————————————————————————————————————————————
Onderzoeksverslag bevochtiging en dissolutie sulfacetamide PEG 4000
Student:
Studentnummer:
Groepsnummer:
————————————————————————————————————————————
1
,Inhoudsopgave
Onderdeel Bladzijde(s)
Inleiding 3
Methode 4-7
Resultaten 8-13
Discussie 14-17
- Conclusie 14
- Evaluatie 15-17
Bronnnenlijst 18
2
, Inleiding
Water speelt een belangrijke rol in ons dagelijks leven, en alle andere vormen van leven. De
rol van water is zodanig dat het naast zuurstof gerekend wordt tot de benodigdheden voor
het kunnen bestaan van leven(svormen) [1]. We drinken het, douchen ermee, we wassen
onze kleding er mee en zo zijn er duizenden andere verschillende toepassingen van water. Zo
speelt water ook een rol in ons lichaam en daarmee ook in de vele fysiologische processen
die zich in het lichaam afspelen. Denk aan metabolische processen en stofabsorptie [2]. Het
is daarom relevant voor de farmacie om te onderzoeken hoe een farmacon zich gedraagt in
water. Eerder onderzoek verduidelijkt de rol van water voor de absorptie en werking van
geneesmiddelen; water versnelt de absorptie en daarmee medicijnopname [10]. Bovendien
is eerder ook vastgesteld dat water het transport naar de opnameplaats in het lichaam
verbeterd [11].
Geneesmiddelen kunnen op verschillende wijzen toegediend worden. Voor een
geneesmiddel om voldoende werkzaam te zijn is een hoge absorptie van belang [3]. Een
hoog absorptievermogen op zijn beurt is afhankelijk van een hoge oplosbaarheid in water.
Niet ieder geneesmiddel is echter goed oplosbaar, en hiervoor zijn er een breed scala aan
oplossingen beschikbaar: van hulpstoffen tot het maken van een zoutvorm, om alsnog voor
voldoende absorptie en werkzaamheid te zorgen.
Naast de farmacokinetische/farmacodynamische aspecten zoals de receptorbinding is
absorptievermogen van belang voor geneesmiddelwerking. Zonder opname (absorptie) is het
voor (oraal) toegediende farmaca onmogelijk de bloedbaan te bereiken, en daarmee
getransporteerd te worden naar de locatie van werking. Er bestaan daarom parameters om
de mate van oplosbaarheid en daarmee indirect de werking van geneesmiddelen te bepalen;
de bevochtiging, de dissolutiesnelheid en dissolutiepercentage. Het te verrichten onderzoek
richt zich op de vraag wat voor verband er is tussen de mate van bevochtiging en de snelheid
van dissolutie. Een goede bevochtiging en dus hydrofiliteit van een farmacon volgt naast de
chemische eigenschappen van een farmacon, vooral uit de hydrofiliteit van de gebruikte
hulpstoffen [12]. Goede hydrofiliteit leidt tot aantrekking van water en dus snellere
bevochtiging en makkelijkere dissolutie [12]. De hypothese is daarom dat een snelle
bevochtiging van een farmacon leidt tot een verhoogd dissolutiepercentage en -snelheid. De
verwachting is dus dat hydrofiele hulpstoffen in combinatie met sulfacetamide korte
bevochtigingstijden zullen hebben, hoge dissolutiepercentages hebben en een korte
dissolutietijd bezitten.
Om de reeds genoemde onderzoeksvraag te beantwoorden is het effect van verschillende
soorten hulpstoffen op de bevochtiging en dissolutie onderzocht. De bevochtiging is gemeten
als de tijd in minuten voordat volledige bevochtiging optreedt. De dissolutie is gemeten in
het percentage dat volledig oplost en de tijd die nodig was voordat deze volledige dissolutie
plaatsvindt. De hulpstof PEG 4000 en het farmacon sulfacetamide zijn de stoffen die in dit
verslag onderzocht zullen worden met bevochtigings- en dissolutieproeven. De deelvraag
hierbij is dan ook: wat is de invloed van PEG op de dissolutie en bevochtiging? Op basis van
het te verrichten onderzoek zal een antwoord gegeven worden op de deel- en hoofdvraag.
Tot slot is er een terugblik op onze verwachtingen, hypothese en worden er aanbevelingen
gegeven voor toekomstig onderzoek en volgt tot slot een kritische evaluatie
3
Onderzoeksverslag bevochtiging en dissolutie sulfacetamide PEG 4000
Student:
Studentnummer:
Groepsnummer:
————————————————————————————————————————————
1
,Inhoudsopgave
Onderdeel Bladzijde(s)
Inleiding 3
Methode 4-7
Resultaten 8-13
Discussie 14-17
- Conclusie 14
- Evaluatie 15-17
Bronnnenlijst 18
2
, Inleiding
Water speelt een belangrijke rol in ons dagelijks leven, en alle andere vormen van leven. De
rol van water is zodanig dat het naast zuurstof gerekend wordt tot de benodigdheden voor
het kunnen bestaan van leven(svormen) [1]. We drinken het, douchen ermee, we wassen
onze kleding er mee en zo zijn er duizenden andere verschillende toepassingen van water. Zo
speelt water ook een rol in ons lichaam en daarmee ook in de vele fysiologische processen
die zich in het lichaam afspelen. Denk aan metabolische processen en stofabsorptie [2]. Het
is daarom relevant voor de farmacie om te onderzoeken hoe een farmacon zich gedraagt in
water. Eerder onderzoek verduidelijkt de rol van water voor de absorptie en werking van
geneesmiddelen; water versnelt de absorptie en daarmee medicijnopname [10]. Bovendien
is eerder ook vastgesteld dat water het transport naar de opnameplaats in het lichaam
verbeterd [11].
Geneesmiddelen kunnen op verschillende wijzen toegediend worden. Voor een
geneesmiddel om voldoende werkzaam te zijn is een hoge absorptie van belang [3]. Een
hoog absorptievermogen op zijn beurt is afhankelijk van een hoge oplosbaarheid in water.
Niet ieder geneesmiddel is echter goed oplosbaar, en hiervoor zijn er een breed scala aan
oplossingen beschikbaar: van hulpstoffen tot het maken van een zoutvorm, om alsnog voor
voldoende absorptie en werkzaamheid te zorgen.
Naast de farmacokinetische/farmacodynamische aspecten zoals de receptorbinding is
absorptievermogen van belang voor geneesmiddelwerking. Zonder opname (absorptie) is het
voor (oraal) toegediende farmaca onmogelijk de bloedbaan te bereiken, en daarmee
getransporteerd te worden naar de locatie van werking. Er bestaan daarom parameters om
de mate van oplosbaarheid en daarmee indirect de werking van geneesmiddelen te bepalen;
de bevochtiging, de dissolutiesnelheid en dissolutiepercentage. Het te verrichten onderzoek
richt zich op de vraag wat voor verband er is tussen de mate van bevochtiging en de snelheid
van dissolutie. Een goede bevochtiging en dus hydrofiliteit van een farmacon volgt naast de
chemische eigenschappen van een farmacon, vooral uit de hydrofiliteit van de gebruikte
hulpstoffen [12]. Goede hydrofiliteit leidt tot aantrekking van water en dus snellere
bevochtiging en makkelijkere dissolutie [12]. De hypothese is daarom dat een snelle
bevochtiging van een farmacon leidt tot een verhoogd dissolutiepercentage en -snelheid. De
verwachting is dus dat hydrofiele hulpstoffen in combinatie met sulfacetamide korte
bevochtigingstijden zullen hebben, hoge dissolutiepercentages hebben en een korte
dissolutietijd bezitten.
Om de reeds genoemde onderzoeksvraag te beantwoorden is het effect van verschillende
soorten hulpstoffen op de bevochtiging en dissolutie onderzocht. De bevochtiging is gemeten
als de tijd in minuten voordat volledige bevochtiging optreedt. De dissolutie is gemeten in
het percentage dat volledig oplost en de tijd die nodig was voordat deze volledige dissolutie
plaatsvindt. De hulpstof PEG 4000 en het farmacon sulfacetamide zijn de stoffen die in dit
verslag onderzocht zullen worden met bevochtigings- en dissolutieproeven. De deelvraag
hierbij is dan ook: wat is de invloed van PEG op de dissolutie en bevochtiging? Op basis van
het te verrichten onderzoek zal een antwoord gegeven worden op de deel- en hoofdvraag.
Tot slot is er een terugblik op onze verwachtingen, hypothese en worden er aanbevelingen
gegeven voor toekomstig onderzoek en volgt tot slot een kritische evaluatie
3
