Is lachgas wel zo’n lachertje? Hugo Arntz 5H1
Hikkend van het lachen hangen twee jongens slap tegen elkaar aan op een bankje. In hun
handen een grote blauwe ballon, waaruit ze met diepe teugen inhaleren. Even later fietsen
ze slingerend weg, op de grond ballonnen en een grote hoeveelheid glimmende
slagroompatronen achterlatend.
Lachgas. Het lijkt onschuldig vermaak. Maar is lachgas wel zo’n lachertje? Veel jongeren
vinden van wel. Je komt ervan in een roes, kleuren worden intenser en geluid vertraagd. Je
lijf ontspant, je lijkt wel een beetje dronken! En na een paar minuten is het effect weer weg.
Bovendien is het gewoon legaal te koop. Dan zal het wel geen kwaad kunnen, toch?
Staatssecretaris van Volksgezondheid, welzijn en Sport Paul Blokhuis heeft echter besloten,
dat lachgas wordt gezien als softdrug en zal worden opgenomen in de Opiumwet (artikel 7).
Recreatief gebruik wordt hiermee verboden. Ik kan het hier alleen maar mee eens zijn,
omdat het gebruik van lachgas steeds meer toeneemt en de gevolgen groter zijn dan je
denkt.
Ten eerste zijn er gezondheidsrisico’s verbonden aan het (overmatig) gebruik van
lachgas. Doordat er een zuurstoftekort ontstaat kun je voorbijgaande klachten als hoofdpijn,
duizeligheid, flauwvallen, verwarring en misselijkheid krijgen, maar tintelingen in handen en
voeten kunnen zelfs dagen aanhouden. Als je verkouden bent kan je trommelvlies
beschadigen door toename van de druk, wanneer lachgas uitzet. Ook kunnen je lippen of
longen bevriezen, wanneer je geen ballon gebruikt, maar wanneer je rechtstreeks uit de
patroon of een tankje inhaleert. En het heeft mogelijk een schadelijke invloed op de zich
ontwikkelende hersenen van jonge mensen en de ontwikkeling van de foetus tijdens een
zwangerschap (Trimbosinstituut instituut 2018, artikel 6).
Het RIVM noemt het gebruik van tien ballonnen per keer en niet vaker dan een keer per
maand recreatief gebruik en stelt dat dit geen kwaad kan (artikel 6). Echter, veel mensen
gebruiken veel grotere hoeveelheden in een keer of over langere tijd. Dit kan leiden tot een
tekort aan vitamine B12, waardoor zenuwbanen in het ruggenmerg en in armen en benen
kunnen beschadigen. Schade aan zenuwbanen herstelt niet of nauwelijks, waardoor mensen
blijvend een doof of tintelend gevoel houden of zelfs verlammingsverschijnselen krijgen!
(Artikel 1). Gezien deze risico’s vind ik een verbod terecht, want mensen zijn geneigd te veel
en te snel achter elkaar te gebruiken, omdat het effect van één ballonnetje met lachgas
maar zo kort is. Dit kan zelfs leiden tot verslaving (Trimbosinstituut instituut 2018, artikel 6).
Ten tweede zijn er vervelende gevolgen voor de maatschappij. De jongeren, die het
lachgas op straat gebruiken geven vaak overlast en er worden grote hoeveelheden
lachgaspatronen en ballonnen op straat achtergelaten, die op kosten van de gemeenten
moeten worden opgeruimd. Ook wordt er steeds meer lachgas gebruikt tijdens het
autorijden, omdat het reactievermogen afneemt, waardoor er een toename is van het aantal
ongelukken. (Parool 2019).
Tegenstanders van het verbod op lachgas zeggen dat het een product is, wat op dit
moment legaal verkocht mag worden volgens de Warenwet, waar zij een goede boterham
aan kunnen verdienen. Ook na opname in de Opiumwet zal het altijd legaal verkocht kunnen
worden, omdat het gebruikt mag blijven worden in de horeca als drijfgas in slagroomspuiten
en in het ziekenhuis als pijnstilling tijdens bijvoorbeeld een bevalling. Volgens hen is een
verbod niet te handhaven en zorgt illegaliteit voor criminaliteit (Parool 2019).
Hikkend van het lachen hangen twee jongens slap tegen elkaar aan op een bankje. In hun
handen een grote blauwe ballon, waaruit ze met diepe teugen inhaleren. Even later fietsen
ze slingerend weg, op de grond ballonnen en een grote hoeveelheid glimmende
slagroompatronen achterlatend.
Lachgas. Het lijkt onschuldig vermaak. Maar is lachgas wel zo’n lachertje? Veel jongeren
vinden van wel. Je komt ervan in een roes, kleuren worden intenser en geluid vertraagd. Je
lijf ontspant, je lijkt wel een beetje dronken! En na een paar minuten is het effect weer weg.
Bovendien is het gewoon legaal te koop. Dan zal het wel geen kwaad kunnen, toch?
Staatssecretaris van Volksgezondheid, welzijn en Sport Paul Blokhuis heeft echter besloten,
dat lachgas wordt gezien als softdrug en zal worden opgenomen in de Opiumwet (artikel 7).
Recreatief gebruik wordt hiermee verboden. Ik kan het hier alleen maar mee eens zijn,
omdat het gebruik van lachgas steeds meer toeneemt en de gevolgen groter zijn dan je
denkt.
Ten eerste zijn er gezondheidsrisico’s verbonden aan het (overmatig) gebruik van
lachgas. Doordat er een zuurstoftekort ontstaat kun je voorbijgaande klachten als hoofdpijn,
duizeligheid, flauwvallen, verwarring en misselijkheid krijgen, maar tintelingen in handen en
voeten kunnen zelfs dagen aanhouden. Als je verkouden bent kan je trommelvlies
beschadigen door toename van de druk, wanneer lachgas uitzet. Ook kunnen je lippen of
longen bevriezen, wanneer je geen ballon gebruikt, maar wanneer je rechtstreeks uit de
patroon of een tankje inhaleert. En het heeft mogelijk een schadelijke invloed op de zich
ontwikkelende hersenen van jonge mensen en de ontwikkeling van de foetus tijdens een
zwangerschap (Trimbosinstituut instituut 2018, artikel 6).
Het RIVM noemt het gebruik van tien ballonnen per keer en niet vaker dan een keer per
maand recreatief gebruik en stelt dat dit geen kwaad kan (artikel 6). Echter, veel mensen
gebruiken veel grotere hoeveelheden in een keer of over langere tijd. Dit kan leiden tot een
tekort aan vitamine B12, waardoor zenuwbanen in het ruggenmerg en in armen en benen
kunnen beschadigen. Schade aan zenuwbanen herstelt niet of nauwelijks, waardoor mensen
blijvend een doof of tintelend gevoel houden of zelfs verlammingsverschijnselen krijgen!
(Artikel 1). Gezien deze risico’s vind ik een verbod terecht, want mensen zijn geneigd te veel
en te snel achter elkaar te gebruiken, omdat het effect van één ballonnetje met lachgas
maar zo kort is. Dit kan zelfs leiden tot verslaving (Trimbosinstituut instituut 2018, artikel 6).
Ten tweede zijn er vervelende gevolgen voor de maatschappij. De jongeren, die het
lachgas op straat gebruiken geven vaak overlast en er worden grote hoeveelheden
lachgaspatronen en ballonnen op straat achtergelaten, die op kosten van de gemeenten
moeten worden opgeruimd. Ook wordt er steeds meer lachgas gebruikt tijdens het
autorijden, omdat het reactievermogen afneemt, waardoor er een toename is van het aantal
ongelukken. (Parool 2019).
Tegenstanders van het verbod op lachgas zeggen dat het een product is, wat op dit
moment legaal verkocht mag worden volgens de Warenwet, waar zij een goede boterham
aan kunnen verdienen. Ook na opname in de Opiumwet zal het altijd legaal verkocht kunnen
worden, omdat het gebruikt mag blijven worden in de horeca als drijfgas in slagroomspuiten
en in het ziekenhuis als pijnstilling tijdens bijvoorbeeld een bevalling. Volgens hen is een
verbod niet te handhaven en zorgt illegaliteit voor criminaliteit (Parool 2019).
