20.1 Vermogensstructuur
Financiële structuur bestaat uit de samenstelling van de activa (= kapitaalstructuur) en de
samenstelling van het vermogen dat daar tegenover staat (= vermogensstructuur).
Vaak stelt een onderneming eerst vast hoe de samenstelling van de activa
(kapitaalstructuur) moet zijn. Daaruit leidt zij dan de totale vermogensbehoefte af.
Vervolgens bepaalt de onderneming welke soorten vermogen beschikbaar zijn om in de
vermogensbehoefte te voorzien. Dit leidt tot een financieringsbegroting en ook tot een
bepaalde samenstelling van het vermogen (vermogensstructuur). Bij de vraag hoe in de
vermogensbehoeften moet worden voorzien, is het uitgangspunt van een onderneming vaak
dat de looptijd van het aan te trekken vermogen zo goed mogelijk moet aansluiten bij de
levensduur van het in de activa te investeren vermogen.
Het streven naar een juiste afstemming van de levensduur van de activa en de looptijd van
de financiering daarvoor vloeit voort uit het gegeven dat de onderneming wil voorkomen dat
betalingsmoeilijkheden optreden. Dat uitgangspunt leidt tot de volgende regels:
- In permanente vermogensbehoeften moet worden voorzien met permanent vermogen.
- In langdurig tijdelijk behoeften moet worden voorzien met langdurig tijdelijk vermogen.
- In kortstondig tijdelijke behoeften moet worden voorzien met kortstondig tijdelijk vermogen.
Betalingsproblemen kan ze ook voorkomen door een:
- Langdurig tijdelijke vermogensbehoefte te financieren met permanent vermogen.
- Kortstondig tijdelijke vermogensbehoeften moet worden voorzien met kortstondig tijdelijk
vermogen.
Een onderneming let ook op de interestkosten bij haar keuze. Lang vermogen is vaak
voordeliger dan kort vermogen.
Hefboomeffect:
Als een onderneming met haar activiteiten meer rendement behaalt dat hoger is dan het
rentepercentage dat ze voor vreemd vermogen moet betalen, verdient ze niet alleen aan
haar bedrijfsactiviteiten, maar ook nog op het geleende bedrag. De verhouding vreemd
vermogen/eigen vermogen is de hefboomfactor: hoe meer een onderneming met vreemd
vermogen financiert, hoe meer ze erop verdient.
↳ Hier zitten echter wel risico’s aan vast:
- Zodra de onderneming minder rendement maakt dan ze aan interest betaalt, werkt
de hefboomfactor negatief. Daardoor kunnen de aflossingen op vreemd vermogen in
gevaar komen.
- Als de onderneming meer vreemd dan eigen vermogen heeft, wordt de kans steeds
kleiner dat ze uit de opbrengst van de activa al het vreemd vermogen kan aflossen.
Financiële structuur bestaat uit de samenstelling van de activa (= kapitaalstructuur) en de
samenstelling van het vermogen dat daar tegenover staat (= vermogensstructuur).
Vaak stelt een onderneming eerst vast hoe de samenstelling van de activa
(kapitaalstructuur) moet zijn. Daaruit leidt zij dan de totale vermogensbehoefte af.
Vervolgens bepaalt de onderneming welke soorten vermogen beschikbaar zijn om in de
vermogensbehoefte te voorzien. Dit leidt tot een financieringsbegroting en ook tot een
bepaalde samenstelling van het vermogen (vermogensstructuur). Bij de vraag hoe in de
vermogensbehoeften moet worden voorzien, is het uitgangspunt van een onderneming vaak
dat de looptijd van het aan te trekken vermogen zo goed mogelijk moet aansluiten bij de
levensduur van het in de activa te investeren vermogen.
Het streven naar een juiste afstemming van de levensduur van de activa en de looptijd van
de financiering daarvoor vloeit voort uit het gegeven dat de onderneming wil voorkomen dat
betalingsmoeilijkheden optreden. Dat uitgangspunt leidt tot de volgende regels:
- In permanente vermogensbehoeften moet worden voorzien met permanent vermogen.
- In langdurig tijdelijk behoeften moet worden voorzien met langdurig tijdelijk vermogen.
- In kortstondig tijdelijke behoeften moet worden voorzien met kortstondig tijdelijk vermogen.
Betalingsproblemen kan ze ook voorkomen door een:
- Langdurig tijdelijke vermogensbehoefte te financieren met permanent vermogen.
- Kortstondig tijdelijke vermogensbehoeften moet worden voorzien met kortstondig tijdelijk
vermogen.
Een onderneming let ook op de interestkosten bij haar keuze. Lang vermogen is vaak
voordeliger dan kort vermogen.
Hefboomeffect:
Als een onderneming met haar activiteiten meer rendement behaalt dat hoger is dan het
rentepercentage dat ze voor vreemd vermogen moet betalen, verdient ze niet alleen aan
haar bedrijfsactiviteiten, maar ook nog op het geleende bedrag. De verhouding vreemd
vermogen/eigen vermogen is de hefboomfactor: hoe meer een onderneming met vreemd
vermogen financiert, hoe meer ze erop verdient.
↳ Hier zitten echter wel risico’s aan vast:
- Zodra de onderneming minder rendement maakt dan ze aan interest betaalt, werkt
de hefboomfactor negatief. Daardoor kunnen de aflossingen op vreemd vermogen in
gevaar komen.
- Als de onderneming meer vreemd dan eigen vermogen heeft, wordt de kans steeds
kleiner dat ze uit de opbrengst van de activa al het vreemd vermogen kan aflossen.
