Mijn rapport over Oekraïnse vluchtelingen
VOOR DE OORLOG (De verhaal van mijn vriend, vertaald door mij)
Dus, een week voor de oorlog reed ik van de stad Donetsk naar Rusland omdat de
grenzen tussen de separatistische Donetsk Republiek en Oekraïne gesloten waren.
Nadat ik Rusland was binnengekomen, kwam ik bij de Oekraïense grens. Daar
hadden we een probleem: we moesten onze online "paspoorten" maken (dat is een
vereiste in Oekraïne) en we besteedden daar veel tijd aan.
Toen we in Slavjansk aankwamen, hoorden we explosies, maar we dachten er niet
te veel over na. Toen we in Kyiv aankwamen, verbleven we bij mijn oom thuis. Hij
probeerde me te helpen om op een school te komen, maar om verschillende
redenen (zoals taalbarrières en enige discriminatie omdat ik uit Donetsk kom) lukte
het pas de derde keer. Daarna studeerde ik drie dagen op deze school. Tijdens deze
periode dacht ik veel na over de politieke situatie tussen Oekraïne en Rusland, maar
ik hoopte dat er geen oorlog zou komen.
Toen, op een ochtend, vertelden mijn ouders me dat de oorlog was begonnen.
Aan het Begin van de Oorlog
Vanwege de oorlog besloten we naar het centrum van Oekraïne te gaan, naar een
kleine stad genaamd Tsjerkasy (Cherkasy). We verbleven daar een nacht voordat we
de trein naar Lviv namen. Bij aankomst in Lviv probeerden we eten te kopen voor de
treinreis, maar de winkels waren leeg omdat veel mensen eten wilden kopen.
Er is een ergste deel van een reis, we moeten een trein nemen naar Polen, en een
politieagent dacht dat ik 18 was en probeerde me mee te nemen (bcs 18+ mannen
mogen Oekraïne niet verlaten), dan moesten we 3 dagen in de koude vestibule
rijden omdat alle zitplaatsen werden genomen en de trein was echt vol. Mensen in
deze trein waren erg boos vanwege Afrikanen (bcs meestal hun poging om plaats te
VOOR DE OORLOG (De verhaal van mijn vriend, vertaald door mij)
Dus, een week voor de oorlog reed ik van de stad Donetsk naar Rusland omdat de
grenzen tussen de separatistische Donetsk Republiek en Oekraïne gesloten waren.
Nadat ik Rusland was binnengekomen, kwam ik bij de Oekraïense grens. Daar
hadden we een probleem: we moesten onze online "paspoorten" maken (dat is een
vereiste in Oekraïne) en we besteedden daar veel tijd aan.
Toen we in Slavjansk aankwamen, hoorden we explosies, maar we dachten er niet
te veel over na. Toen we in Kyiv aankwamen, verbleven we bij mijn oom thuis. Hij
probeerde me te helpen om op een school te komen, maar om verschillende
redenen (zoals taalbarrières en enige discriminatie omdat ik uit Donetsk kom) lukte
het pas de derde keer. Daarna studeerde ik drie dagen op deze school. Tijdens deze
periode dacht ik veel na over de politieke situatie tussen Oekraïne en Rusland, maar
ik hoopte dat er geen oorlog zou komen.
Toen, op een ochtend, vertelden mijn ouders me dat de oorlog was begonnen.
Aan het Begin van de Oorlog
Vanwege de oorlog besloten we naar het centrum van Oekraïne te gaan, naar een
kleine stad genaamd Tsjerkasy (Cherkasy). We verbleven daar een nacht voordat we
de trein naar Lviv namen. Bij aankomst in Lviv probeerden we eten te kopen voor de
treinreis, maar de winkels waren leeg omdat veel mensen eten wilden kopen.
Er is een ergste deel van een reis, we moeten een trein nemen naar Polen, en een
politieagent dacht dat ik 18 was en probeerde me mee te nemen (bcs 18+ mannen
mogen Oekraïne niet verlaten), dan moesten we 3 dagen in de koude vestibule
rijden omdat alle zitplaatsen werden genomen en de trein was echt vol. Mensen in
deze trein waren erg boos vanwege Afrikanen (bcs meestal hun poging om plaats te
