Boekverslag 1: Het bittere kruid
Marga Minco (1957/1993). Het bittere kruid. Amsterdam: Bert Bakker
Genre
Het bittere kruid is een oorlogsroman, maar kan ook een psychologische roman genoemd
worden.
Onderwerp
Jodenvervolging tijdens de Tweede Wereldoorlog, verteld vanuit de ogen van een jong
Joods meisje in Nederland.
Thematiek
Het thema is: het onvermijdelijke verlies door oorlog en (Joden) vervolging, en het te
proberen overleven in onrecht.
Motivatie: de hoofdpersoon verliest familie door de oorlog en moet zelf overleven, met
voortdurende dreiging van vervolging.
Perspectief
Het bittere kruid is geschreven vanuit een ik-perspectief.
Tijd en structuur
Het verhaal wordt chronologisch verteld.
Beoordeling
Ik vind het onderwerp van het boek heel duidelijk, bij de eerste paar hoofdstukken had ik
al door waar het boek overging. Verder in het boek werd het steeds duidelijker, door de
dingen die de hoofdpersoon meemaakt. Ik vind het een interessant boek omdat het uit
een perspectief geschreven is, waar ik nog niet eerder een oorlogsboek van gelezen heb.
Normaal houd ik niet van oorlogsboeken, maar omdat dit uit een ander perspectief komt,
vond ik het leuker om te lezen. Het boek heeft me niet per se aan het denken gezet,
omdat de gebeurtenissen, door het gebruikte perspectief, niet als heel heftig beschreven
werden.
De verhaallijn van het boek vind ik heel duidelijk. Het eerste hoofdstuk volgde ik niet
helemaal, maar daarna was het verhaal goed te volgen. De gebeurtenissen verlopen ook
logisch. De gebeurtenissen zijn heftig, maar door het gebruikte ik-perspectief, beleef je
ze heel anders. Ook lijkt het alsof het alleen maar om de hoofdpersoon draait, terwijl er
met de andere personages ook heel veel dingen gebeuren. Het gebeurt allemaal heel
snel. De hoofdpersoon moet vaak van onderduikadres wisselen, en ik vind dat ze daar
heel kort bij stilstaan. Ik vind het wel jammer dat je aan het einde van het boek niet leest
hoe het met de familieleden van de hoofdpersoon afloopt. Het boek leest wel snel uit,
ook doordat het een kort boek is en omdat er bij de meeste dingen niet zolang stil wordt
gestaan.
Toen ik begon met lezen had ik eerst niet helemaal door wat er gebeurde, het kwam dus
langzaam op gang, maar na twee hoofdstukken zat ik er helemaal in. Soms werden de
gebeurtenissen niet helemaal duidelijk beschreven, dus dan volgde ik het verhaal een
tijdje niet, maar op een gegeven moment werd het wel weer duidelijk. De tijd is
chronologisch geschreven, en dat maakt het boek ook makkelijker om te lezen
Josefien de Leeuw 4V3 17-10-24
Marga Minco (1957/1993). Het bittere kruid. Amsterdam: Bert Bakker
Genre
Het bittere kruid is een oorlogsroman, maar kan ook een psychologische roman genoemd
worden.
Onderwerp
Jodenvervolging tijdens de Tweede Wereldoorlog, verteld vanuit de ogen van een jong
Joods meisje in Nederland.
Thematiek
Het thema is: het onvermijdelijke verlies door oorlog en (Joden) vervolging, en het te
proberen overleven in onrecht.
Motivatie: de hoofdpersoon verliest familie door de oorlog en moet zelf overleven, met
voortdurende dreiging van vervolging.
Perspectief
Het bittere kruid is geschreven vanuit een ik-perspectief.
Tijd en structuur
Het verhaal wordt chronologisch verteld.
Beoordeling
Ik vind het onderwerp van het boek heel duidelijk, bij de eerste paar hoofdstukken had ik
al door waar het boek overging. Verder in het boek werd het steeds duidelijker, door de
dingen die de hoofdpersoon meemaakt. Ik vind het een interessant boek omdat het uit
een perspectief geschreven is, waar ik nog niet eerder een oorlogsboek van gelezen heb.
Normaal houd ik niet van oorlogsboeken, maar omdat dit uit een ander perspectief komt,
vond ik het leuker om te lezen. Het boek heeft me niet per se aan het denken gezet,
omdat de gebeurtenissen, door het gebruikte perspectief, niet als heel heftig beschreven
werden.
De verhaallijn van het boek vind ik heel duidelijk. Het eerste hoofdstuk volgde ik niet
helemaal, maar daarna was het verhaal goed te volgen. De gebeurtenissen verlopen ook
logisch. De gebeurtenissen zijn heftig, maar door het gebruikte ik-perspectief, beleef je
ze heel anders. Ook lijkt het alsof het alleen maar om de hoofdpersoon draait, terwijl er
met de andere personages ook heel veel dingen gebeuren. Het gebeurt allemaal heel
snel. De hoofdpersoon moet vaak van onderduikadres wisselen, en ik vind dat ze daar
heel kort bij stilstaan. Ik vind het wel jammer dat je aan het einde van het boek niet leest
hoe het met de familieleden van de hoofdpersoon afloopt. Het boek leest wel snel uit,
ook doordat het een kort boek is en omdat er bij de meeste dingen niet zolang stil wordt
gestaan.
Toen ik begon met lezen had ik eerst niet helemaal door wat er gebeurde, het kwam dus
langzaam op gang, maar na twee hoofdstukken zat ik er helemaal in. Soms werden de
gebeurtenissen niet helemaal duidelijk beschreven, dus dan volgde ik het verhaal een
tijdje niet, maar op een gegeven moment werd het wel weer duidelijk. De tijd is
chronologisch geschreven, en dat maakt het boek ook makkelijker om te lezen
Josefien de Leeuw 4V3 17-10-24
