K1-W1-C Biedt ondersteuning op het gebied van zelf- en samenredzaamheid.
Als leerling 3e jaars werk ik in een zelfsturend thuiszorgteam waar wij voornamelijk oudere
clienten verzorgen. De clienten in deze wijk wonen zelfstandig.
In deze opdracht heb ik ervoor gekozen om de stappen en methodes te onderzoeken op het
gebied van zelf- en samenredzaamheid en het opbouwen en herstellen van een sociaal
netwerk.
Als thuiszorgmedewerker richt ik mij niet alleen op de lichamelijke zorg, maar heb ik ook oog
voor het welzijn van cliënten. Zijn ze nog actief op een manier die bij hen past? Hoe gaat het
op het sociale vlak? Hoe brengen ze hun dagen door? Wat geeft energie en plezier, wat is
lastig en zwaar? Cliënten hebben wensen en behoeften waarin de thuiszorg niet kan
voorzien.
Hoe kan ik als verzorgende de zelfredzaamheid van een client stimuleren?
Ik ga uit van mogelijkheden: wat kan iemand (nog) wel?
Ik bespreek met de cliënt concrete, haalbare doelen. Dit versterkt ook het vertrouwen
van de cliënt in zichzelf.
Ik sluit aan bij drijfveren en levensdoelen van cliënten: wat vindt iemand belangrijk?
Wat motiveert hem? Waar wil hij naartoe werken?
Ik help de cliënt zo nodig inzicht te krijgen in zijn eigen situatie.
Ik bespreek met de cliënt hoe zijn eigen netwerk het beste kan worden ingezet.
Ik besteed daarbij ook aandacht aan wat de cliënt zelf voor zijn netwerk kan
betekenen.
Opbouwen onderhouden en herstellen van een sociaal netwerk.
Ik bespreek de behoeften die belangrijk zijn voor hun welzijn, zoals gezelschap, leuke
uitstapjes, vervoer of praktische hulp bij bijvoorbeeld klusjes in huis.
Het netwerk van de cliënt krijgt een belangrijkere rol. Familie, vrienden, buren, kennissen
(ook wel het sociale netwerk genoemd) en vrijwilligers kunnen een belangrijke rol spelen in
het vervullen van deze wensen en behoeften. Hun bijdrage is nodig en wenselijk, ook omdat
mensen behoefte hebben aan meer eigen regie.
Ook zaken die eigenlijk bij het gewone leven en bij samen leven horen. Er zijn veel ‘gewone’
hulpbronnen die mensen met een zorg- of ondersteuningsbehoefte in staat stellen een goed
leven te leiden: een huis waarin je uit de voeten kunt, gezelligheid en hulp van fijne buren,
een goede relatie met kinderen die zich om je bekommeren, een vrijwilliger die klusjes doet,
een vriend die je meeneemt naar de soos, de hulp die de boel aan kant houdt… Het is de
kunst om op een andere manier te kijken naar de behoeften en de mogelijkheden die (in
eerste instantie) in de eigen omgeving voorhanden zijn om in deze behoeften te voorzien. De
versterking van het eigen netwerk vraagt soms een steuntje in de rug.
Gelukkig zijn er veel mensen die aandacht en steun van anderen uit hun omgeving
ontvangen. Hulp die past bij de aard van de relatie en de mogelijkheden van degene die
ondersteuning biedt. Cliënten maken echter lang niet altijd gebruik van de mogelijke hulp
vanuit hun omgeving. Zij uiten hun wensen niet, weten niet hoe ze in hun behoeften kunnen
voorzien, of doen geen beroep op de mensen om hen heen. Ze staan er niet bij stil dat ze
iemand uit hun netwerk kunnen inschakelen. Of ze vinden het lastig om iets aan een ander
Als leerling 3e jaars werk ik in een zelfsturend thuiszorgteam waar wij voornamelijk oudere
clienten verzorgen. De clienten in deze wijk wonen zelfstandig.
In deze opdracht heb ik ervoor gekozen om de stappen en methodes te onderzoeken op het
gebied van zelf- en samenredzaamheid en het opbouwen en herstellen van een sociaal
netwerk.
Als thuiszorgmedewerker richt ik mij niet alleen op de lichamelijke zorg, maar heb ik ook oog
voor het welzijn van cliënten. Zijn ze nog actief op een manier die bij hen past? Hoe gaat het
op het sociale vlak? Hoe brengen ze hun dagen door? Wat geeft energie en plezier, wat is
lastig en zwaar? Cliënten hebben wensen en behoeften waarin de thuiszorg niet kan
voorzien.
Hoe kan ik als verzorgende de zelfredzaamheid van een client stimuleren?
Ik ga uit van mogelijkheden: wat kan iemand (nog) wel?
Ik bespreek met de cliënt concrete, haalbare doelen. Dit versterkt ook het vertrouwen
van de cliënt in zichzelf.
Ik sluit aan bij drijfveren en levensdoelen van cliënten: wat vindt iemand belangrijk?
Wat motiveert hem? Waar wil hij naartoe werken?
Ik help de cliënt zo nodig inzicht te krijgen in zijn eigen situatie.
Ik bespreek met de cliënt hoe zijn eigen netwerk het beste kan worden ingezet.
Ik besteed daarbij ook aandacht aan wat de cliënt zelf voor zijn netwerk kan
betekenen.
Opbouwen onderhouden en herstellen van een sociaal netwerk.
Ik bespreek de behoeften die belangrijk zijn voor hun welzijn, zoals gezelschap, leuke
uitstapjes, vervoer of praktische hulp bij bijvoorbeeld klusjes in huis.
Het netwerk van de cliënt krijgt een belangrijkere rol. Familie, vrienden, buren, kennissen
(ook wel het sociale netwerk genoemd) en vrijwilligers kunnen een belangrijke rol spelen in
het vervullen van deze wensen en behoeften. Hun bijdrage is nodig en wenselijk, ook omdat
mensen behoefte hebben aan meer eigen regie.
Ook zaken die eigenlijk bij het gewone leven en bij samen leven horen. Er zijn veel ‘gewone’
hulpbronnen die mensen met een zorg- of ondersteuningsbehoefte in staat stellen een goed
leven te leiden: een huis waarin je uit de voeten kunt, gezelligheid en hulp van fijne buren,
een goede relatie met kinderen die zich om je bekommeren, een vrijwilliger die klusjes doet,
een vriend die je meeneemt naar de soos, de hulp die de boel aan kant houdt… Het is de
kunst om op een andere manier te kijken naar de behoeften en de mogelijkheden die (in
eerste instantie) in de eigen omgeving voorhanden zijn om in deze behoeften te voorzien. De
versterking van het eigen netwerk vraagt soms een steuntje in de rug.
Gelukkig zijn er veel mensen die aandacht en steun van anderen uit hun omgeving
ontvangen. Hulp die past bij de aard van de relatie en de mogelijkheden van degene die
ondersteuning biedt. Cliënten maken echter lang niet altijd gebruik van de mogelijke hulp
vanuit hun omgeving. Zij uiten hun wensen niet, weten niet hoe ze in hun behoeften kunnen
voorzien, of doen geen beroep op de mensen om hen heen. Ze staan er niet bij stil dat ze
iemand uit hun netwerk kunnen inschakelen. Of ze vinden het lastig om iets aan een ander
