Introductie in de Farmacie
1 Biologie: maagzuurregulatie
DE MAAG
De maag is een sterk verwijd segment van het spijsverteringskanaal waarvan
de belangrijkste functies zijn:
- Doorgaan met de vertering van koolhydraten geïnitieerd door amylase
van speeksel
- Om een zure vloeistof toe te voegen aan het ingenomen voedsel en het
te mengen
inhoud in een viskeuze massa genaamd chyme door de karnende
activiteit van de muscularis
- Beginnen met de vertering van triglyceriden door lipase
- Het bevorderen van de eerste vertering van eiwitten met het enzym
pepsine
SEGMENTEN VAN DE MAAG
Alle segmenten van de maag hebben grote, in lengterichting gerichte plooien
rugae genoemd, die plat wordt wanneer de maag zich met voedsel vult.
- Cardia – een gespecialiseerd gedeelte van de maag, bevindt zich net
distaal van de gastro-oesofageale overgang en is verstoken van
zuurscheidende pariëtale cellen
- Fundus – meest proximale gebied waar maagklieren zuur maagsap
vrijgeven
- Corpus – grootste deel van de maag waar maagklieren zuur maagsap
vrijgeven, aanwezigheid van endocriene cellen
- Antrum – het distale deel van de maag, aanwezigheid van endocriene
cellen
- Pylorus – het trechtervormige gebied dat uitkomt in de dunne darm,
betrokken bij slijmproductie, houdt voedsel tegen totdat het fijn genoeg
is om door te laten
In de cardia- en pylorusgebieden van de maag, bevat het slijmvlies ook
buisvormige klieren, met lange kuilen, vertakkend in opgerolde secretoire
delen, deze worden cardiale en pylorische klieren genoemd. Deze klieren
missen zowel pariëtale als hoofdcellen, die voornamelijk overvloedig slijm
afscheiden.
MAAGVULLING EN -LEDIGING
1. Ontvangen en verstrekken van tijdelijke opslag van dieetvoeding en
vloeistoffen.
, 2. Het mengen van voedsel en water met maagafscheidingsproducten,
waaronder pepsine en zuur.
3. Het malen van voedsel zodat de deeltjesgrootte wordt verkleind om de
spijsvertering te verbeteren en doorgang door de pylorus mogelijk te
maken.
4. Het reguleren van de uitgang van vastgehouden materiaal vanuit de
maag naar de twaalfvingerige darm (d.w.z. maaglediging van chyme)
in reactie op verschillende stimuli.
Het legen van vloeistoffen is in de eerste plaats een functie van de gladde
spier van het proximale deel van de maag, terwijl het legen van vaste stoffen
wordt geregeld door antrale gladde spieren.
DE MAAGWAND
Bescherming
De maag beschermt zichzelf tegen het zuur door
- De muceuze gellaag
- De secretie van HCO3-
- Ondoorlaatbaarheid van het apicale membraan en tight junctions
Opbouw
Mucosa – binnenste laag, hier bevindt zich het lumen (klieren die maagsap
produceren)
- Eenvoudig zuilvormig epitheel
- Lamina propria: bevat glad spiervezels, lymfoïde cellen, haarvaten en
lymfevaten
- Muscularis mucosae: een laag gladde spieren
Submucosa – ligt onder de mucosa (grotendeels los bindweefsel, met
bloedvaten en lymfevaten)
Muscularis – ligt onder de submucosa (spierlagen, zorgt voor het kneden van de
maag)
- Buitenste longitudinale laag
- Middelste circulaire laag
- Binnenste schuine laag
Serosa – buitenste laag
Slijmvlies (mucosa)
Het oppervlak van het maagslijmvlies wordt aanzienlijk vergroot door de
aanwezigheid van maagklieren, die bestaan uit een put, een nek en een
basis. Deze klieren bevatten verschillende celtypen, waaronder slijm-,
pariëtale, hoofd- en endocriene cellen De oppervlakte-epitheelcellen, die hun
eigen afzonderlijke structuur en functie hebben, scheiden HCO3- en slijm af.
De slijmcellen aan de oppervlakte die het lumen en de maagholten bekleden,
scheiden een dikke, hechtende en zeer kleverige slijmlaag af die rijk is aan
bicarbonaationen en beschermt het slijmvlies van zowel schurende effecten
van intraluminaal voedsel als de corrosieve effecten van maagzuur.
1 Biologie: maagzuurregulatie
DE MAAG
De maag is een sterk verwijd segment van het spijsverteringskanaal waarvan
de belangrijkste functies zijn:
- Doorgaan met de vertering van koolhydraten geïnitieerd door amylase
van speeksel
- Om een zure vloeistof toe te voegen aan het ingenomen voedsel en het
te mengen
inhoud in een viskeuze massa genaamd chyme door de karnende
activiteit van de muscularis
- Beginnen met de vertering van triglyceriden door lipase
- Het bevorderen van de eerste vertering van eiwitten met het enzym
pepsine
SEGMENTEN VAN DE MAAG
Alle segmenten van de maag hebben grote, in lengterichting gerichte plooien
rugae genoemd, die plat wordt wanneer de maag zich met voedsel vult.
- Cardia – een gespecialiseerd gedeelte van de maag, bevindt zich net
distaal van de gastro-oesofageale overgang en is verstoken van
zuurscheidende pariëtale cellen
- Fundus – meest proximale gebied waar maagklieren zuur maagsap
vrijgeven
- Corpus – grootste deel van de maag waar maagklieren zuur maagsap
vrijgeven, aanwezigheid van endocriene cellen
- Antrum – het distale deel van de maag, aanwezigheid van endocriene
cellen
- Pylorus – het trechtervormige gebied dat uitkomt in de dunne darm,
betrokken bij slijmproductie, houdt voedsel tegen totdat het fijn genoeg
is om door te laten
In de cardia- en pylorusgebieden van de maag, bevat het slijmvlies ook
buisvormige klieren, met lange kuilen, vertakkend in opgerolde secretoire
delen, deze worden cardiale en pylorische klieren genoemd. Deze klieren
missen zowel pariëtale als hoofdcellen, die voornamelijk overvloedig slijm
afscheiden.
MAAGVULLING EN -LEDIGING
1. Ontvangen en verstrekken van tijdelijke opslag van dieetvoeding en
vloeistoffen.
, 2. Het mengen van voedsel en water met maagafscheidingsproducten,
waaronder pepsine en zuur.
3. Het malen van voedsel zodat de deeltjesgrootte wordt verkleind om de
spijsvertering te verbeteren en doorgang door de pylorus mogelijk te
maken.
4. Het reguleren van de uitgang van vastgehouden materiaal vanuit de
maag naar de twaalfvingerige darm (d.w.z. maaglediging van chyme)
in reactie op verschillende stimuli.
Het legen van vloeistoffen is in de eerste plaats een functie van de gladde
spier van het proximale deel van de maag, terwijl het legen van vaste stoffen
wordt geregeld door antrale gladde spieren.
DE MAAGWAND
Bescherming
De maag beschermt zichzelf tegen het zuur door
- De muceuze gellaag
- De secretie van HCO3-
- Ondoorlaatbaarheid van het apicale membraan en tight junctions
Opbouw
Mucosa – binnenste laag, hier bevindt zich het lumen (klieren die maagsap
produceren)
- Eenvoudig zuilvormig epitheel
- Lamina propria: bevat glad spiervezels, lymfoïde cellen, haarvaten en
lymfevaten
- Muscularis mucosae: een laag gladde spieren
Submucosa – ligt onder de mucosa (grotendeels los bindweefsel, met
bloedvaten en lymfevaten)
Muscularis – ligt onder de submucosa (spierlagen, zorgt voor het kneden van de
maag)
- Buitenste longitudinale laag
- Middelste circulaire laag
- Binnenste schuine laag
Serosa – buitenste laag
Slijmvlies (mucosa)
Het oppervlak van het maagslijmvlies wordt aanzienlijk vergroot door de
aanwezigheid van maagklieren, die bestaan uit een put, een nek en een
basis. Deze klieren bevatten verschillende celtypen, waaronder slijm-,
pariëtale, hoofd- en endocriene cellen De oppervlakte-epitheelcellen, die hun
eigen afzonderlijke structuur en functie hebben, scheiden HCO3- en slijm af.
De slijmcellen aan de oppervlakte die het lumen en de maagholten bekleden,
scheiden een dikke, hechtende en zeer kleverige slijmlaag af die rijk is aan
bicarbonaationen en beschermt het slijmvlies van zowel schurende effecten
van intraluminaal voedsel als de corrosieve effecten van maagzuur.
