Samenvatting - Expliciete Directe Instructie 2.0
Een EDI-les bevat vier technieken
Hoofdstuk 3: Betrekken en activeren
De leerlingen denken en doen actief mee tijdens de les. Het doel achter het activeren van de
leerlingen is om ze te laten leren.
In een EDI-les worden verschillende technieken gebruikt die het leren versterken; door deze
afwisselend en in een vlot tempo toe te passen voorkom je dat ze afdwalen of andere dingen gaan
doen.
Tijdens de les kom je woorden tegen die kinderen niet gelijk snappen. Deze woorden ga je kort en
krachtig uitleggen. Vervolgens schrijf je deze op het bord en spreek je een paar keer klassikaal uit. Dit
versterkt de leesvaardigheid. Om de volledige taalontwikkeling te stimuleren laat je de leerlingen
antwoorden in hele zinnen, met veel nieuwe woorden. Hebben kinderen onvoldoende
taalvaardigheid hiervoor, bied je ondersteuning.
Door teksten klassikaal te behandelen worden minder leesfouten gemaakt en lezen leerlingen vlotter.
De leerkracht leest bijvoorbeeld eerst zelf een tekst, daarna hardop klassikaal. Dit draagt bij aan het
groepsgevoel en samen werken en leren in de klas. Ook krijgt een leerling directe feedback van de
klas.
Afhankelijk van de moeilijkheid van de tekst en de leesvaardigheid van de klas, kies je voor een
passende ondersteuning, bijvoorbeeld:
1. Voor-, koor-, en doorlezen: eerste lees je de tekst voor, de kinderen wijzen bij of volgende de
tekst met hun ogen. Daarna klassikaal, en tot slot geef je willekeurige beurten om een
tekstdeel voor te lezen.
2. Moeilijke woorden uitleggen en dan koorlezen: bespreek de moeilijke woorden, lees hardop
voor. Ook bespreek je welke leesmoeilijkheid het woord bevat, bijvoorbeeld de i spreek je uit
als ie. Vervolgens lees je de woorden hardop samen en tot slot lees je de tekst klassikaal.
3. Koorlezen: bij eenvoudige teksten kies je ervoor om direct klassikaal hardop te lezen.
Tijdens een EDI-les schrijven de kinderen ook veel. Hierdoor onthouden ze de leerstof beter, ook
leren ze de stof te ordenen en organiseren, het handschrift wordt onderhouden en verbeterd. Bij
jonge kinderen gebruik je materiaal.
Gebaren zijn een krachtige toevoeging op je mondelinge instructie. De leerlingen horen en zien de
instructie, hierdoor onthouden ze beter (dual coding). Als de kinderen het gebaar zien haalt het
herinneringen van de stof omhoog (metaforische ontstopper).
Hoofdstuk 4: Controleren van begrip
, De leerkracht controleert tijdens de les voortdurend om de leerlingen de leerstof begrijpen. Je let
goed op of iedereen tot leren komt. Dit werkt preventief: alle leerlingen worden geholpen om het
lesdoel te halen, door onder andere direct gegeven feedback zodat fouten niet herhaald worden.
Je controleert door het stellen van vragen (controle van begrip vragen). Deze sluiten aan op je
onderwezen instructie, en stel je dan ook bij alle toegepaste lesonderdelen. Door het stellen van
vragen kan je ook besluiten te versnellen of vertragen in je leertempo, en aansluiten op de
onderwijsbehoefte.
Daarnaast wordt de interactie en betrokkenheid groter, en is er minder ruimte voor ongewenst
gedrag. De leerlingen worden gemotiveerd door goed gegeven antwoorden.
Een goede cvb-vraag voldoet aan de volgende drie kenmerken:
1. De vraag wordt aan de hele klas gesteld
2. Er wordt denktijd gegeven, zodat alle leerlingen aangezet worden tot denken
3. Er worden willekeurige beurten gegeven, zodat niet alleen de sterke leerlingen aan de beurt
komen.
De stapstenen voor het controleren van begrip:
1. Instructie geven
2. Vragen stellen (controle van begrip)
3. Denktijd bieden (3-5 seconden)
4. Willekeurige beurten geven (ten minste drie leerlingen)
5. Luisteren (bepalen in hoeverre de stof wordt beheerst)
6. Feedback geven
Hoofdstuk 5: Het geven van feedback
Een EDI-les bevat vier technieken
Hoofdstuk 3: Betrekken en activeren
De leerlingen denken en doen actief mee tijdens de les. Het doel achter het activeren van de
leerlingen is om ze te laten leren.
In een EDI-les worden verschillende technieken gebruikt die het leren versterken; door deze
afwisselend en in een vlot tempo toe te passen voorkom je dat ze afdwalen of andere dingen gaan
doen.
Tijdens de les kom je woorden tegen die kinderen niet gelijk snappen. Deze woorden ga je kort en
krachtig uitleggen. Vervolgens schrijf je deze op het bord en spreek je een paar keer klassikaal uit. Dit
versterkt de leesvaardigheid. Om de volledige taalontwikkeling te stimuleren laat je de leerlingen
antwoorden in hele zinnen, met veel nieuwe woorden. Hebben kinderen onvoldoende
taalvaardigheid hiervoor, bied je ondersteuning.
Door teksten klassikaal te behandelen worden minder leesfouten gemaakt en lezen leerlingen vlotter.
De leerkracht leest bijvoorbeeld eerst zelf een tekst, daarna hardop klassikaal. Dit draagt bij aan het
groepsgevoel en samen werken en leren in de klas. Ook krijgt een leerling directe feedback van de
klas.
Afhankelijk van de moeilijkheid van de tekst en de leesvaardigheid van de klas, kies je voor een
passende ondersteuning, bijvoorbeeld:
1. Voor-, koor-, en doorlezen: eerste lees je de tekst voor, de kinderen wijzen bij of volgende de
tekst met hun ogen. Daarna klassikaal, en tot slot geef je willekeurige beurten om een
tekstdeel voor te lezen.
2. Moeilijke woorden uitleggen en dan koorlezen: bespreek de moeilijke woorden, lees hardop
voor. Ook bespreek je welke leesmoeilijkheid het woord bevat, bijvoorbeeld de i spreek je uit
als ie. Vervolgens lees je de woorden hardop samen en tot slot lees je de tekst klassikaal.
3. Koorlezen: bij eenvoudige teksten kies je ervoor om direct klassikaal hardop te lezen.
Tijdens een EDI-les schrijven de kinderen ook veel. Hierdoor onthouden ze de leerstof beter, ook
leren ze de stof te ordenen en organiseren, het handschrift wordt onderhouden en verbeterd. Bij
jonge kinderen gebruik je materiaal.
Gebaren zijn een krachtige toevoeging op je mondelinge instructie. De leerlingen horen en zien de
instructie, hierdoor onthouden ze beter (dual coding). Als de kinderen het gebaar zien haalt het
herinneringen van de stof omhoog (metaforische ontstopper).
Hoofdstuk 4: Controleren van begrip
, De leerkracht controleert tijdens de les voortdurend om de leerlingen de leerstof begrijpen. Je let
goed op of iedereen tot leren komt. Dit werkt preventief: alle leerlingen worden geholpen om het
lesdoel te halen, door onder andere direct gegeven feedback zodat fouten niet herhaald worden.
Je controleert door het stellen van vragen (controle van begrip vragen). Deze sluiten aan op je
onderwezen instructie, en stel je dan ook bij alle toegepaste lesonderdelen. Door het stellen van
vragen kan je ook besluiten te versnellen of vertragen in je leertempo, en aansluiten op de
onderwijsbehoefte.
Daarnaast wordt de interactie en betrokkenheid groter, en is er minder ruimte voor ongewenst
gedrag. De leerlingen worden gemotiveerd door goed gegeven antwoorden.
Een goede cvb-vraag voldoet aan de volgende drie kenmerken:
1. De vraag wordt aan de hele klas gesteld
2. Er wordt denktijd gegeven, zodat alle leerlingen aangezet worden tot denken
3. Er worden willekeurige beurten gegeven, zodat niet alleen de sterke leerlingen aan de beurt
komen.
De stapstenen voor het controleren van begrip:
1. Instructie geven
2. Vragen stellen (controle van begrip)
3. Denktijd bieden (3-5 seconden)
4. Willekeurige beurten geven (ten minste drie leerlingen)
5. Luisteren (bepalen in hoeverre de stof wordt beheerst)
6. Feedback geven
Hoofdstuk 5: Het geven van feedback
