LV1216B
2025-03-10
Introductie
In dit experiment wordt er gebruik gemaakt van ANOVA (Analysis of Variance), een statistische test die
vergelijkt of de gemiddelden van meerdere groepen (meer dan 2) veel van elkaar verschillen.
De ANOVA wordt gebruikt om te onderzoeken of de concentraties van de bètablokkers invloed hebben op
de hartslagfrequentie van de Daphnia pulex. Om de juiste steekproefgrootte te bepalen voor dit experiment
wordt er een poweranalyse uitgevoerd.
opzet van het experiment
In dit experiment worden de volgende stappen uitgevoerd:
• Bepaling van de optimale lichtintensiteit: De ideale lichtintensiteit wordt bepaald waarbij de lamp
fel genoeg is om de Daphnia pulex goed waar te nemen en tegelijkertijd voorkomt dat de omgeving te
warm wordt.
• Levensvatbaarheid bij 1000 µg/mL: Er wordt getest of de Daphnia pulex nog levensvatbaar is bij
een bètablokkerconcentratie van 1000 µg/mL. Hiermee kan het maximale effect van de bètablokkers
bepaald worden.
• Werkingsduur bepaling: De werkingsduur van de bètablokkers wordt bepaald door de hartslag van
de Daphnia pulex op verschillende tijdstippen te meten. Dit is van belang om de rusttijd te bepalen.
• Bepalen van het minimale en maximale effect: Er worden verschillende concentraties getest
waarbij de hartslagreductie bepaald wordt zodat er een verfijnde concentratiereeks voor de dosis-
response curve bepaald kan worden.
• Dosis-response curve: Er wordt een dosis-response curve gemaakt met de optimalisaties van de
vorige experimenten zodat het effect van bètablokkers op de hartslagfrequentie van de Daphnia pulex
bepaald kan worden.
Hypotheses
De nulhypothese is dat er geen significant verschil in de hartslagfrequentie van de Daphnia pulex is bij
verschillende bètablokkersconcentraties.
De alternatieve hypothese is dat er wel een significant verschil in de hartslagfrequentie van de Daphnia pulex
is bij verschillende bètablokkersconcentraties.
1