Boekverslag VII: Van den vos Reynaerde
Willem (1999/1985). Van den vos Reynaerde. Amsterdam University Press (blz. 104)
Genre
Het genre van Van den vos Reynaerde is een satire.
Onderwerp
Reinaert is meerdere malen voor de hofdag verschenen door de vele streken die hij heeft uitgehaald.
Maar keer op keer weet hij de personages in de val te lokken waardoor hij de straf ontloopt.
Thematiek
Het thema van Reinaert de vos: de hebzucht van de adel en het niet-geestelijke leven van de
geestelijkheid wordt aan de kaak gesteld.
Motivatie: Reinaert de vos wind vaak het vertrouwen van andere doormiddel van de hebzucht van
deze personen.
Perspectief
Van den vos Reynaerde is een alwetende/auctoriale verteller.
Tijd en structuur
Het verhaal is in rijm geschreven. Het begint met een korte inleiding en wordt dan gevolgd door het
deel waar alle dieren klagen bij de koning. Het boekje is dus chronologisch geschreven met een
enkele keer een flashback maar ook flashforwards.
Beoordeling
Dit was nou echt een leuk boek om te lezen, want je hoef er niet veel bij na te denken en toch brengt
het verhaal een goed boodschap over. Omdat je er bij stil wordt gezet dat de sluwheid van de mens
voor veel mensen grote negatieve gevolgen kan hebben. Daarnaast zat er een leuke vorm van
vertellen in omdat het in rijm is geschreven.
Van tevoren had ik niet echt een idee bij dit boek. Wat ik dacht was dat het een heel oud saai boekje
was, waar je weer niks aan had. Maar eigenlijk gelijk al toen we begonnen met lezen zat er bij mij
plezier in. Er licht niet zozeer een spannende verhaallijn, maar je zit toch halverwege met vraagtekens
hoe het verhaal afloopt. Waardoor je toch die drang hebt om het uit te lezen. Er wordt op een leuke
wijze een probleem bloot gelegd en je denkt er nog over na ook. De gedachtes achter het verhaal,
dus het tussen de regels door lezen, zijn er wel veel. Als je écht nadenkt over de tekst dan kom je nog
meer te weten.
Wat wel jammer is dat Reinaert niet de straf krijgt die die hoort te krijgen. De sluwe mensen komen
er altijd onderuit. Daarentegen wordt er wel weer spanning opgebouwd, omdat hij er telkens
onderuit komt en op het einde toch nog een ‘straf’ krijgt. Het taalgebruik is goed te begrijpen. De
middeleeuwse tekst is namelijk vertaalt naar het hedendaagse Nederlands.
De fantasie die wordt gebruikt maakt het ook leuk. De dieren die in het verhaal voorkomen gedragen
zich allemaal als mensen terwijl dit in het echt niet kan. Wat ik wel jammer vond aan het verhaal is
dat Reinaert niet echt goed op zijn nummer wordt gezet. Hij haalt allemaal slechte dingen en streken
uit en gaat uiteindelijk op bedevaart om zijn zonde te ‘belijden’.
Onno Voogt 4v2 21-4-2023
Willem (1999/1985). Van den vos Reynaerde. Amsterdam University Press (blz. 104)
Genre
Het genre van Van den vos Reynaerde is een satire.
Onderwerp
Reinaert is meerdere malen voor de hofdag verschenen door de vele streken die hij heeft uitgehaald.
Maar keer op keer weet hij de personages in de val te lokken waardoor hij de straf ontloopt.
Thematiek
Het thema van Reinaert de vos: de hebzucht van de adel en het niet-geestelijke leven van de
geestelijkheid wordt aan de kaak gesteld.
Motivatie: Reinaert de vos wind vaak het vertrouwen van andere doormiddel van de hebzucht van
deze personen.
Perspectief
Van den vos Reynaerde is een alwetende/auctoriale verteller.
Tijd en structuur
Het verhaal is in rijm geschreven. Het begint met een korte inleiding en wordt dan gevolgd door het
deel waar alle dieren klagen bij de koning. Het boekje is dus chronologisch geschreven met een
enkele keer een flashback maar ook flashforwards.
Beoordeling
Dit was nou echt een leuk boek om te lezen, want je hoef er niet veel bij na te denken en toch brengt
het verhaal een goed boodschap over. Omdat je er bij stil wordt gezet dat de sluwheid van de mens
voor veel mensen grote negatieve gevolgen kan hebben. Daarnaast zat er een leuke vorm van
vertellen in omdat het in rijm is geschreven.
Van tevoren had ik niet echt een idee bij dit boek. Wat ik dacht was dat het een heel oud saai boekje
was, waar je weer niks aan had. Maar eigenlijk gelijk al toen we begonnen met lezen zat er bij mij
plezier in. Er licht niet zozeer een spannende verhaallijn, maar je zit toch halverwege met vraagtekens
hoe het verhaal afloopt. Waardoor je toch die drang hebt om het uit te lezen. Er wordt op een leuke
wijze een probleem bloot gelegd en je denkt er nog over na ook. De gedachtes achter het verhaal,
dus het tussen de regels door lezen, zijn er wel veel. Als je écht nadenkt over de tekst dan kom je nog
meer te weten.
Wat wel jammer is dat Reinaert niet de straf krijgt die die hoort te krijgen. De sluwe mensen komen
er altijd onderuit. Daarentegen wordt er wel weer spanning opgebouwd, omdat hij er telkens
onderuit komt en op het einde toch nog een ‘straf’ krijgt. Het taalgebruik is goed te begrijpen. De
middeleeuwse tekst is namelijk vertaalt naar het hedendaagse Nederlands.
De fantasie die wordt gebruikt maakt het ook leuk. De dieren die in het verhaal voorkomen gedragen
zich allemaal als mensen terwijl dit in het echt niet kan. Wat ik wel jammer vond aan het verhaal is
dat Reinaert niet echt goed op zijn nummer wordt gezet. Hij haalt allemaal slechte dingen en streken
uit en gaat uiteindelijk op bedevaart om zijn zonde te ‘belijden’.
Onno Voogt 4v2 21-4-2023
