INHOUD
Hoofdstuk 1: Collectief arbeidsrecht 1
Hoofdstuk 2: Arbeidsovereenkomst 7
Hoofdstuk 3: Schorsing van de uitvoering van de arbeidsovereenkomst 13
Hoofdstuk 4: schorsing, ziekte en tijdskrediet 16
Hoofdstuk 5: Ontslag en opzegging 19
Hoofdstuk 6: Ontslag om dringende reden 22
Hoofdstuk 7: Arbeidsvoorwaarden 26
Hoofdstuk 8: Sociale zekerheid 30
Hoofdstuk 9: Arbeidsongevallen 34
Hoofdstuk 10: Ziekte- en invaliditeitsverzekering 38
Hoofdstuk 11: Werkloosheid & overbruggingsrecht 43
Hoofdstuk 12: gezinsbijslag 49
Hoofdstuk 13: pensioenen 51
1
, Hoofdstuk 1: Collectief arbeidsrecht
- Verband tussen werknemers en werkgevers
o Zowel publiek als privaat
o Enkel contractuele werknemers, niet statutaire personeelsleden
- Enkel betrekking op de private sector hier
- Dwingend ten voordele van werknemers
o Regels van openbare orde of ‘gewoon’ dwingend recht
o Afspraken in strijd met wettelijke regeling zijn ongeldig
o Werknemers kunnen tijdens de tewerkstelling geen afstand doen van hun
rechten
o Rechten draaien vaak om meer dan de rechten van een bepaalde werknemer te
beschermen, vaak beschermen van een gehele groep
- Verspreid over verschillende bronnen: wetgevend (wetten, KB) en sociale partners
via cao’s
- Hoofdzakelijk federale bevoegdheid
- Er zijn vaak verschillen tussen beroepen met zelfde opleiding, ervaring, leeftijd …
gewoon door het verschil in sector – resultaat van collectief overleg
1. Collectieve arbeidsovereenkomst
- Akkoord dat gesloten wordt tussen één of meer representatieve
werknemersorganisaties en één of meer representatieve werkgeversorganisaties en
waarbij individuele en collectieve betrekkingen worden vastgesteld
- Partijen bij collectief overleg: sociale partners
- In ondernemingen, bedrijfstak of op nationaal vlak
- Normatieve bepalingen: individuele en collectieve bepalingen tussen werkgevers en
werknemers
o Minimumloon, maximale arbeidsduur, bijkomende verlofdagen,
eindejaarspremie…
o Individueel normatieve bepalingen: rechten en plichten die gelden voor de
individuele werknemers
o Collectief normatieve bepaling: werknemers als collectiviteit krijgen bepaalde
rechten
- Obligatoire bepalingen: verplichtingen en rechten van de contracterende partijen
o Verplichtingen van werknemersorganisaties (vakbonden) en
werkgeversorganisaties
o Werknemersorganisaties: geen actie over het overeengekomen (vredesplicht)
o Werkgeversorganisatie: inhoud van cao bekend maken bij werkgevers en de
naleving ervan promoten
- Cao
o Een akkoord, met onderhandelingsvrijheid
o Legt rechten en verplichtingen vast van beide partijen die de cao sloten
- Drie soorten cao’s
o Intersectorale cao
Gesloten in de Nationale arbeidsraad (NAR)
Door alle organisaties die vertegenwoordigd zijn en met werking over het
hele land
Cao’s zijn genummerd
Nu: 127 cao’s in de NAR
Vb. 109: motivering van ontslag
Geven adviezen en sluiten cao’s
o Sectorale cao
2
Hoofdstuk 1: Collectief arbeidsrecht 1
Hoofdstuk 2: Arbeidsovereenkomst 7
Hoofdstuk 3: Schorsing van de uitvoering van de arbeidsovereenkomst 13
Hoofdstuk 4: schorsing, ziekte en tijdskrediet 16
Hoofdstuk 5: Ontslag en opzegging 19
Hoofdstuk 6: Ontslag om dringende reden 22
Hoofdstuk 7: Arbeidsvoorwaarden 26
Hoofdstuk 8: Sociale zekerheid 30
Hoofdstuk 9: Arbeidsongevallen 34
Hoofdstuk 10: Ziekte- en invaliditeitsverzekering 38
Hoofdstuk 11: Werkloosheid & overbruggingsrecht 43
Hoofdstuk 12: gezinsbijslag 49
Hoofdstuk 13: pensioenen 51
1
, Hoofdstuk 1: Collectief arbeidsrecht
- Verband tussen werknemers en werkgevers
o Zowel publiek als privaat
o Enkel contractuele werknemers, niet statutaire personeelsleden
- Enkel betrekking op de private sector hier
- Dwingend ten voordele van werknemers
o Regels van openbare orde of ‘gewoon’ dwingend recht
o Afspraken in strijd met wettelijke regeling zijn ongeldig
o Werknemers kunnen tijdens de tewerkstelling geen afstand doen van hun
rechten
o Rechten draaien vaak om meer dan de rechten van een bepaalde werknemer te
beschermen, vaak beschermen van een gehele groep
- Verspreid over verschillende bronnen: wetgevend (wetten, KB) en sociale partners
via cao’s
- Hoofdzakelijk federale bevoegdheid
- Er zijn vaak verschillen tussen beroepen met zelfde opleiding, ervaring, leeftijd …
gewoon door het verschil in sector – resultaat van collectief overleg
1. Collectieve arbeidsovereenkomst
- Akkoord dat gesloten wordt tussen één of meer representatieve
werknemersorganisaties en één of meer representatieve werkgeversorganisaties en
waarbij individuele en collectieve betrekkingen worden vastgesteld
- Partijen bij collectief overleg: sociale partners
- In ondernemingen, bedrijfstak of op nationaal vlak
- Normatieve bepalingen: individuele en collectieve bepalingen tussen werkgevers en
werknemers
o Minimumloon, maximale arbeidsduur, bijkomende verlofdagen,
eindejaarspremie…
o Individueel normatieve bepalingen: rechten en plichten die gelden voor de
individuele werknemers
o Collectief normatieve bepaling: werknemers als collectiviteit krijgen bepaalde
rechten
- Obligatoire bepalingen: verplichtingen en rechten van de contracterende partijen
o Verplichtingen van werknemersorganisaties (vakbonden) en
werkgeversorganisaties
o Werknemersorganisaties: geen actie over het overeengekomen (vredesplicht)
o Werkgeversorganisatie: inhoud van cao bekend maken bij werkgevers en de
naleving ervan promoten
- Cao
o Een akkoord, met onderhandelingsvrijheid
o Legt rechten en verplichtingen vast van beide partijen die de cao sloten
- Drie soorten cao’s
o Intersectorale cao
Gesloten in de Nationale arbeidsraad (NAR)
Door alle organisaties die vertegenwoordigd zijn en met werking over het
hele land
Cao’s zijn genummerd
Nu: 127 cao’s in de NAR
Vb. 109: motivering van ontslag
Geven adviezen en sluiten cao’s
o Sectorale cao
2
