P&D1 – H6, Adaptief onderwijs en passend onderwijs
6.4 Universele behoeften van kinderen
Kinderen hebben universele behoeften welke voor elk kind gelijk zijn, wel is de
mate waarin deze behoeften vervuld worden verschillen per kind. Als je adaptief
en passend onderwijs wilt geven vanuit de behoeften van kinderen, is de
humanistische psychologiën een goed vertrekpunt. De twee belangrijke
humanistische psychologen, Maslow en Rogers, moet je kinderen (zij spreken
over de mens, maar in dit boek wordt direct de vertaalslag gelegd naar de
basisschool) benaderen vanuit hun mogelijkheden. Dit in tegenstelling tot
behavioristen als Skinner en Bandura (met hun gedragstherapeutische
benadering), die kinderen door middel van belonen en straffen willen
beïnvloeden. Of in tegenstelling tot psychoanalytici (onder andere Freud), die
kinderen benaderen vanuit hun dierlijke driften.
De humanisten gaan ervan uit dat kinderen een oneindig potentieel aan
mogelijkheden in zich hebben (aanleg, Nature) en dat kinderen intrinsiek
gemotiveerd zijn om dit doel te verwezenlijken; de motivatietheorie. In de
omgeving (nurture) van het kind zijn versterkende factoren aanwezig die het kind
kunnen helpen zijn of haar
sociale doelen en
maatschappelijke doelen te
bereiken. Er zijn echter soms ook
belemmerende factoren
aanwezig, die de ontwikkeling en
het leren van kinderen
bemoeilijken.
Abraham Maslow gaf met de
behoeftepiramide aan dat
behoeften van mensen een
bepaalde hiërarchische opbouw
kennen. Een mens wordt volgens
Maslow aangezet tot actie zodra de behoefte op het niveau waar hij zich bevindt
bevredigd is. aan de primaire/fysiologische behoefte wordt wel aan voldaan in NL
(onderdak, voedsel, kleding etc.). de tweede basisbehoefte, de
veiligheidsbehoefte, is ook een van de basisbehoeften die Stevens, Deci en
anderen aanduiden als basisbehoefte van elk mens en daarmee van elk kind. De
behoefte aan veiligheid begint bij de primaire groep, vanuit een liefdevolle
autoritatieve opvoeding zou een kind moeten worden begeleid door zijn
coachende, responsieve ouders. Als aan de eerste twee niveaus van de piramide
van Maslow voldaan is, ontstaat er een zogenaamde basisvertrouwen bij een
kind. Van daaruit kan een kind zelfvertrouwen ontwikkelen; dit vloeit dus voort uit
het kunnen vertrouwen van anderen, in eerste instantie de basisopvoeder. Vanuit
het vertrouwen in jezelf en de ander komen we op sociale behoeften, te
vergelijken met de basisbehoefte relatie van Stevens. Sociale behoeften zou je
kunnen interpreteren als: de gerichtheid op het ontvangen van liefde en het
geven van liefde. Op het moment dat er aan de sociale behoeften van een kind
niet tegemoet wordt gekomen, komt het kind in actie. Het kind gaat zijn gedrag
op de nieuwe situatie aanpassen; vaak gedragsproblemen.
6.4 Universele behoeften van kinderen
Kinderen hebben universele behoeften welke voor elk kind gelijk zijn, wel is de
mate waarin deze behoeften vervuld worden verschillen per kind. Als je adaptief
en passend onderwijs wilt geven vanuit de behoeften van kinderen, is de
humanistische psychologiën een goed vertrekpunt. De twee belangrijke
humanistische psychologen, Maslow en Rogers, moet je kinderen (zij spreken
over de mens, maar in dit boek wordt direct de vertaalslag gelegd naar de
basisschool) benaderen vanuit hun mogelijkheden. Dit in tegenstelling tot
behavioristen als Skinner en Bandura (met hun gedragstherapeutische
benadering), die kinderen door middel van belonen en straffen willen
beïnvloeden. Of in tegenstelling tot psychoanalytici (onder andere Freud), die
kinderen benaderen vanuit hun dierlijke driften.
De humanisten gaan ervan uit dat kinderen een oneindig potentieel aan
mogelijkheden in zich hebben (aanleg, Nature) en dat kinderen intrinsiek
gemotiveerd zijn om dit doel te verwezenlijken; de motivatietheorie. In de
omgeving (nurture) van het kind zijn versterkende factoren aanwezig die het kind
kunnen helpen zijn of haar
sociale doelen en
maatschappelijke doelen te
bereiken. Er zijn echter soms ook
belemmerende factoren
aanwezig, die de ontwikkeling en
het leren van kinderen
bemoeilijken.
Abraham Maslow gaf met de
behoeftepiramide aan dat
behoeften van mensen een
bepaalde hiërarchische opbouw
kennen. Een mens wordt volgens
Maslow aangezet tot actie zodra de behoefte op het niveau waar hij zich bevindt
bevredigd is. aan de primaire/fysiologische behoefte wordt wel aan voldaan in NL
(onderdak, voedsel, kleding etc.). de tweede basisbehoefte, de
veiligheidsbehoefte, is ook een van de basisbehoeften die Stevens, Deci en
anderen aanduiden als basisbehoefte van elk mens en daarmee van elk kind. De
behoefte aan veiligheid begint bij de primaire groep, vanuit een liefdevolle
autoritatieve opvoeding zou een kind moeten worden begeleid door zijn
coachende, responsieve ouders. Als aan de eerste twee niveaus van de piramide
van Maslow voldaan is, ontstaat er een zogenaamde basisvertrouwen bij een
kind. Van daaruit kan een kind zelfvertrouwen ontwikkelen; dit vloeit dus voort uit
het kunnen vertrouwen van anderen, in eerste instantie de basisopvoeder. Vanuit
het vertrouwen in jezelf en de ander komen we op sociale behoeften, te
vergelijken met de basisbehoefte relatie van Stevens. Sociale behoeften zou je
kunnen interpreteren als: de gerichtheid op het ontvangen van liefde en het
geven van liefde. Op het moment dat er aan de sociale behoeften van een kind
niet tegemoet wordt gekomen, komt het kind in actie. Het kind gaat zijn gedrag
op de nieuwe situatie aanpassen; vaak gedragsproblemen.
