Oefen Essay 1
Beeldvorming en stereotype in 19e en 20e eeuw
Het lezen van boeken is meer dan alleen een vorm van ontspanning; het is een manier om
na te denken over de wereld en mijn plaats daarin. Dit jaar heb ik twee boeken gelezen die
mij op verschillende manieren hebben laten reflecteren de boeken die ik heb gelezen zijn
Juice van Heleen van Royen en Oeroeg van Hella Haasse. Hoewel deze boeken weinig met
elkaar gemeen hebben, geven ze allebei maatschappelijke thema’s die mij hebben aangezet
tot nadenken over mijn eigen positie en overtuigingen. In dit boek essay bespreek ik hoe
deze boeken mij nieuwe inzichten hebben gegeven over macht, media, identiteit en de
invloed van sociale en historische gebeurtenissen.
In Juice wordt de moderne invloed van media en roddeljournalistiek sterk belicht. Claire
Jansen, de hoofdfiguur, worstelt met de vraag hoe waarheid en perceptie worden gevormd
in een wereld waarin social media een grote impact heeft. Een pakkend citaat uit het boek is:
"Niemand wil de waarheid, iedereen wil een goed verhaal." Dit vond ik een mooie zin, omdat
het laat zien hoe carrières en levens worden vernietigd zonder dat feiten er toe doen. Dit
thema liet me nadenken over hoe snel we oordelen hebben over anderen zonder hun
volledige verhaal of verleden te kennen.
In Oeroeg draait het juist om de invloed van koloniale verhoudingen op identiteit en
vriendschap. De Nederlandse hoofdpersoon groeit op met zijn Indonesische vriend Oeroeg,
maar naarmate ze ouder worden, drijft het koloniale systeem hen uit elkaar. Dit zie je uit het
pijnlijke citaat: "Ik had nooit begrepen dat Oeroeg mij nooit als een gelijke had gezien." Dit
liet me zien dat er misschien onzichtbare verschillen in macht en kansen zijn, niet alleen
vroeger in de koloniale tijd, maar ook nu nog. Het zette me aan het denken over mijn eigen
plek in de samenleving en hoe het verleden nog steeds invloed heeft op hoe we met elkaar
omgaan. Bijvoorbeeld kansenongelijkheid zoals dit er ook is in het boek Oeroeg.
Zowel in Juice als in Oeroeg spelen vriendschappen en waarheden een grote rol. In Juice
bepalen de media en publieke opinie wie ‘goed’ en ‘slecht’ is, ongeacht de waarheid.
Claire beseft in het boek Juice dat ze in een wereld leeft, waarin geruchten vaak belangrijker
zijn dan feiten. Dit doet me denken aan mijn eigen ervaringen met sociale media en roddels,
waar een enkel gerucht of een virale post iemands reputatie kan maken of breken. Een
voorbeeld hiervan is het gerucht dat Yvonne Coldeweijer de carrière van Lil Kleine zou
hebben beschadigd door te beweren dat hij zijn vrouw mishandelde. Het is me altijd
bijgebleven, omdat het aantoont hoe krachtig een gerucht kan zijn, zelfs als de feiten nog
niet volledig duidelijk zijn.
In Oeroeg is de manier waarop mensen naar elkaar kijken heel belangrijk. De hoofdpersoon
denkt lange tijd dat hij een vriendschap heeft zonder grenzen, totdat hij zich realiseert dat
Oeroeg hem altijd als de ‘ander’ heeft gezien. "Ik had nooit begrepen dat Oeroeg mij nooit
als een gelijke had gezien." Dit laat zien hoe de geschiedenis en sociale structuren onze kijk
op de werkelijkheid veranderen. Het zette me aan het denken over hoe identiteit niet alleen
iets is wat we zelf bepalen, maar ook iets dat door anderen en de maatschappij aan ons
wordt opgelegd. Het liet me ook beseffen wat er in de geschiedenis is gebeurd in
Beeldvorming en stereotype in 19e en 20e eeuw
Het lezen van boeken is meer dan alleen een vorm van ontspanning; het is een manier om
na te denken over de wereld en mijn plaats daarin. Dit jaar heb ik twee boeken gelezen die
mij op verschillende manieren hebben laten reflecteren de boeken die ik heb gelezen zijn
Juice van Heleen van Royen en Oeroeg van Hella Haasse. Hoewel deze boeken weinig met
elkaar gemeen hebben, geven ze allebei maatschappelijke thema’s die mij hebben aangezet
tot nadenken over mijn eigen positie en overtuigingen. In dit boek essay bespreek ik hoe
deze boeken mij nieuwe inzichten hebben gegeven over macht, media, identiteit en de
invloed van sociale en historische gebeurtenissen.
In Juice wordt de moderne invloed van media en roddeljournalistiek sterk belicht. Claire
Jansen, de hoofdfiguur, worstelt met de vraag hoe waarheid en perceptie worden gevormd
in een wereld waarin social media een grote impact heeft. Een pakkend citaat uit het boek is:
"Niemand wil de waarheid, iedereen wil een goed verhaal." Dit vond ik een mooie zin, omdat
het laat zien hoe carrières en levens worden vernietigd zonder dat feiten er toe doen. Dit
thema liet me nadenken over hoe snel we oordelen hebben over anderen zonder hun
volledige verhaal of verleden te kennen.
In Oeroeg draait het juist om de invloed van koloniale verhoudingen op identiteit en
vriendschap. De Nederlandse hoofdpersoon groeit op met zijn Indonesische vriend Oeroeg,
maar naarmate ze ouder worden, drijft het koloniale systeem hen uit elkaar. Dit zie je uit het
pijnlijke citaat: "Ik had nooit begrepen dat Oeroeg mij nooit als een gelijke had gezien." Dit
liet me zien dat er misschien onzichtbare verschillen in macht en kansen zijn, niet alleen
vroeger in de koloniale tijd, maar ook nu nog. Het zette me aan het denken over mijn eigen
plek in de samenleving en hoe het verleden nog steeds invloed heeft op hoe we met elkaar
omgaan. Bijvoorbeeld kansenongelijkheid zoals dit er ook is in het boek Oeroeg.
Zowel in Juice als in Oeroeg spelen vriendschappen en waarheden een grote rol. In Juice
bepalen de media en publieke opinie wie ‘goed’ en ‘slecht’ is, ongeacht de waarheid.
Claire beseft in het boek Juice dat ze in een wereld leeft, waarin geruchten vaak belangrijker
zijn dan feiten. Dit doet me denken aan mijn eigen ervaringen met sociale media en roddels,
waar een enkel gerucht of een virale post iemands reputatie kan maken of breken. Een
voorbeeld hiervan is het gerucht dat Yvonne Coldeweijer de carrière van Lil Kleine zou
hebben beschadigd door te beweren dat hij zijn vrouw mishandelde. Het is me altijd
bijgebleven, omdat het aantoont hoe krachtig een gerucht kan zijn, zelfs als de feiten nog
niet volledig duidelijk zijn.
In Oeroeg is de manier waarop mensen naar elkaar kijken heel belangrijk. De hoofdpersoon
denkt lange tijd dat hij een vriendschap heeft zonder grenzen, totdat hij zich realiseert dat
Oeroeg hem altijd als de ‘ander’ heeft gezien. "Ik had nooit begrepen dat Oeroeg mij nooit
als een gelijke had gezien." Dit laat zien hoe de geschiedenis en sociale structuren onze kijk
op de werkelijkheid veranderen. Het zette me aan het denken over hoe identiteit niet alleen
iets is wat we zelf bepalen, maar ook iets dat door anderen en de maatschappij aan ons
wordt opgelegd. Het liet me ook beseffen wat er in de geschiedenis is gebeurd in
