T3 OV3 - Oligopolie
Voorwaarde: het marktaandeel van de vier grootste aanbieders moet groter of gelijk zijn aan 70%
Oligopolie: er zijn veel vragers en maar een beperkt aantal aanbieders
Duopolie: soms zijn er slechts twee oligopolisten
Prijsleider: de oligopolisten domineren de markt (meestal één of meerdere oligopolisten)
Homogeen oligopolie: iedere oligopolist biedt hetzelfde product aan
Heterogeen oligopolie: meestal passen de oligopolisten prijsdifferentiatie toe
Prijszetter: de oligopolist kan zelf de prijs bepalen
Prijzenoorlog: een oligopolist probeert zijn winst te verhogen door zijn prijs te verlagen, maar de andere
oligopolisten passen dit ook toe, waardoor iedereen uiteindelijk verliest
Knik in de vraagcurve: bij een prijsverlaging stijgt de afzet van een oligopolist, maar minder dan verwacht door
de gelijkaardige actie van de concurrenten → zorgt voor een knik in de vraagcurve (de PEV was hoger in het
eerste deel van de vraagcurve)
Prijsstarheid: oligopolisten verkiezen voor weinig prijswijzigingen doordat de concurrentie vaak gelijkaardig
acties uitvoert
Kartel: oligopolisten maken soms afspraken over onder andere de prijs en de productie (dit is wettelijk verboden)
Hoe kiezen oligopolisten een prijs? Door naar de MO en MK te kijken, bepaalt hij een prijs. Hij gaat na wat een
prijsverlaging of prijs afzet zou betekenen voor zijn afzet en dus ook voor zijn winst.
Speltheorie
- Speltheorie: Deze theorie werd ontworpen door John Neumann en is bedoeld om strategische situaties
te bestuderen. Zo zal de ene partij bij het uitstippelen van haar strategie rekening houden met de
mogelijke reacties van de andere partij.
- Dominantie strategie: Dit is de strategie die voor alle partijen het beste is gekozen, ongeacht wat de
andere doet.
- Nash-evenwicht: Geen enkele partij (of oligopolist) heeft er nog belang bij om haar strategie te
wijzigen, ook al is ze op de hoogte van de keuze van haar tegenpartij.
- Pareto-optimaal: Geen van beide partijen kan beter worden zonder dat de andere er slechter van
wordt.
- Niet-coöperatief evenwicht: Dit evenwicht ontstaat zonder afspraken te maken.
Voorwaarde: het marktaandeel van de vier grootste aanbieders moet groter of gelijk zijn aan 70%
Oligopolie: er zijn veel vragers en maar een beperkt aantal aanbieders
Duopolie: soms zijn er slechts twee oligopolisten
Prijsleider: de oligopolisten domineren de markt (meestal één of meerdere oligopolisten)
Homogeen oligopolie: iedere oligopolist biedt hetzelfde product aan
Heterogeen oligopolie: meestal passen de oligopolisten prijsdifferentiatie toe
Prijszetter: de oligopolist kan zelf de prijs bepalen
Prijzenoorlog: een oligopolist probeert zijn winst te verhogen door zijn prijs te verlagen, maar de andere
oligopolisten passen dit ook toe, waardoor iedereen uiteindelijk verliest
Knik in de vraagcurve: bij een prijsverlaging stijgt de afzet van een oligopolist, maar minder dan verwacht door
de gelijkaardige actie van de concurrenten → zorgt voor een knik in de vraagcurve (de PEV was hoger in het
eerste deel van de vraagcurve)
Prijsstarheid: oligopolisten verkiezen voor weinig prijswijzigingen doordat de concurrentie vaak gelijkaardig
acties uitvoert
Kartel: oligopolisten maken soms afspraken over onder andere de prijs en de productie (dit is wettelijk verboden)
Hoe kiezen oligopolisten een prijs? Door naar de MO en MK te kijken, bepaalt hij een prijs. Hij gaat na wat een
prijsverlaging of prijs afzet zou betekenen voor zijn afzet en dus ook voor zijn winst.
Speltheorie
- Speltheorie: Deze theorie werd ontworpen door John Neumann en is bedoeld om strategische situaties
te bestuderen. Zo zal de ene partij bij het uitstippelen van haar strategie rekening houden met de
mogelijke reacties van de andere partij.
- Dominantie strategie: Dit is de strategie die voor alle partijen het beste is gekozen, ongeacht wat de
andere doet.
- Nash-evenwicht: Geen enkele partij (of oligopolist) heeft er nog belang bij om haar strategie te
wijzigen, ook al is ze op de hoogte van de keuze van haar tegenpartij.
- Pareto-optimaal: Geen van beide partijen kan beter worden zonder dat de andere er slechter van
wordt.
- Niet-coöperatief evenwicht: Dit evenwicht ontstaat zonder afspraken te maken.
