Samenvatting Uitwerking ziektebeeld Appendicitis

Appendicitis

Een appendicitis is de Latijnse term voor een blinde
darmontsteking, - een ontsteking van het wormvormig
aanhangsel van de blinde darm, - die vaak heel acuut
ontstaat.

De acute variant van de appendicitis is een zeer
gevaarlijke aandoening die zo snel mogelijk actie vereist
om een zo goed mogelijke prognose te kunnen
verkrijgen. De chronische vorm van appendicitis
ontstaat vanuit veelvuldige acute blinde
darmontstekingen waarbij telkens nieuwe
vergroeiingen zijn ontstaan die voor pijn zorgen.

Oorzaak

De exacte oorzaak van een appendicitis is vaak niet te
achterhalen, maar er zijn wel mogelijke oorzaken bekend. Doordat de appendix,- het wormvormig
aanhangsel van de blinde darm, - blind eindigt is dit een gemakkelijke plaats voor ziekteverwekkers
of de gewone darmflora om zich op te houden en zich te vermenigvuldigen.

Daarnaast kan een blokkade van de verbinding tussen de blinde darm, - het caecum, - en het
wormvormig aanhangsel een appendicitis doen ontstaan. Mogelijke oorzaken van zo’n verstopping
kunnen zijn:
- Harde ontlasting;
- Een tumor;
- Een vreemd voorwerp;
- Wormen.

Doordat de wanden geïrriteerd raken en ziekteverwekkers de kans krijgen om zich te
vermenigvuldigen waardoor pusvorming ontstaat. Deze pus verzamelt zich in de appendix waardoor
de holte zich vult. Als er een te hoge druk op de wanden komt te staan kan de appendix scheuren
met ernstige complicaties tot gevolg met mogelijke verder infectie van andere organen.

Ook kan een appendicitis ontstaan door een knik in de blinde darm. Deze knik zorgt voor een
afsluiting waarbij de darmwanden ontstoken raken en deze vervolgens gaan zwellen wat voor druk
op de zenuwen zorgt, met pijn tot gevolg.

Anatomie en fysiologie

De appendix zit aan het achterste, mediale
oppervlak van de blinde darm vast. De blinde darm
is de overgang van de dunne darm naar de dikke
darm en is de plaats waar de voedselbrij begint met
het indikken door de onttrekking van water uit de
brei. Aan de blinde darm zit de appendix, een
wormvormig aanhangsel met een lengte variërend
tussen de 2 en 20 centimeter, met vaak een
gemiddelde van 9 centimeter.

, De appendix is een smal, hol orgaan die allerlei goede bacteriën huisvest die helpen bij de
spijsvertering. Naast dat het een rol vervult in de spijsvertering draagt de appendix ook bij aan het
immuunsysteem door de aanwezigheid van de vele lymfeknopen in zijn wanden. Tegenwoordig vindt
men de functie en bijdrage die de appendix levert verwaarloosbaar: het hebben van de appendix is
geen echte ‘must’ om dat mensen ook prima zonder kunnen leven.

Symptomen en diagnostiek

Een chronische appendicitis kenmerkt zich door telkens weer terugkomende pijn in de
rechteronderbuik. De acute vorm van de appendicitis is te herkennen aan een plotseling ontstane,
hevige pijn rondom de navel die uitspreidt naar de rechteronderbuik. De precieze plaats van de pijn
kan wat afwijken doordat de blinde darm zich ook op een andere plaats kan bevinden.

Naast de hevige pijn zijn de volgende symptomen vaak aanwezig:
- Misselijkheid en braken; - (Lichte) koorts;
- Scherpe pijn in buik, rug en/of rectum - Verdwijnen van de eetlust;
- Diarree’ - Obstipatie;
- Pijn bij aanraken van de buik; - Pijn bij loslaten van de buik;
- Hoesten en lachten is pijnlijk; - Algeheel gevoel van ziekzijn;
- Dysurie (pijn bij het plassen); - Ernstige krampen.

Wanneer de appendix is gescheurd zal de pijn in eerste instantie lijken af te nemen, om niet veel
later snel te verergeren. Dit gebeurt met name bij het wandelen, hoesten, niezen en het maken van
plotselinge bewegingen. Als de appendix is gescheurd moet er zo snel mogelijk worden ingegrepen.

De diagnose wordt gesteld aan de hand van de anamnese, de waargenomen en aanwezige
symptomen en verschillende onderzoeken:
- Lichamelijk onderzoek;
o Door de buik te inspecteren, ausculteren, palperen en percuteren, - het bekijken,
beluisteren, bevoelen en bekloppen, - kan de arts proberen te achterhalen waar het
centrum van de pijn zit. Ook wordt er tijdens het lichamelijk onderzoek naar de
darmen geluisterd om te kijken of er nog peristaltiek aanwezig is.
o Een lichamelijk onderzoek wordt vaak opgevolgd door een inwendig onderzoek via
de anus en bij de vrouw mogelijk ook nog een gynaecologisch onderzoek.
o Een controle van de lichaamstemperatuur omdat de aanwezigheid van een
appendicitis vaak gepaard gaat met een lichte temperatuursverhoging.
- Laboratoriumonderzoek;
o Bloedonderzoek: bij het bloedonderzoek wordt er gekeken naar het aantal witte
bloedcellen, - de leukocyten, - en of het aantal hiervan is verhoogd. Een verhoogd
aantal leukocyten geeft aan dat er ergens in het lichaam een ontsteking aanwezig is.
o Urineonderzoek: het urineonderzoek wordt gedaan om de lever- en nierfunctie te
bepalen. Ook kan er met een urineonderzoek een onderzoek worden gedaan om een
mogelijke blaasontsteking uit te sluiten.
o Zwangerschapstest: een zwangerschapstest wordt gedaan omdat de klachten deels
gelijk zijn. Het uitvoeren van een zwangerschapstest is een goedkope manier om
oorzaken uit te sluiten of juist bevestigd te krijgen.
- Echografie;
o Op een echo kunnen de blinde darm, het wormvormig aanhangsel en de
gynaecologische organen zichtbaar worden gemaakt en kan er worden gekeken naar
afwijkingen in de vorm en de wanddikte van de blinde darm en het wormvormig