Boekverslag 4: Het huis van de moskee
Kader Abdolah (2009/2005). Het huis van de moskee. Amsterdam: De Geus. (413 blz.).
Genre
Het huis van de moskee is een Historische Roman; het wordt ook wel een Familieroman
genoemd.
Onderwerp
De geschiedenis en cultuur van Iran in de late 20ste eeuw, vanuit het perspectief van de
baas van een moskee.
Thematiek
Het thema is: De Islam
Motivatie: De Islam is een onderdeel van de tekst dat herhaaldelijk terugkomt.
Perspectief
Auctoriaal perspectief; er is een alwetende verteller die impliciet optreedt.
Tijd en structuur
De vertelde tijd is rond de 20 jaar. Het verhaal wordt chronologisch verteld en er is geen
sprake van flashbacks. Wel is er sprake van veel grote tijdsprongen.
Beoordeling
Het onderwerp komt duidelijk terug in het boek, de meesten mensen zullen het weten
rond hoofdstuk 5. Ik vind het persoonlijk een interessant onderwerp waar ik niet veel van
wist, dit is ook een van de redenen geweest waarom ik dit boek heb gekozen. Het
onderwerp is ook diepgaand behandeld, waardoor als je klaar bent met lezen veel weet
over de Iraanse geschiedenis en cultuur; het onderwerp ligt volledig buiten mijn
belevingswereld. Het thema was voor mij wat moeilijker omdat Islam als thema niet heel
specifiek is. Maar uiteindelijk is het wel een interessant thema.
Omdat er niet met de tijd gespeeld wordt, ontstaat er een heldere verhaallijn waarbij de
gebeurtenissen logisch uit elkaar voorkomen. Het boek zakt een beetje in richting het
middelpunt, maar komt weer tot leven richting het einde met spannende gebeurtenissen
en een bevredigend einde. De gebeurtenissen zijn in het algemeen redelijk dramatisch,
maar ook zeker geloofwaardig. De sfeer waarop de gebeurtenissen afspelen verandert
rond pagina 284. Ervoor speelt alles zich op een ontspannen manier af, erna is er een
bepaalde spanning in het boek. Ik moet zeggen de gebeurtenissen me wel aan het
denken hebben gezet.
Het huis van de moskee komt langzaam opgang en daar komt ook geen echte versnelling
in. Hierdoor is echter de opbouw niet ingewikkeld want je leert de wereld van het boek
goed kennen, waardoor als er later een versnelling is dat je alles goed meekrijgt. Ik zou
zeggen dat in het boek er meer dan een verhaallijn zit buiten de verhaallijn uit Aga Djan’s
perspectief. Namelijk de machtsgreep van Khomeini en Galgal en hun tijd aan de macht.
Dit is echter niet lastig, en ze zijn makkelijk met elkaar in verband te brengen. Naar mijn
mening zitten er hier en daar wel losstaande stukken in het boek, bijvoorbeeld Norat’s tijd
met Khomeini. Het boek bestaat echter niet uit veel korte scènes en er zijn ook geen
terugblikken in het boek.
Kader Abdolah (2009/2005). Het huis van de moskee. Amsterdam: De Geus. (413 blz.).
Genre
Het huis van de moskee is een Historische Roman; het wordt ook wel een Familieroman
genoemd.
Onderwerp
De geschiedenis en cultuur van Iran in de late 20ste eeuw, vanuit het perspectief van de
baas van een moskee.
Thematiek
Het thema is: De Islam
Motivatie: De Islam is een onderdeel van de tekst dat herhaaldelijk terugkomt.
Perspectief
Auctoriaal perspectief; er is een alwetende verteller die impliciet optreedt.
Tijd en structuur
De vertelde tijd is rond de 20 jaar. Het verhaal wordt chronologisch verteld en er is geen
sprake van flashbacks. Wel is er sprake van veel grote tijdsprongen.
Beoordeling
Het onderwerp komt duidelijk terug in het boek, de meesten mensen zullen het weten
rond hoofdstuk 5. Ik vind het persoonlijk een interessant onderwerp waar ik niet veel van
wist, dit is ook een van de redenen geweest waarom ik dit boek heb gekozen. Het
onderwerp is ook diepgaand behandeld, waardoor als je klaar bent met lezen veel weet
over de Iraanse geschiedenis en cultuur; het onderwerp ligt volledig buiten mijn
belevingswereld. Het thema was voor mij wat moeilijker omdat Islam als thema niet heel
specifiek is. Maar uiteindelijk is het wel een interessant thema.
Omdat er niet met de tijd gespeeld wordt, ontstaat er een heldere verhaallijn waarbij de
gebeurtenissen logisch uit elkaar voorkomen. Het boek zakt een beetje in richting het
middelpunt, maar komt weer tot leven richting het einde met spannende gebeurtenissen
en een bevredigend einde. De gebeurtenissen zijn in het algemeen redelijk dramatisch,
maar ook zeker geloofwaardig. De sfeer waarop de gebeurtenissen afspelen verandert
rond pagina 284. Ervoor speelt alles zich op een ontspannen manier af, erna is er een
bepaalde spanning in het boek. Ik moet zeggen de gebeurtenissen me wel aan het
denken hebben gezet.
Het huis van de moskee komt langzaam opgang en daar komt ook geen echte versnelling
in. Hierdoor is echter de opbouw niet ingewikkeld want je leert de wereld van het boek
goed kennen, waardoor als er later een versnelling is dat je alles goed meekrijgt. Ik zou
zeggen dat in het boek er meer dan een verhaallijn zit buiten de verhaallijn uit Aga Djan’s
perspectief. Namelijk de machtsgreep van Khomeini en Galgal en hun tijd aan de macht.
Dit is echter niet lastig, en ze zijn makkelijk met elkaar in verband te brengen. Naar mijn
mening zitten er hier en daar wel losstaande stukken in het boek, bijvoorbeeld Norat’s tijd
met Khomeini. Het boek bestaat echter niet uit veel korte scènes en er zijn ook geen
terugblikken in het boek.
