezoek en overige
- Regulier verblijf. Dit is langer dan 90 dagen. Hieronder valt verblijf bij
partner, voor studie, voor arbeid of overige gevallen.
- Verblijf voor EU-onderdanen
- Verblijf als vluchteling.
Belangrijk is om te weten in welke categorie de vreemdeling (personen die niet
over de Nederlandse nationaliteit bezitten) valt, om te weten welke procedure hij
moet doorlopen.
Voor de toegang tot en verblijf in Nederland gelden een aantal vereisten.
- Voor een kort verblijf van max 90 dagen heb je een visum nodig
- Voor langer verblijf dan 90 dagen is een MVV en een verblijfsvergunning
vereist
- Voor verblijf als vluchteling en als EU-onderdaan is een visum en MVV niet
vereist
Volgens art. 8 VW verblijft een vreemdeling rechtmatig in Nederland als hij aan
een van die genoemde vereisten voldoet.
Door de koppelingswet kan de vreemdeling die niet rechtmatig in Nederland
verblijft niet langer een beroep doen op allerlei voorzieningen, subsidies,
vergunningen en uitkeringen.
Er zijn 5 pijlers in de vreemdelingenketen
- Asiel (bescherming)
- Regulier (economisch, sociaal)
- Toegang (wie wordt toegelaten)
- Toezicht (hoe controleren we)
- Terugkeer (mensen mogen niet blijven)
Hoofdstuk 2 – Bronnen van het staatsrecht
Er zijn verschillende bronnen van het vreemdelingenrecht.
- Op nationaal niveau zijn dit de Vreemdelingenwet 2000, het
Vreemdelingenbesluit 2000, voorschrift vreemdelingen 2000 en de
vreemdelingencirculaire 2000.
- Op internationaal niveau onderscheiden we de internationale
mensenrechtenverdragen (bv. het EVRM) en het Europees recht. Hieronder
vallen verordeningen (bv. visumcode), richtlijnen (bv.
gezinsherenigingsrichtlijn) en overige
- Ook zijn er een hele hoop andere verdragen van belang voor het
vreemdelingenrecht, bijvoorbeeld het vluchtelingenverdrag
Een belangrijk verdrag is het Schengenverdrag. Een gevolg van dit verdrag is dat
grenscontroles binnen het Schengengebied is afgeschaft. Er is geen visum nodig.
, Ook van belang voor het vreemdelingenrecht is het primaire recht: de verdragen,
en het secundaire recht: de EU richtlijnen, verordeningen, besluiten,
aanbevelingen en adviezen. Voorbeelden van richtlijnen zijn
gezinsherenigingsrichtlijn en de terugkeerrichtlijn.
Hoofdstuk 3 – Kort verblijf
Voor een kort verblijf van max 90 dagen is een visum vereist. Het doel is een
vakantie, familie-, vriendenbezoek, toerisme of zakenbezoek.
Een visum is een machtiging die door de autoriteiten van de lidstaat wordt
afgegeven aan de vreemdeling die visumplichtig is, wanneer deze op
grondgebied van Nederland wil verblijven of wanneer deze wil doorreizen op het
grondgebied van Schengenlanden.
Er zijn 2 soorten visa: een A-visa, dit is een transitvisum en is bedoeld voor
onderdanen van sommige landen die tijdens een intercontinentale vlucht een
tussenlanding moeten maken op een luchthaven op het grondgebied van een
Schengenland. Een C-visum is een visum voor kort verblijf. Dit visum kan
eenvormig zijn (hoofdregel), het visum is dan afgegeven door de autoriteiten van
een Schengenland en dus geldig op het hele grondgebied. Maar het kan ook
territoriaal beperkt zijn (uitzondering), waardoor het visum alleen geldig is in het
land waarvoor het visum is verleend.
Visumplichtig zijn derdelanders. Dus geen EU-onderdanen. De autoriteiten van
het Schengenland waar de vreemdeling naartoe wil reizen beslissen over het
visum. In beginsel is dit de minister van buitenlandse zaken (dit is zo in
Nederland), maar soms ook een andere organisatie bijvoorbeeld de Visumdienst
die gemandateerd is door de minister.
De aanvraag moet worden ingediend bij de ambassade of consulaat van lidstaat
waar de vreemdeling naar toe wil reizen 3 maanden voor vertrek.
De voorwaarden voor een visum zijn:
- Geldig reisdocument
- Geen gevaar voor de openbare orde
- Reisdoel moet bekend zijn
- De aanvrager moet het voornemen hebben het land te verlaten
- En hij moet voldoende middelen van bestaan hebben
Het visum is 90 dagen geldig. Bij overmacht of humanitaire redenen kan het
noodzakelijk zijn om te verlengen.
Als het visum onrechtmatig of ten onrechte is verkregen kan die nietig worden
verklaard.
Het visum kan ingetrokken worden als hij niet meer aan de voorwaarden voldoet.
Als de aanvraag voor een visum wordt afgewezen kan hij schriftelijk in bezwaar
gaan (binnen 4 weken) en daarna in hoger beroep (binnen 4 weken). Er kan om
voorlopige voorzieningen worden gevraagd.
Hoofdstuk 4 – lang verblijf, verblijfsvergunning voor bepaalde tijd
regulier
