Geyl De Discussie Zonder Eind
Iedere historische voorstelling is van verklaring, interpretatie en waardering afhankelijk. Historische
verklaring is altijd afhankelijk van een perspectief. Geschiedenis is een discussie zonder eind.
Iedere historicus moet in zijn of haar context worden begrepen (gesitueerdheid) Deze gesitueerdheid
geldt ook voor onszelf, wij hebben ook een perspectief.
Bloch De Historische Waarneming
De kennis van de historicus is indirect en zal altijd berusten op de getuigenissen van anderen. Door te
redeneren kan de historicus toegang krijgen tot het verleden.
De kennis van al het menselijk doen en laten in het verleden heeft als belangrijkste kenmerk dat de
kennis hiervan op basis van sporen is. Het verleden is de tiran van historici, omdat het hen belet meer
te weten dat hij zelf vertelt. Er zijn 2 typen bronnen: bronnen die zijn bestemd om de opinie van
tijdgenoten/historici te beïnvloeden en getuigenissen tegen wil en dank (history in spite of itself).
Bronnen spreken nooit voor zichzelf. Bronnen worden altijd geïnterpreteerd, je moet ze laten spreken.
Huizinga ‘S Levens Felheid
Contrast tussen toen en nu aangegeven door een verhaal van vergelijkingen.
Laat zien dat taal niet simpelweg een transparant medium is. Taal bepaalt welke betekenis wordt
opgeroepen en hoe de geschiedenis wordt vormgegeven.
Historici geven vorm aan het verleden, leggen vorm op aan het verleden -> grote verantwoordelijkheid
voor historici
Voltaire Introduction: The Age of Louis XIV
Weergeeft niet alleen de acties van een man, maar de geest van mannen in de meest verlichte eeuw
ooit. De eeuw waarin de kunsten geperfectioneerd werden en als voorbeeld stond voor het
nageslacht. Geschiedenis is nuttig, omdat de fouten van het verleden in meerdere opzichten
bruikbaar zijn.
Contrast: verbreding 20e eeuw niet een eenmalig ding. Wat wel en niet bij geschiedenis hoort is een
doorlopende discussie.
Lerner Why History Matters
Iedereen is een historicus. Geschiedenis maakt deel uit van ons levensverhaal. Daarnaast heeft
geschiedenis een functie in pathologie. Een betekenisvolle connectie met het verleden eist actief
engagement.
Geschiedenis is een heel eenzijdig verhaal en degene die erbuiten worden gehouden, beleven deze
geschiedenis als vernietigend (vergeten van het verleden, selectief geheugen). Selectief geheugen en
een vervormd verleden zijn altijd middelen geweest van onderdrukkende regimes. Mensen zonder
een geschiedenis worden niet helemaal als mens gezien en nemen dit op in hun eigen denken.
Onbewust van een alternatief, werken ze mee in hun eigen onderdrukking. Het niet hebben van een
geschiedenis maakt echt uit.
Engagement
Wil groepen die geen geschiedenis hebben een geschiedenis geven
Vrouwen- -> gendergeschiedenis
Collini The Business Analogy
Er wordt veel over universiteiten gedacht in termen van bedrijven. Dit werkt niet, omdat
● De efficiency van universiteiten niet zomaar gemeten en verbeterd kan worden, zoals bij
bedrijven
● Mensen meer verantwoordelijk houden voor wat ze doen, zal ze niet meteen meer efficiënt
maken
● Het ontstaan van competitiviteit werkt niet met onderwijs, omdat samenwerking veel nuttiger
is.
De universiteit is een intrinsiek goed dat we waarderen, niet om wat het voor ons kan doen en waar
Iedere historische voorstelling is van verklaring, interpretatie en waardering afhankelijk. Historische
verklaring is altijd afhankelijk van een perspectief. Geschiedenis is een discussie zonder eind.
Iedere historicus moet in zijn of haar context worden begrepen (gesitueerdheid) Deze gesitueerdheid
geldt ook voor onszelf, wij hebben ook een perspectief.
Bloch De Historische Waarneming
De kennis van de historicus is indirect en zal altijd berusten op de getuigenissen van anderen. Door te
redeneren kan de historicus toegang krijgen tot het verleden.
De kennis van al het menselijk doen en laten in het verleden heeft als belangrijkste kenmerk dat de
kennis hiervan op basis van sporen is. Het verleden is de tiran van historici, omdat het hen belet meer
te weten dat hij zelf vertelt. Er zijn 2 typen bronnen: bronnen die zijn bestemd om de opinie van
tijdgenoten/historici te beïnvloeden en getuigenissen tegen wil en dank (history in spite of itself).
Bronnen spreken nooit voor zichzelf. Bronnen worden altijd geïnterpreteerd, je moet ze laten spreken.
Huizinga ‘S Levens Felheid
Contrast tussen toen en nu aangegeven door een verhaal van vergelijkingen.
Laat zien dat taal niet simpelweg een transparant medium is. Taal bepaalt welke betekenis wordt
opgeroepen en hoe de geschiedenis wordt vormgegeven.
Historici geven vorm aan het verleden, leggen vorm op aan het verleden -> grote verantwoordelijkheid
voor historici
Voltaire Introduction: The Age of Louis XIV
Weergeeft niet alleen de acties van een man, maar de geest van mannen in de meest verlichte eeuw
ooit. De eeuw waarin de kunsten geperfectioneerd werden en als voorbeeld stond voor het
nageslacht. Geschiedenis is nuttig, omdat de fouten van het verleden in meerdere opzichten
bruikbaar zijn.
Contrast: verbreding 20e eeuw niet een eenmalig ding. Wat wel en niet bij geschiedenis hoort is een
doorlopende discussie.
Lerner Why History Matters
Iedereen is een historicus. Geschiedenis maakt deel uit van ons levensverhaal. Daarnaast heeft
geschiedenis een functie in pathologie. Een betekenisvolle connectie met het verleden eist actief
engagement.
Geschiedenis is een heel eenzijdig verhaal en degene die erbuiten worden gehouden, beleven deze
geschiedenis als vernietigend (vergeten van het verleden, selectief geheugen). Selectief geheugen en
een vervormd verleden zijn altijd middelen geweest van onderdrukkende regimes. Mensen zonder
een geschiedenis worden niet helemaal als mens gezien en nemen dit op in hun eigen denken.
Onbewust van een alternatief, werken ze mee in hun eigen onderdrukking. Het niet hebben van een
geschiedenis maakt echt uit.
Engagement
Wil groepen die geen geschiedenis hebben een geschiedenis geven
Vrouwen- -> gendergeschiedenis
Collini The Business Analogy
Er wordt veel over universiteiten gedacht in termen van bedrijven. Dit werkt niet, omdat
● De efficiency van universiteiten niet zomaar gemeten en verbeterd kan worden, zoals bij
bedrijven
● Mensen meer verantwoordelijk houden voor wat ze doen, zal ze niet meteen meer efficiënt
maken
● Het ontstaan van competitiviteit werkt niet met onderwijs, omdat samenwerking veel nuttiger
is.
De universiteit is een intrinsiek goed dat we waarderen, niet om wat het voor ons kan doen en waar
