Casus 1: Peuter Onno
• De functies van de pleura beschrijven.
Pleura: longvliezen die de longen beschermen. Zorgt voor een druk, zo ontstaat er
geen klaplong. 2 soorten pleura:
- pleura visceralis/pulmonalis: deze zit aan het longweefsel vast
- Pleura parietalis: zit aan het borstvlies vast.
Van buiten naar binnen volgorde:
Pleura parietalisà pleuravloeistofà pleura visceralis
Tussen de pleura zit pleuravloeistof, dat heeft 3 functies:
1. Zorgt dat er wrijving kan plaatsvinden bij het ademhalen.
2. Zorgt voor oppervlaktespanning (delen plakken aan elkaar door moleculen die
elkaar aantrekken).
• De pulmonale bloedtoevoer beschrijven.
Arteria pulmonalis: longslagaderà zuurstofarm bloed
Vena Pulmonalis: longaderà zuurstofrijk bloed
Arteria bronchiolus: bronchusslagaderà zuurstofrijk bloed
Vena bronchiolus: bronchusaderà zuurstofarm bloed
• De invloed van het autonome zenuwstelsel op de gladde spiercellen van de
bronchiolen uitleggen.
Gladspierweefsel wordt aangestuurd door het autonome zenuwstelsel en gebeurt
onwillekeurig, gebeurt door het parasympatische en sympathische deel.
Sympathische deel: lichaam in actie, gladde spiercellen zorgen voor bronchodilatatie
(diameter bronchiolen neemt toe). De weerstand neemt af en hierdoor komt er meer
lucht vrij en is de gaswisseling sneller.
Parasympatische deel: lichaam in rust, gladde spiercellen zorgen voor
bronchoconstrictie (diameter bronchiolen neemt af). Dit zorgt voor een verhoogde
weerstand, en daardoor is er efficiënte gaswisseling.
• De normale ademfrequentie in rust benoemen.
Volwassenen: 12 à 20 per minuut.
Jonge kinderen: 20 à 25 per minuut.
Ouderen: tot 40 ademhalingen per minuut.
• Een definitie geven van de termen compliantie, elasticiteit en luchtwegweerstand.
Compliantie: hoeveelheid inspanning is er nodig om een alveoli volledig op te rekken.
Elasticiteit: vermogen van de long om weer terug te komen in de oorspronkelijke
vorm
Luchtwegweerstand: wat is het effect op de inspanning van een hogere
luchtweerstand. Gaat dus over de doorlaatbaarheid. Stel dat er een blokkade is in
luchtweg, dan is de doorlaatbaarheid dus slechter en is de weerstand groter.
,• De voornaamste longvolumes en longcapaciteiten beschrijven.
Anatomische dode ruimte: ruimte in de longen waar geen gaswisseling plaatsvindt.
Teugvolume=:de lucht die tijdens een normale ademhaling naar
binnen wordt gezogen.
Inspiratoire reserve volume: hoeveelheid je nog extra kan
inademen boven op een normale ademhalingà heel diep
inademen.
Functionele residuale capaciteit: hoeveelheid lucht die
achterblijft in de longen na een rustige uitademhaling.
Inspiratoire longcapaciteit: maximale hoeveelheid lucht die kan
worden ingeademd na een rustige ademhaling.
Expiratoire reservevolume (ERV): hoeveelheid lucht je nog extra
kan uitademen naast de normale ademhalingà heel diep
uitademen.
Vitale capaciteit: de maximale hoeveelheid lucht er kan worden uitgeademd na een
maximale inspiratie.
Totale longcapaciteit: maximale hoeveelheid lucht die kan worden ingeademd.
Residuaal volume (RV): hoeveelheid lucht die achterblijft in de longen na een
maximale uitademing.
• Het onderscheid tussen het kleincellig en niet-kleincellig longcarcinoom benoemen.
Kleincellig longcarcinoom (SCLC): klein en delen snel, waardoor ze snel metasteren
door het lichaam, is dus gevaarlijker dan een NSCLC. 20% van de gevallen heeft een
SCLC. Slechtere prognose. Tumorcel is kleiner dan de oorspronkelijke longcel. Bij
klachten is de tumor vaak al gemetastaseerd.
Niet-kleincellig longcarcinoom (NSCLC): grotere overlevingskans. 80% van de gevallen
heeft deze vorm. Tumorcellen zijn even groot of groter dan de normale longcel.
Tumorcellen delen zich langzamer in vergelijking met de andere variant.
• De definitie, risicofactoren, etiologie, pathofysiologie, symptomen, diagnostiek,
behandeling, complicaties, prognose en preventie van longkanker beschrijven.
Definitie: longcarcinoom en is een aandoening in het weefsel van de longen.
Risicofactoren: roken, meeroken, blootstelling aan gevaarlijke stoffen, genetische
factoren en andere longaandoeningen (COPD) vergroten de kans op longkanker.
Etiologie: Longkanker ontstaat voor 85% door roken. Bij de rest worden er vooral
specifieke mutaties gevonden in het DNA.
Pathofysiologie: door het langdurig inademen van carcinogene stoffen, veranderen de
DNA-cellen in de longen. 2 soorten longkanker, zie hierboven beschreven. Tumoren
kunnen de luchtwegen blokkeren en zorgen voor obstructie van de bronchiën.
Hierdoor hoopt sputum zich op en kan er makkelijk een infectie ontstaan. Ook de
bloedvaten van de longen kunnen worden aangetastà hemoptoë. Longkanker kan
metasteren naar regionale lymfeklieren (lymfogeen) of via de bloedbanen
(hematogeen).
Symptomen:
- Specifieke symptomen van de longen en thorax:
Hardnekkige en langdurige prikkelhoest, hemoptoë, wheezing, kortademigheid, pijn
op borst, pijn in rug of schouder regio en zwelling van het gezicht en nek.
, - Algemene symptomen van kanker:
Koorts, vermoeidheid, verminderde algehele conditie, gebrek aan eetlust en
gewichtsverlies.
-Symptomen door metasteren:
Misselijkheid, (bot) pijn, fracturen en neurologische verschijnselen.
Diagnostiek:
Voor het diagnosticeren van de longkanker, wordt er een X-thorax, bioptie à Endo-
echoscopie (via de slokdarm) of een bronchoscopie (via de luchtwegen), MRI-scan
thorax en een CT-scan thorax.
Om het stadium vast te stellen, wordt er een MRI-hersenscan, PET-scan, echo van
bovenbuik en een botscintigrafie gedaan.
Behandeling: operatie, radiotherapie, chemotherapie, immuuntherapie,
endobronchiale therapie en doelgerichte therapie.
Complicaties: pneumonie, heesheid, slikklachten, ventilatieproblemen.
Prognose en preventie: longkanker heeft een hele kleine kans op genezing. Kan
voorkomen worden door het vermijden van (mee) roken, gevaarlijk stoffen en andere
straling.
• Specifieke (voor)zorgen bij toepassing van farmacotherapie bij kinderen verklaren.
Off label gebruik: voor een andere indicatie geregisterd dan waarvoor toegepast/
geen adviseringsadvies voor kinderen geregistreerd.
Unlicensed: gebruik bij kinderen helemaal niet geregistreerd of de juiste
toedieningsvorm is niet beschikbaar
NKFN: Nederlands Kenniscentrum Farmacologie bij Kinderen
De absorptie, distributie, metabolisme en eliminatie is anders bij kinderen dan bij
volwassenen. Eliminatie duurt langer bij kinderen dan volwassenen.
, Casus 2: Dochter Jet
• Een definitie geven van een voedingsstof en een essentiële voedingsstof.
Voedingsstoffen: stoffen die je lichaam nodig heeft. Voedingsstoffen zorgen voor:
- Optimaliseren van de gezondheid
- Groei, ontwikkeling en herstel
- Preventie van ziekte en aandoeningen
- Betere weerstand
Essentiële voedingsstoffen: stoffen die je lichaam niet zelf aanmaakt, dus uit voeding
moet halen.
• De voedingsgroepen benoemen die onderdeel uitmaken van een evenwichtig
voedingspatroon.
Schijf van vijf zorgt voor evenwichtige voeding, bestaat uit:
- Koolhydraten
- Vitamines en mineralen
- Water
- Eiwitten
- Aminozuren
- Vetten
• De formule van de body mass index toepassen en benoemen wanneer en sprake is
van ondergewicht, normaal gewicht, overgewicht en obesitas.
De formule van BMI: gewicht in KG delen door de lengte in M in het kwadraat
BMI lager dan 18,5: ondergewicht
BMI vanaf 18,5 tot 25: gezond gewicht
BMI vanaf 25 tot 30: overgewicht
BMI van 30 en hoger: obesitas
• De functies van de pleura beschrijven.
Pleura: longvliezen die de longen beschermen. Zorgt voor een druk, zo ontstaat er
geen klaplong. 2 soorten pleura:
- pleura visceralis/pulmonalis: deze zit aan het longweefsel vast
- Pleura parietalis: zit aan het borstvlies vast.
Van buiten naar binnen volgorde:
Pleura parietalisà pleuravloeistofà pleura visceralis
Tussen de pleura zit pleuravloeistof, dat heeft 3 functies:
1. Zorgt dat er wrijving kan plaatsvinden bij het ademhalen.
2. Zorgt voor oppervlaktespanning (delen plakken aan elkaar door moleculen die
elkaar aantrekken).
• De pulmonale bloedtoevoer beschrijven.
Arteria pulmonalis: longslagaderà zuurstofarm bloed
Vena Pulmonalis: longaderà zuurstofrijk bloed
Arteria bronchiolus: bronchusslagaderà zuurstofrijk bloed
Vena bronchiolus: bronchusaderà zuurstofarm bloed
• De invloed van het autonome zenuwstelsel op de gladde spiercellen van de
bronchiolen uitleggen.
Gladspierweefsel wordt aangestuurd door het autonome zenuwstelsel en gebeurt
onwillekeurig, gebeurt door het parasympatische en sympathische deel.
Sympathische deel: lichaam in actie, gladde spiercellen zorgen voor bronchodilatatie
(diameter bronchiolen neemt toe). De weerstand neemt af en hierdoor komt er meer
lucht vrij en is de gaswisseling sneller.
Parasympatische deel: lichaam in rust, gladde spiercellen zorgen voor
bronchoconstrictie (diameter bronchiolen neemt af). Dit zorgt voor een verhoogde
weerstand, en daardoor is er efficiënte gaswisseling.
• De normale ademfrequentie in rust benoemen.
Volwassenen: 12 à 20 per minuut.
Jonge kinderen: 20 à 25 per minuut.
Ouderen: tot 40 ademhalingen per minuut.
• Een definitie geven van de termen compliantie, elasticiteit en luchtwegweerstand.
Compliantie: hoeveelheid inspanning is er nodig om een alveoli volledig op te rekken.
Elasticiteit: vermogen van de long om weer terug te komen in de oorspronkelijke
vorm
Luchtwegweerstand: wat is het effect op de inspanning van een hogere
luchtweerstand. Gaat dus over de doorlaatbaarheid. Stel dat er een blokkade is in
luchtweg, dan is de doorlaatbaarheid dus slechter en is de weerstand groter.
,• De voornaamste longvolumes en longcapaciteiten beschrijven.
Anatomische dode ruimte: ruimte in de longen waar geen gaswisseling plaatsvindt.
Teugvolume=:de lucht die tijdens een normale ademhaling naar
binnen wordt gezogen.
Inspiratoire reserve volume: hoeveelheid je nog extra kan
inademen boven op een normale ademhalingà heel diep
inademen.
Functionele residuale capaciteit: hoeveelheid lucht die
achterblijft in de longen na een rustige uitademhaling.
Inspiratoire longcapaciteit: maximale hoeveelheid lucht die kan
worden ingeademd na een rustige ademhaling.
Expiratoire reservevolume (ERV): hoeveelheid lucht je nog extra
kan uitademen naast de normale ademhalingà heel diep
uitademen.
Vitale capaciteit: de maximale hoeveelheid lucht er kan worden uitgeademd na een
maximale inspiratie.
Totale longcapaciteit: maximale hoeveelheid lucht die kan worden ingeademd.
Residuaal volume (RV): hoeveelheid lucht die achterblijft in de longen na een
maximale uitademing.
• Het onderscheid tussen het kleincellig en niet-kleincellig longcarcinoom benoemen.
Kleincellig longcarcinoom (SCLC): klein en delen snel, waardoor ze snel metasteren
door het lichaam, is dus gevaarlijker dan een NSCLC. 20% van de gevallen heeft een
SCLC. Slechtere prognose. Tumorcel is kleiner dan de oorspronkelijke longcel. Bij
klachten is de tumor vaak al gemetastaseerd.
Niet-kleincellig longcarcinoom (NSCLC): grotere overlevingskans. 80% van de gevallen
heeft deze vorm. Tumorcellen zijn even groot of groter dan de normale longcel.
Tumorcellen delen zich langzamer in vergelijking met de andere variant.
• De definitie, risicofactoren, etiologie, pathofysiologie, symptomen, diagnostiek,
behandeling, complicaties, prognose en preventie van longkanker beschrijven.
Definitie: longcarcinoom en is een aandoening in het weefsel van de longen.
Risicofactoren: roken, meeroken, blootstelling aan gevaarlijke stoffen, genetische
factoren en andere longaandoeningen (COPD) vergroten de kans op longkanker.
Etiologie: Longkanker ontstaat voor 85% door roken. Bij de rest worden er vooral
specifieke mutaties gevonden in het DNA.
Pathofysiologie: door het langdurig inademen van carcinogene stoffen, veranderen de
DNA-cellen in de longen. 2 soorten longkanker, zie hierboven beschreven. Tumoren
kunnen de luchtwegen blokkeren en zorgen voor obstructie van de bronchiën.
Hierdoor hoopt sputum zich op en kan er makkelijk een infectie ontstaan. Ook de
bloedvaten van de longen kunnen worden aangetastà hemoptoë. Longkanker kan
metasteren naar regionale lymfeklieren (lymfogeen) of via de bloedbanen
(hematogeen).
Symptomen:
- Specifieke symptomen van de longen en thorax:
Hardnekkige en langdurige prikkelhoest, hemoptoë, wheezing, kortademigheid, pijn
op borst, pijn in rug of schouder regio en zwelling van het gezicht en nek.
, - Algemene symptomen van kanker:
Koorts, vermoeidheid, verminderde algehele conditie, gebrek aan eetlust en
gewichtsverlies.
-Symptomen door metasteren:
Misselijkheid, (bot) pijn, fracturen en neurologische verschijnselen.
Diagnostiek:
Voor het diagnosticeren van de longkanker, wordt er een X-thorax, bioptie à Endo-
echoscopie (via de slokdarm) of een bronchoscopie (via de luchtwegen), MRI-scan
thorax en een CT-scan thorax.
Om het stadium vast te stellen, wordt er een MRI-hersenscan, PET-scan, echo van
bovenbuik en een botscintigrafie gedaan.
Behandeling: operatie, radiotherapie, chemotherapie, immuuntherapie,
endobronchiale therapie en doelgerichte therapie.
Complicaties: pneumonie, heesheid, slikklachten, ventilatieproblemen.
Prognose en preventie: longkanker heeft een hele kleine kans op genezing. Kan
voorkomen worden door het vermijden van (mee) roken, gevaarlijk stoffen en andere
straling.
• Specifieke (voor)zorgen bij toepassing van farmacotherapie bij kinderen verklaren.
Off label gebruik: voor een andere indicatie geregisterd dan waarvoor toegepast/
geen adviseringsadvies voor kinderen geregistreerd.
Unlicensed: gebruik bij kinderen helemaal niet geregistreerd of de juiste
toedieningsvorm is niet beschikbaar
NKFN: Nederlands Kenniscentrum Farmacologie bij Kinderen
De absorptie, distributie, metabolisme en eliminatie is anders bij kinderen dan bij
volwassenen. Eliminatie duurt langer bij kinderen dan volwassenen.
, Casus 2: Dochter Jet
• Een definitie geven van een voedingsstof en een essentiële voedingsstof.
Voedingsstoffen: stoffen die je lichaam nodig heeft. Voedingsstoffen zorgen voor:
- Optimaliseren van de gezondheid
- Groei, ontwikkeling en herstel
- Preventie van ziekte en aandoeningen
- Betere weerstand
Essentiële voedingsstoffen: stoffen die je lichaam niet zelf aanmaakt, dus uit voeding
moet halen.
• De voedingsgroepen benoemen die onderdeel uitmaken van een evenwichtig
voedingspatroon.
Schijf van vijf zorgt voor evenwichtige voeding, bestaat uit:
- Koolhydraten
- Vitamines en mineralen
- Water
- Eiwitten
- Aminozuren
- Vetten
• De formule van de body mass index toepassen en benoemen wanneer en sprake is
van ondergewicht, normaal gewicht, overgewicht en obesitas.
De formule van BMI: gewicht in KG delen door de lengte in M in het kwadraat
BMI lager dan 18,5: ondergewicht
BMI vanaf 18,5 tot 25: gezond gewicht
BMI vanaf 25 tot 30: overgewicht
BMI van 30 en hoger: obesitas
