Preparaten histopathologie
IP4/1: arterie – atherosclerose en thrombus – humaan – HE
Op dit preparaat is een verbreding van de tunica intima te zien, de atherosclerotische plaque. Hierin kan je
verschillende zones terugvinden: zones met vetafzetting (optisch lege ruimtes), cholesterolkristallen
(naaldvormige openingen), calciumafzettingen (donkere, paarse korrelstructuren), zones met dicht
opeengepakte collageenvezels (gezwollen uitzicht) en zones die geïnfiltreerd zijn met ontstekingscellen
(weefselmacrofagen, lymfocyten en polymorfonucleairen).
De tunica media is versmald en de tunica adventitia is nauwelijks aanwezig. Als ze toch zichtbaar zijn, vind je er
ook ontstekingscellen (lymfocyten, plasmacellen en polymorfonucleairen) in terug.
In het lumen bevindt zich een trombus. Deze bestaat uit een netwerk van fibrinedraden macroscopisch wit,
maar microscopisch fel roze), met tussen de mazen van het net witte en rode bloedcellen.
IP5/1: hart – myocardischemie – humaan – HE
Bij ischemie van het myocard is er een onvoldoende bloedtoevoer naar het hart. De zones die donkerder roos
kleuren zijn zones van infarcering (vorming infarct). Op het preparaat kunnen we zowel recente als oudere
ischemische veranderingen terugvinden.
In de zones met recente ischemische veranderingen zijn grote delen van het myocard necrotisch: de spiercellen
zijn versmald en hebben een zeer diep, rood kleurend cytoplasma waarin de dwarsstreping niet meer zichtbaar
is. De kernen zijn nog maar weinig kleurbaar. Tussen de spiercellen is het interstitium met polymorfonucleairen
toegenomen.
Is de zones met oude ischemische veranderingen is fibrose en lipomatose opgetreden. Bij fibrose zijn delen van
het myocard vervangen door dicht (vezelrijk, maar celarm) collageen bindweefsel. Bij lipomatose is er een
toename van vetweefsel tussen de versmalde spiercellen.
DP2/1: huid angioom – humaan – HE
Een angioom is een goedaardige bloedvat- of lymfevattumor.
Op het preparaat is een uitpuilende verbreding van de dermis te zien. Dit komt door de aanwezigheid van
kluwens van bloedvaten (capillairen afgelijnd door een laag van endotheelcellen). De capillairen liggen erg dicht
tegen elkaar en worden gescheiden door een smalle strook collageenvezels.
De epidermis vertoont een plaatselijk defect. Het wordt bedekt met een korst van fibrine, bloed, hoorn en
polymorfonucleairen.
JP1/1: lymfeklier sarcoïdose – humaan – HE
Sarcoïdose is een aandoening waarbij granuloma’s gevormd worden (wijst op chronische ontsteking).
Een granuloma is een georganiseerde opeenhoping van meerdere lagen ontstekingscellen (weefselmacrofagen,
histiocyten, plasmacellen en lymfocyten), aan de buitenzijde omgeven door een bindweefselkapsel. Centraal
kan er necrose optreden (centrale verkazing), maar dit is niet het geval in dit preparaat. Rondom de
granuloma’s is er een toename van collageenvezels.
Histiocyten kunnen onderling versmelten met de vorming van meerkernige reuzencellen. Deze kunnen
opgedeeld worden is verschillende types. Bij het Langhanstype (cellen in dit preparaat) liggen de kernen op een
rij (pallisade) aan de buitenzijde. Bij het vreemd voorwerp type liggen de kernen kriskras door elkaar (soms met
overlapping).
De lymfocyten rondom het granuloom behoren tot het normale lymfoïde weefsel van een lymfeklier en mogen
niet verward worden met een lymfocytenkrans.
, JP3/1: milt hemosiderose – humaan – HE
Hemosiderine is een ijzerhoudend pigment dat gevormd wordt bij de afbraak van het hemoglobine in de rode
bloedcellen. In de milt worden versleten rode bloedcellen afgebroken en het vrijgekomen hemosiderine wordt
opgestapeld in de miltmacrofagen. Wanneer de stapeling overmatig sterk toeneemt (komt niet meer enkel in
de milt voor) spreekt men van hemisiderose.
In de rode miltpulpa kan je talrijke macrofagen terugvinden met opstapeling van hemosiderine. Dit ziet eruit als
grove, blinkende, bruine intracellulaire granules. Met een ijzerkleuring wordt hemosiderine fel blauw.
CP2/1: beenmerg ziekte van Gaucher – humaan – HE
Bij de ziekte van Gaucher is er een tekort aan het enzyme glucocerebrosidase, waardoor glucocerebroside
(component uit de wand van witte en rode bloedcellen) niet kan afgebroken worden. Het wordt opgestapeld in
de macrofagen die dan zullen vergroten en hun normale functie verliezen (Gaucher cellen). De milt wordt
hierdoor hyperactief wat leidt tot anemie, stollingsstoornissen en hogere vatbaarheid voor infecties.
Beenmerg is het preparaat bevat mergholten met een gering aantal vetcellen. Ze zijn opgevuld met
voorlopercellen van witte bloedcellen (die van rode bloedcellen en bloedplaatjes zijn nauwelijks te vinden) en
talrijke Gaucher cellen. Deze cellen hebben ene bleek, helder cytoplasma en een kleine exentrisch gelegen
ovale kern.
JP3/2: milt lymfoom – hond – HE
Een lymfoom is een kwaadaardige proliferatie van lymfocyten. ze kunnen op basis van het uitzicht en het
betrokken celtype onderverdeeld worden in 2 groepen, het Hodgkin lymfoom en het non-Hodgkin lymfoom.
Het lymfoom op dit preparaat is een grootcellig B-cel lymfoom. De hoeveelheid witte miltpulpa is toegenomen
en bestaat uit relatief grote B-lymfocyten met grote bleke kern en dikwijls 2 nucleoli. Ze zijn monomorf
(identiek van uitzicht).
FP3/1: urineblaas granulatieweefsel – humaan – Trichroom Masson
Bij een vers defect van bindweefsel ontstaat in eerste instantie en bijzondere vorm van jong bindweefsel, het
granulatieweefsel (grote hoeveelheid bloedvaten en onregelmatige matrix). Dit wordt later vervangen door
litteken weefsel, dat uit dicht collageen bindweefsel bestaat en eerder vaatarm is (wit).
Op een aantal plaatsen in het preparaat is het overgangepitheel en de laag glad spierweefsel nog duidelijk
herkenbaar. Plaatselijk is er een uitpuilend granulatieweefsel. Dit weefsel bestaat uit talrijke wijde bloedvaten
(afgelijnd door endotheel) die gevuld zijn met rode bloedcellen.
Tussen de bloedvaten vinden we fibroblastenrijk losmazig bindweefsel terug. Hierin vind je een
ontstekingsfiltraat met lymfocyten, plasmacellen, neutrofielen en histiocyten.
Het uitpuilende granulatieweefsel is bedekt met oude (blauw gekleurde) en jonge (rood gekleurde) fibrine met
hierin talrijke neutrofielen. Dieper is het bindweefsel rijker aan collageen en zijn er minder bloedvaten,
fibroblasten en ontstekingscellen (littekenvorming).
FP1/2: nier carcinoma – hond – HE
Op dit preparaat is nog een beetje normaal nierweefsel aanwezig. Ter hoogte van de schors liggen de
nierlichaampjes normaal verspreid. Soms is er een beperkte fibrose en lijken de niertubuli matig aangetast. Het
schorsweefsel loopt door naar een beperkt stuk merg, waar je door beperkte fibrose verspreide niertubuli ziet
liggen. het nierbekken is gevuld met grote hoeveelheden bloed.
De nierschors gaat abrupt over in een monomorfe celmassa (ongedifferentieerd renaal cel carcinoma). Op
andere plaatsen zijn dicht opeengepakte tubulaire structuren te zien die afgelijnd zijn door een kubisch
epitheel dat erg wisselend van uitzicht kan zijn (pleiomorf). In sommige buizen is secreet aanwezig waardoor
men over een adenocarcinoom spreekt.
IP4/1: arterie – atherosclerose en thrombus – humaan – HE
Op dit preparaat is een verbreding van de tunica intima te zien, de atherosclerotische plaque. Hierin kan je
verschillende zones terugvinden: zones met vetafzetting (optisch lege ruimtes), cholesterolkristallen
(naaldvormige openingen), calciumafzettingen (donkere, paarse korrelstructuren), zones met dicht
opeengepakte collageenvezels (gezwollen uitzicht) en zones die geïnfiltreerd zijn met ontstekingscellen
(weefselmacrofagen, lymfocyten en polymorfonucleairen).
De tunica media is versmald en de tunica adventitia is nauwelijks aanwezig. Als ze toch zichtbaar zijn, vind je er
ook ontstekingscellen (lymfocyten, plasmacellen en polymorfonucleairen) in terug.
In het lumen bevindt zich een trombus. Deze bestaat uit een netwerk van fibrinedraden macroscopisch wit,
maar microscopisch fel roze), met tussen de mazen van het net witte en rode bloedcellen.
IP5/1: hart – myocardischemie – humaan – HE
Bij ischemie van het myocard is er een onvoldoende bloedtoevoer naar het hart. De zones die donkerder roos
kleuren zijn zones van infarcering (vorming infarct). Op het preparaat kunnen we zowel recente als oudere
ischemische veranderingen terugvinden.
In de zones met recente ischemische veranderingen zijn grote delen van het myocard necrotisch: de spiercellen
zijn versmald en hebben een zeer diep, rood kleurend cytoplasma waarin de dwarsstreping niet meer zichtbaar
is. De kernen zijn nog maar weinig kleurbaar. Tussen de spiercellen is het interstitium met polymorfonucleairen
toegenomen.
Is de zones met oude ischemische veranderingen is fibrose en lipomatose opgetreden. Bij fibrose zijn delen van
het myocard vervangen door dicht (vezelrijk, maar celarm) collageen bindweefsel. Bij lipomatose is er een
toename van vetweefsel tussen de versmalde spiercellen.
DP2/1: huid angioom – humaan – HE
Een angioom is een goedaardige bloedvat- of lymfevattumor.
Op het preparaat is een uitpuilende verbreding van de dermis te zien. Dit komt door de aanwezigheid van
kluwens van bloedvaten (capillairen afgelijnd door een laag van endotheelcellen). De capillairen liggen erg dicht
tegen elkaar en worden gescheiden door een smalle strook collageenvezels.
De epidermis vertoont een plaatselijk defect. Het wordt bedekt met een korst van fibrine, bloed, hoorn en
polymorfonucleairen.
JP1/1: lymfeklier sarcoïdose – humaan – HE
Sarcoïdose is een aandoening waarbij granuloma’s gevormd worden (wijst op chronische ontsteking).
Een granuloma is een georganiseerde opeenhoping van meerdere lagen ontstekingscellen (weefselmacrofagen,
histiocyten, plasmacellen en lymfocyten), aan de buitenzijde omgeven door een bindweefselkapsel. Centraal
kan er necrose optreden (centrale verkazing), maar dit is niet het geval in dit preparaat. Rondom de
granuloma’s is er een toename van collageenvezels.
Histiocyten kunnen onderling versmelten met de vorming van meerkernige reuzencellen. Deze kunnen
opgedeeld worden is verschillende types. Bij het Langhanstype (cellen in dit preparaat) liggen de kernen op een
rij (pallisade) aan de buitenzijde. Bij het vreemd voorwerp type liggen de kernen kriskras door elkaar (soms met
overlapping).
De lymfocyten rondom het granuloom behoren tot het normale lymfoïde weefsel van een lymfeklier en mogen
niet verward worden met een lymfocytenkrans.
, JP3/1: milt hemosiderose – humaan – HE
Hemosiderine is een ijzerhoudend pigment dat gevormd wordt bij de afbraak van het hemoglobine in de rode
bloedcellen. In de milt worden versleten rode bloedcellen afgebroken en het vrijgekomen hemosiderine wordt
opgestapeld in de miltmacrofagen. Wanneer de stapeling overmatig sterk toeneemt (komt niet meer enkel in
de milt voor) spreekt men van hemisiderose.
In de rode miltpulpa kan je talrijke macrofagen terugvinden met opstapeling van hemosiderine. Dit ziet eruit als
grove, blinkende, bruine intracellulaire granules. Met een ijzerkleuring wordt hemosiderine fel blauw.
CP2/1: beenmerg ziekte van Gaucher – humaan – HE
Bij de ziekte van Gaucher is er een tekort aan het enzyme glucocerebrosidase, waardoor glucocerebroside
(component uit de wand van witte en rode bloedcellen) niet kan afgebroken worden. Het wordt opgestapeld in
de macrofagen die dan zullen vergroten en hun normale functie verliezen (Gaucher cellen). De milt wordt
hierdoor hyperactief wat leidt tot anemie, stollingsstoornissen en hogere vatbaarheid voor infecties.
Beenmerg is het preparaat bevat mergholten met een gering aantal vetcellen. Ze zijn opgevuld met
voorlopercellen van witte bloedcellen (die van rode bloedcellen en bloedplaatjes zijn nauwelijks te vinden) en
talrijke Gaucher cellen. Deze cellen hebben ene bleek, helder cytoplasma en een kleine exentrisch gelegen
ovale kern.
JP3/2: milt lymfoom – hond – HE
Een lymfoom is een kwaadaardige proliferatie van lymfocyten. ze kunnen op basis van het uitzicht en het
betrokken celtype onderverdeeld worden in 2 groepen, het Hodgkin lymfoom en het non-Hodgkin lymfoom.
Het lymfoom op dit preparaat is een grootcellig B-cel lymfoom. De hoeveelheid witte miltpulpa is toegenomen
en bestaat uit relatief grote B-lymfocyten met grote bleke kern en dikwijls 2 nucleoli. Ze zijn monomorf
(identiek van uitzicht).
FP3/1: urineblaas granulatieweefsel – humaan – Trichroom Masson
Bij een vers defect van bindweefsel ontstaat in eerste instantie en bijzondere vorm van jong bindweefsel, het
granulatieweefsel (grote hoeveelheid bloedvaten en onregelmatige matrix). Dit wordt later vervangen door
litteken weefsel, dat uit dicht collageen bindweefsel bestaat en eerder vaatarm is (wit).
Op een aantal plaatsen in het preparaat is het overgangepitheel en de laag glad spierweefsel nog duidelijk
herkenbaar. Plaatselijk is er een uitpuilend granulatieweefsel. Dit weefsel bestaat uit talrijke wijde bloedvaten
(afgelijnd door endotheel) die gevuld zijn met rode bloedcellen.
Tussen de bloedvaten vinden we fibroblastenrijk losmazig bindweefsel terug. Hierin vind je een
ontstekingsfiltraat met lymfocyten, plasmacellen, neutrofielen en histiocyten.
Het uitpuilende granulatieweefsel is bedekt met oude (blauw gekleurde) en jonge (rood gekleurde) fibrine met
hierin talrijke neutrofielen. Dieper is het bindweefsel rijker aan collageen en zijn er minder bloedvaten,
fibroblasten en ontstekingscellen (littekenvorming).
FP1/2: nier carcinoma – hond – HE
Op dit preparaat is nog een beetje normaal nierweefsel aanwezig. Ter hoogte van de schors liggen de
nierlichaampjes normaal verspreid. Soms is er een beperkte fibrose en lijken de niertubuli matig aangetast. Het
schorsweefsel loopt door naar een beperkt stuk merg, waar je door beperkte fibrose verspreide niertubuli ziet
liggen. het nierbekken is gevuld met grote hoeveelheden bloed.
De nierschors gaat abrupt over in een monomorfe celmassa (ongedifferentieerd renaal cel carcinoma). Op
andere plaatsen zijn dicht opeengepakte tubulaire structuren te zien die afgelijnd zijn door een kubisch
epitheel dat erg wisselend van uitzicht kan zijn (pleiomorf). In sommige buizen is secreet aanwezig waardoor
men over een adenocarcinoom spreekt.
