Samenvatting medicatie

Medicatie
In dit verslag zullen de volgende onderwerpen op het gebied van medicatie
toegelicht en uitgewerkt worden:

- Algemene informatie;
- Vorm soorten van medicijnen;
- Toedieningswegen van medicijnen;
- Types geneesmiddelen van werking;
- Hoofdgroepen van medicijnen;
- Medicatieveiligheid;
- Melding Incidenten Cliënt;
- Regels en voorschriften;
- Wet big;
- Uitwerking medicijnen.

,Algemene informatie
Wat zijn medicijnen en wat zijn de benamingen?
Medicijn is een ander woord voor een geneesmiddel. In een medicijn zit een
werkzame stof, een ‘’chemische’’ stof of de soortnaam. Deze werkzame stof
wordt zo precies mogelijk beschreven zodat een apotheker deze kan gebruiken
van het maken van een medicijnsoort.
Medicijnen hebben drie soorten namen namelijk de;
 Chemische/ soortnaam: Deze geeft de verwijzing naar de groep waarna de
medicijn toe behoort;
 de generieke of de stofnaam: Dit is het werkzame deel van het medicijn;
 Merknaam of handelsnaam: is de beschermde naam van het middel. Deze
wordt vaak door dit symbool herkent ®
Locopreparaten:
Zodra het patent van een middel verlopen is mogen ook anderen deze
verstrekken. Deze wordt dan onder de stofnaam verkocht, hierdoor wordt het een
locopreparaat. Doordat deze preparaten vaak een andere samenstelling hebben
kan het een andere werking geven.
Bij het gebruik van medicijnen kunnen de volgende risico’s optreden:
 Bijwerkingen: een reactie op het gebruik van een middel bij een
voorgeschreven dosering. Dit betekent dat de medicijn op een plek komt
waar het eigenlijk niet hoort;
 Cumulatie: betekent letterlijk een ophoping van medicijnen. Dit kan
ontstaan door het teveel slikken van het middel of dat het te langzaam
afbreekt in het lichaam. Een cumulatie kan een vergiftiging (sepsis) in het
bloed veroorzaken;
 Verslaving en gewenning: Deze twee risicofactoren gaan samen omdat
deze dichtbij elkaar liggen. Er kan snel sprake zijn van een verslaving bij
het gebruik van sommige medicijnen, denk bijvoorbeeld aan bepaalde
opiaten. Bij gewenning betekent dat het lichaam bijvoorbeeld een
hoeveelheid dosering niet meer zijn werking doet.
Vorm soorten van medicijnen:
Vloeibare vorm:
Er zijn medicijnen die alleen in vloeibare vorm verkrijgbaar zijn. Andere
medicijnsoorten kunnen vloeibaar gemaakt worden voor zorgvragers die
slikproblemen hebben. Vloeibare medicijnen in de vorm van een drankje zijn vaak
beperkt houdbaar, hierbij is het belangrijk om de datum op de fles te noteren bij
openen.
Verder zijn er druppels in de vloeibare vorm, deze worden doorgaans gebruikt bij
ogen, oren en neus. Hier is het ook van belang om de datum op de verpakking te
noteren.
Tot slot zijn er injectievloeistoffen, deze hebben meerdere doelen. Dit kan
bijvoorbeeld gebruikt worden bij het injecteren van een vitamine B injectie of een
haldol injectie.
Vaste vorm:

, Er zijn diverse vormen van vaste medicijnen namelijk; tabletten, dragees,
capsules en zetpillen. Hier onder een toelichting van deze vier vormen;
 Tablet: De substantie van een tablet zijn poeder en hulpstoffen, deze zijn
sterk samengeperst tot een tablet;
 Dragees: zijn tabletten met een hard suikerlaagje. Dit laagje dient voor het
vergemakkelijken van het slikken, beschermen van het stofje farmacon en
het verbeteren van de uiterlijk van het middel;
 Capsule: zijn twee hoesjes die op elkaar passen, vaak gemaakt van
gelatine gemaakt. De inhoud van een capsule kan een korrel, poeder of
vloeibare vorm hebben;
 Zetpillen: Bestaan uit een makkelijk smeltend stof waar de
geneesmiddelen in zijn verwerkt;
Smeerbaar, poedervorm en pleisters:
 Zalf: bestaat uit een dikke olie en een klein deel van water, hier is het
geneesmiddel in verwerkt;
 Crème: bestaat net als een zalf uit olie, maar dan niet perse dik. Net als de
zalf is in de olie ook het geneesmiddel in verwerkt;
 Strooipoeders: zijn voornamelijk fijn, waardoor het gestrooid dient te
worden;
 Pleisters: Hebben veelal hetzelfde vorm als reguliere pleisters, alleen is
hierin afhankelijk van welk soort het geneesmiddel in verwerkt.
Toedieningswegen van medicijnen:
Zoals hierboven wordt beschreven zijn er dus verschillende vormen van
medicijnen. Zo ook verschillende vormen van toedienen namelijk:
 Enteraal of niet parenteraal:
het middel wordt via het maagdarmsysteem in het bloed opgenomen;
 Parenteraal:
Het middel wordt buiten het maagdarmsysteem in het bloed opgenomen;
 Lokaal:
Het middel wordt plaatselijk op het gewenste plek toegediend. Dit kan
zowel dermaal, smeren of transdermaal, in de vorm van een pleister.
Enteraal of niet parenteraal:
Het middel wordt dus via het maagdarmsysteem opgenomen. Het toedienen op
een enteraal of niet parenteraal kan op verschillende manieren:
 Per os, oraal, via de mond:
Denk hier aan tabletten of drankjes.
Een voordeel hierin is dat de zorgvrager het zelf kan innemen en deze
manier van innemen is pijnloos. Daarentegen heeft het ook nadelen, de
zorgvrager kan het middel bijvoorbeeld niet innemen door slikproblemen,
of de zorgvrager wilt het niet innemen in verband met ziektebeeld
(dementie). Verder heeft het als nadeel dat het een gemiddelde tijdsduur
nodig heeft voordat het middel zijn werk kan doen. Tot slot kan het middel
minder goed zijn werking geven doordat via deze manier door speeksel of
maagsappen worden afgebroken.