SAMENVATTING
CASUS 6
, DE STRUCTUUR VAN DE BLAAS BESCHRIJVEN
Blaas: is peervormig, maar wordt meer ballonvormig als ze met urine wordt gevuld.
De blaas komt op haar laagste punt (blaashals) uit in de urethra. De blaaswand
bestaat uit drie lagen:
o Buitenlaag: los bindweefsel, bevat bloed- en lymfevaten en wordt aan de
bovenkant bedekt door het peritoneum (buikvlies).
o Middenlaag: bestaat uit vervlochten gladde spiervezels en elastisch weefsel.
Als deze zich samentrekt wordt de blaas geledigd.
o Binnenslijmvlies: bestaat uit overgangsepitheel dat de blaas eenvoudig laat
uitzetten naarmate hij zich wordt gevuld.
DE STRUCTUUR EN FUNCTIE VAN DE URETHRA BIJ MANNEN EN VROUWEN
BESCHRIJVEN
Mannelijke urethra: voorziet in een gemeenschappelijke weg voor urine en zaad. De
urethra is ongeveer 19 – 20 cm lang. Hij bevat twee kringspieren die fungeren als
klep zodat urine en sperma niet allebei tegelijk door de urethra kunnen.
Vrouwelijke urethra: is ongeveer 4 cm lang en 6 mm in diameter. Zij loopt naar
beneden en naar voren, achter de symphysis pubica (schaambeenvoeg) en komt uit
op de uitwendige urethrale opening, net voor de vagina. De wand bestaat uit twee
hoofdlagen: een buitenste spierlaag en een binnenste bekleding van slijmvlies dat
, overgaat in het slijmvlies van de blaas. De vagina en de uterus zitten dichtbij de
plasbuis, hierdoor is de kans op een blaasontsteking groter.
HET PROCES VAN MICTIE BIJ BABY’S EN VOLWASSENEN MET ELKAAR VERGELIJKEN
Mictie bij baby’s: op het moment dat de blaas van de baby gevuld is met urine, gaat
er een signaal naar het ruggenmerg. De spinale reflex wordt hiermee in gang gezet.
De sluitspier gaat zich ontspannen en urine wordt uit de blaas geleid (mictie,
urinelozing).
Mictie bij volwassenen: de blaas is onder controle en er gaan eveneens sensorische
impulsen naar de hersenen. De persoon wordt zich echter bewust van de aandrang
om te urineren terwijl de blaas zich vult. Bij volwassenen is er sprake van een extra
veiligheidsmechanisme, namelijk de bekkenbodemspier. Door deze aan te spannen
verhinderen de samentrekkingen dat de urine gaat lopen.
DE VERSCHILLENDE VORMEN VAN URINE-INCONTINENTIE BENOEMEN EN DE
OORZAKEN VAN DEZE VORMEN VERKLAREN
Stressincontinentie: het lekken van urine bij hoesten, lachen, niezen,
persen of tillen. Het komt meestal voor bij vrouwen als er sprake is
van zwakte van de bekkenbodemspieren of bekkenligamenten
(bevalling, verouderingsproces). Ook bij jonge kinderen kan het
voorkomen, voordat de controle over de blaas zich heeft ontwikkeld.
Urge-incontinentie: lekken van urine volgt op een plotselinge en
intense drang tot lozing, die gepaard gaat met een onvermogen om
de lozing te vertragen. Dit kan te wijten zijn aan een
urineweginfectie, niersteen, tumor of aan hyperactiviteit van de
detrusorspier (blaasspier).
Overflow-incontinentie: treedt op als de blaas chronisch overvol raakt. Dit kan
veroorzaakt worden door: het binnenhouden van urine door onvolledige urinelozing
wanneer er obstructie is van uitstroom van urine, belemmering van de contractie van
de detrusorspier tijdens mictie of door een zenuwbeschadiging van het bekken
(chirurgische ingreep, trauma).
EEN DEFINITIE GEVEN VAN EEN CYSTITIS (URINEWEGINFECTIE) EN DAARBIJ HET
VERSCHIL AANGEVEN TUSSEN EEN ONGECOMPLICEERDE EN GECOMPLICEERDE
CYSTITIS
Cystitis (urineweginfectie): ontsteking van de blaas. Kan veroorzaakt worden door
een opstijgende verspreiding van darmbacteriën of door een trauma (inbrengen
urinekatheter).
Ongecompliceerde cystitis: cystitis is ongecompliceerd als ze optreedt bij verder
gezonde personen met normale urinewegen.
Gecompliceerde cystitis: cystitis is gecompliceerd als ze optreedt bij personen met
structurele of functionele afwijkingen van de urinewegen of personen met reeds
bestaande aandoeningen (diabetes mellitus, obstructie urine-uitstroom).
CASUS 6
, DE STRUCTUUR VAN DE BLAAS BESCHRIJVEN
Blaas: is peervormig, maar wordt meer ballonvormig als ze met urine wordt gevuld.
De blaas komt op haar laagste punt (blaashals) uit in de urethra. De blaaswand
bestaat uit drie lagen:
o Buitenlaag: los bindweefsel, bevat bloed- en lymfevaten en wordt aan de
bovenkant bedekt door het peritoneum (buikvlies).
o Middenlaag: bestaat uit vervlochten gladde spiervezels en elastisch weefsel.
Als deze zich samentrekt wordt de blaas geledigd.
o Binnenslijmvlies: bestaat uit overgangsepitheel dat de blaas eenvoudig laat
uitzetten naarmate hij zich wordt gevuld.
DE STRUCTUUR EN FUNCTIE VAN DE URETHRA BIJ MANNEN EN VROUWEN
BESCHRIJVEN
Mannelijke urethra: voorziet in een gemeenschappelijke weg voor urine en zaad. De
urethra is ongeveer 19 – 20 cm lang. Hij bevat twee kringspieren die fungeren als
klep zodat urine en sperma niet allebei tegelijk door de urethra kunnen.
Vrouwelijke urethra: is ongeveer 4 cm lang en 6 mm in diameter. Zij loopt naar
beneden en naar voren, achter de symphysis pubica (schaambeenvoeg) en komt uit
op de uitwendige urethrale opening, net voor de vagina. De wand bestaat uit twee
hoofdlagen: een buitenste spierlaag en een binnenste bekleding van slijmvlies dat
, overgaat in het slijmvlies van de blaas. De vagina en de uterus zitten dichtbij de
plasbuis, hierdoor is de kans op een blaasontsteking groter.
HET PROCES VAN MICTIE BIJ BABY’S EN VOLWASSENEN MET ELKAAR VERGELIJKEN
Mictie bij baby’s: op het moment dat de blaas van de baby gevuld is met urine, gaat
er een signaal naar het ruggenmerg. De spinale reflex wordt hiermee in gang gezet.
De sluitspier gaat zich ontspannen en urine wordt uit de blaas geleid (mictie,
urinelozing).
Mictie bij volwassenen: de blaas is onder controle en er gaan eveneens sensorische
impulsen naar de hersenen. De persoon wordt zich echter bewust van de aandrang
om te urineren terwijl de blaas zich vult. Bij volwassenen is er sprake van een extra
veiligheidsmechanisme, namelijk de bekkenbodemspier. Door deze aan te spannen
verhinderen de samentrekkingen dat de urine gaat lopen.
DE VERSCHILLENDE VORMEN VAN URINE-INCONTINENTIE BENOEMEN EN DE
OORZAKEN VAN DEZE VORMEN VERKLAREN
Stressincontinentie: het lekken van urine bij hoesten, lachen, niezen,
persen of tillen. Het komt meestal voor bij vrouwen als er sprake is
van zwakte van de bekkenbodemspieren of bekkenligamenten
(bevalling, verouderingsproces). Ook bij jonge kinderen kan het
voorkomen, voordat de controle over de blaas zich heeft ontwikkeld.
Urge-incontinentie: lekken van urine volgt op een plotselinge en
intense drang tot lozing, die gepaard gaat met een onvermogen om
de lozing te vertragen. Dit kan te wijten zijn aan een
urineweginfectie, niersteen, tumor of aan hyperactiviteit van de
detrusorspier (blaasspier).
Overflow-incontinentie: treedt op als de blaas chronisch overvol raakt. Dit kan
veroorzaakt worden door: het binnenhouden van urine door onvolledige urinelozing
wanneer er obstructie is van uitstroom van urine, belemmering van de contractie van
de detrusorspier tijdens mictie of door een zenuwbeschadiging van het bekken
(chirurgische ingreep, trauma).
EEN DEFINITIE GEVEN VAN EEN CYSTITIS (URINEWEGINFECTIE) EN DAARBIJ HET
VERSCHIL AANGEVEN TUSSEN EEN ONGECOMPLICEERDE EN GECOMPLICEERDE
CYSTITIS
Cystitis (urineweginfectie): ontsteking van de blaas. Kan veroorzaakt worden door
een opstijgende verspreiding van darmbacteriën of door een trauma (inbrengen
urinekatheter).
Ongecompliceerde cystitis: cystitis is ongecompliceerd als ze optreedt bij verder
gezonde personen met normale urinewegen.
Gecompliceerde cystitis: cystitis is gecompliceerd als ze optreedt bij personen met
structurele of functionele afwijkingen van de urinewegen of personen met reeds
bestaande aandoeningen (diabetes mellitus, obstructie urine-uitstroom).
