Chapter 9
Immunity mediated by B cells and antibodies
Antibody production by B lymphocytes
B-cell activation requires cross-linking of surface immunoglobulin
IgG + complement ® simuleert opname door een fagocyt
IgE ® stimuleert heftige reacties om parasieten uit het lichaam te krijgen
Neutralizing antibody ® bindt aan de glycoproteins van een pathogeen
waardoor deze cellen niet meer kan infecteren en dus inactief wordt
TFH cellen bepalen welk type antilichamen B-cellen gaan maken.
Wanneer een antigen bindt aan de B-cel receptor worden de ITAM’s van Iga
en Igb gefosforyleerd door tyrosine kinases Blk, Fyn en Lyn. Hierfoor kan Syk
binden aan Igb en kan deze dubbel gefosforyleerd worden. Dit zorgt voor
intracellulaire signalen die zorgen voor een verandering in de genexpressie
van de B-cel.
B-cell activation requires signals from the B-cell co-receptor
Binding aan de B-cel en het signal dat daaruit ontstaat is niet genoeg voor
activatie van de B-cel, extra signalen zijn nodig om de B-cel te activeren. Dit
extra signaal kan geleverd worden door binding van de B-cel co-receptor aan
C3d.
De B-cel co-receptor bestaat uit CR2, CD19 en CD81. CR2 herkent iC3b en
C3d, CD19 geeft signalen door en CD81 bindt aan CD19 en is essentieel om
CD19 bij het celmembraan van de B-cel te brengen.
CR1 op de B-cel moet binden aan C3b op het oppervlak van het pathogeen,
waarna het geknipt kan worden door factor I tot iC3b en later tot C3d.
Wanneer de B-cel receptor aan zijn antigen bindt kan CR2 binden aan een
nabij gelegen C3d, hierdoor komen de B-cel receptor en co-receptor in
juxtaposition. Nu kan Lyn de cytoplasmatische staart van CD19 fosforyleren,
nu ontstaat er een signaal dat samenwerkt met het signaal afkomstig van de
B-cel receptor. Het signaal is nu 1000-10000x zo sterk als van de B-cel
receptor alleen. Deze samenwerking kan ontstaan na binding van een mono-
of multivalent anitgen.
, Mensen met defecte CD19 of CD81-genen hebben
weinig antilichamen, geen isotype switching en een
slechte B-cel reactie op infecties en vaccines.
Effective B cell-mediated immunity depends on
help from CD4 T cells
In de primaire immuunrespons hangt de activatie
van bijna alle B-cellen af van binding aan een TFH cel
die het antigen op MHC-II van de B-cel herkent.
Tijdens deze interactie geeft de T-cel cytokines aan
de B-cel die ervoor zorgen dat de B-cel gaat delen en
gaan differentiëren.
DiGeorge syndrome ® mensen hebben geen
thymus en dus bijna geen T-cellen, hebben wel een
normaal aantal B-cellen maar kunnen geen
immuunreactie starten, B-cellen kunnen niet
geactiveerd worden door T-cellen
Sommige B-cellen, bij mensen met DiGeorge, worden geactiveerd en gaan lage-affiniteit IgM maken.
Deze B-cellen horen tot de B-1 cellen die geen hulp nodig hebben van T-cellen om actief te worden.
Thymus independent antigens ® B-cellen die geactiveerd kunnen worden door antigenen zonder
hulp van T-cellen
Follicular dendritic cells in the B-cell area store and display intact antigens to B cells
FDC’s zijn belangrijk voor de ontwikkeling en overleving van B-cellen. FDC’s zijn stromacellen
ontstaan uit fibroblast-like cellen in het beenmerg en hun differentiatie hangt af van de cytokines
TNF-a, LT-a en LT-b gemaakt door lymfocyten. De
FDC’s vormen primaire follikels in de B-cel area
van de lymfeknoop en de grootste functie van
FDC’s is het opslaan van intacte pathogenen om ze
te laten zien aan B-cellen. Dit kunnen ze goed
doen omdat ze een groot celoppervlak hebben en
ze de pathogenen niet kunnen afbreken en ze ze
dus intact kunnen presenteren aan B-cellen.
Voor B-cel activatie zijn CR2 en CR1 receptoren op
FDC’s het belangrijkst. Na complement activatie
hebben pathogenen en hun antigenen C3b en C3d
op hun oppervlak. Deze liganden worden herkend
door CR2 en CR1 op de FDC’s en deze binden en
de pathogenen en antigenen worden
vastgehouden op de FDC’s. CR2 is best lang en kan
C3d-getagte pathogenen en antigenen uit het
lymfe vissen.
Subcapsular sinus macrophage ® macrofaag die
in de subcapsular sinus van een lymfeknoop zit,
helpt bij het binnen halen van C3d/C3b-getagte
pathogenen en antigenen
Immunity mediated by B cells and antibodies
Antibody production by B lymphocytes
B-cell activation requires cross-linking of surface immunoglobulin
IgG + complement ® simuleert opname door een fagocyt
IgE ® stimuleert heftige reacties om parasieten uit het lichaam te krijgen
Neutralizing antibody ® bindt aan de glycoproteins van een pathogeen
waardoor deze cellen niet meer kan infecteren en dus inactief wordt
TFH cellen bepalen welk type antilichamen B-cellen gaan maken.
Wanneer een antigen bindt aan de B-cel receptor worden de ITAM’s van Iga
en Igb gefosforyleerd door tyrosine kinases Blk, Fyn en Lyn. Hierfoor kan Syk
binden aan Igb en kan deze dubbel gefosforyleerd worden. Dit zorgt voor
intracellulaire signalen die zorgen voor een verandering in de genexpressie
van de B-cel.
B-cell activation requires signals from the B-cell co-receptor
Binding aan de B-cel en het signal dat daaruit ontstaat is niet genoeg voor
activatie van de B-cel, extra signalen zijn nodig om de B-cel te activeren. Dit
extra signaal kan geleverd worden door binding van de B-cel co-receptor aan
C3d.
De B-cel co-receptor bestaat uit CR2, CD19 en CD81. CR2 herkent iC3b en
C3d, CD19 geeft signalen door en CD81 bindt aan CD19 en is essentieel om
CD19 bij het celmembraan van de B-cel te brengen.
CR1 op de B-cel moet binden aan C3b op het oppervlak van het pathogeen,
waarna het geknipt kan worden door factor I tot iC3b en later tot C3d.
Wanneer de B-cel receptor aan zijn antigen bindt kan CR2 binden aan een
nabij gelegen C3d, hierdoor komen de B-cel receptor en co-receptor in
juxtaposition. Nu kan Lyn de cytoplasmatische staart van CD19 fosforyleren,
nu ontstaat er een signaal dat samenwerkt met het signaal afkomstig van de
B-cel receptor. Het signaal is nu 1000-10000x zo sterk als van de B-cel
receptor alleen. Deze samenwerking kan ontstaan na binding van een mono-
of multivalent anitgen.
, Mensen met defecte CD19 of CD81-genen hebben
weinig antilichamen, geen isotype switching en een
slechte B-cel reactie op infecties en vaccines.
Effective B cell-mediated immunity depends on
help from CD4 T cells
In de primaire immuunrespons hangt de activatie
van bijna alle B-cellen af van binding aan een TFH cel
die het antigen op MHC-II van de B-cel herkent.
Tijdens deze interactie geeft de T-cel cytokines aan
de B-cel die ervoor zorgen dat de B-cel gaat delen en
gaan differentiëren.
DiGeorge syndrome ® mensen hebben geen
thymus en dus bijna geen T-cellen, hebben wel een
normaal aantal B-cellen maar kunnen geen
immuunreactie starten, B-cellen kunnen niet
geactiveerd worden door T-cellen
Sommige B-cellen, bij mensen met DiGeorge, worden geactiveerd en gaan lage-affiniteit IgM maken.
Deze B-cellen horen tot de B-1 cellen die geen hulp nodig hebben van T-cellen om actief te worden.
Thymus independent antigens ® B-cellen die geactiveerd kunnen worden door antigenen zonder
hulp van T-cellen
Follicular dendritic cells in the B-cell area store and display intact antigens to B cells
FDC’s zijn belangrijk voor de ontwikkeling en overleving van B-cellen. FDC’s zijn stromacellen
ontstaan uit fibroblast-like cellen in het beenmerg en hun differentiatie hangt af van de cytokines
TNF-a, LT-a en LT-b gemaakt door lymfocyten. De
FDC’s vormen primaire follikels in de B-cel area
van de lymfeknoop en de grootste functie van
FDC’s is het opslaan van intacte pathogenen om ze
te laten zien aan B-cellen. Dit kunnen ze goed
doen omdat ze een groot celoppervlak hebben en
ze de pathogenen niet kunnen afbreken en ze ze
dus intact kunnen presenteren aan B-cellen.
Voor B-cel activatie zijn CR2 en CR1 receptoren op
FDC’s het belangrijkst. Na complement activatie
hebben pathogenen en hun antigenen C3b en C3d
op hun oppervlak. Deze liganden worden herkend
door CR2 en CR1 op de FDC’s en deze binden en
de pathogenen en antigenen worden
vastgehouden op de FDC’s. CR2 is best lang en kan
C3d-getagte pathogenen en antigenen uit het
lymfe vissen.
Subcapsular sinus macrophage ® macrofaag die
in de subcapsular sinus van een lymfeknoop zit,
helpt bij het binnen halen van C3d/C3b-getagte
pathogenen en antigenen
