De tijd van Monniken en Ridders
Toen het romeinse rijk uiteenviel daalde de welvarendheid. Van de steden bleef weinig
over, de criminaliteit ging omhoog en de handel nam af. De bevolking ging terug naar de
agrarische samenleving (landbouw). West Europe was in deze tijd de tijd van de Monniken
en ridders (500-1000). Sinds de 3e eeuw waren de landbouw en nijverheid sterk afgenomen,
en ook de bevolking kromp. Deze instorting was het gevolg van de instorting van het
Romeinse Rijk. Ook werd geld schaarser. West Europa kon niet genoeg meer produceren om
spullen te importeren uit bijvoorbeeld het Byzantijnse Rijk. Ook had Europa geen
goudmijnen om geldstukken de produceren. Doordat er minder geld in handel was, namen
de verkopen af. Ambtenaren of smeden konden hierdoor geen geld meer verdienen, en
kapten ermee. Toch verdween de handel niet helemaal. Er kwamen nog steeds
luxeproducten van het Middellandse Zeegebied naar Europa komen, en vanaf de 7 e eeuw
groeide de handel in verschillende delen van West Europa. Daar werd veel in Wijn, zout,
graan en glas en aardewerk gehandeld. Vanaf de 8e eeuw ontstond er ook handel met het
Oostzeegebied. Toch was de Europese economie grotendeels zelfvoorzienend.
Plattenlandsgemeenschappen waren grotendeels autarkisch.
In de 4e eeuw daalde de agrarische productie zo sterk dat de overheid besloot boeren te
verbieden hun land te verlaten. Daarnaast zochten boeren bescherming in de nog steeds
onveilige gebieden bij grondbezitters. In ruil voor de bescherming hadden de boeren
verplichtingen die overgingen van ouders naar kinderen. Zo ontstonden de horigen, geen
vrije mensen, geen slaven, maar halfvrije mensen en een groep met erfelijke rechten, de
adelijken. Vanaf de 7e eeuw ontstond het hofstelsel, waarbij horige boeren aan het domein
van hun heer gebonden waren. Dit domein bestond uit twee delen. Een deel van de heer en
een deel voor de horigen. Het deel van de heer bestond uit een woning met opslagschuren
een molen en andere gebouwen, akkers, weiden, moestuinen, vijvers en een wijngaard. Het
andere deel van het domein was bestemd voor de horigen. Zij beschikten over een woning
en een stuk grond waarmee zij hun familie konden voeden. Naast deze hoeve mochten ze
de woeste grond en bossen op hun gebied gebruiken om hout te sprokkelen of om vee rond
te laten lopen. De horige boeren moesten een deel van hun opbrengst afstaan aan de heer.
Ze waren verplicht om hun graan te laten malen in de molen van de heer in ruil voor natura.
Ook moesten de horigen herendiensten verrichten. Herendiensten waren de vieze klusjes
van de heer, zoals timmeren, weven of smeden. Koningen of hoge edelen hadden vaak
meerdere grote domeinen die ze lieten besturen door hofmeiers of rentemeesters. Het
hofstelsel was een economisch stelsel.
In 500 waren er in Europa veel Germaanse koninkrijken ontstaan. De koningen heersten
vaak niet over een grot gebied. Dit gold ook voor Clovis toen hij in 481 het Salische Frankrijk
erfde.
Toen het romeinse rijk uiteenviel daalde de welvarendheid. Van de steden bleef weinig
over, de criminaliteit ging omhoog en de handel nam af. De bevolking ging terug naar de
agrarische samenleving (landbouw). West Europe was in deze tijd de tijd van de Monniken
en ridders (500-1000). Sinds de 3e eeuw waren de landbouw en nijverheid sterk afgenomen,
en ook de bevolking kromp. Deze instorting was het gevolg van de instorting van het
Romeinse Rijk. Ook werd geld schaarser. West Europa kon niet genoeg meer produceren om
spullen te importeren uit bijvoorbeeld het Byzantijnse Rijk. Ook had Europa geen
goudmijnen om geldstukken de produceren. Doordat er minder geld in handel was, namen
de verkopen af. Ambtenaren of smeden konden hierdoor geen geld meer verdienen, en
kapten ermee. Toch verdween de handel niet helemaal. Er kwamen nog steeds
luxeproducten van het Middellandse Zeegebied naar Europa komen, en vanaf de 7 e eeuw
groeide de handel in verschillende delen van West Europa. Daar werd veel in Wijn, zout,
graan en glas en aardewerk gehandeld. Vanaf de 8e eeuw ontstond er ook handel met het
Oostzeegebied. Toch was de Europese economie grotendeels zelfvoorzienend.
Plattenlandsgemeenschappen waren grotendeels autarkisch.
In de 4e eeuw daalde de agrarische productie zo sterk dat de overheid besloot boeren te
verbieden hun land te verlaten. Daarnaast zochten boeren bescherming in de nog steeds
onveilige gebieden bij grondbezitters. In ruil voor de bescherming hadden de boeren
verplichtingen die overgingen van ouders naar kinderen. Zo ontstonden de horigen, geen
vrije mensen, geen slaven, maar halfvrije mensen en een groep met erfelijke rechten, de
adelijken. Vanaf de 7e eeuw ontstond het hofstelsel, waarbij horige boeren aan het domein
van hun heer gebonden waren. Dit domein bestond uit twee delen. Een deel van de heer en
een deel voor de horigen. Het deel van de heer bestond uit een woning met opslagschuren
een molen en andere gebouwen, akkers, weiden, moestuinen, vijvers en een wijngaard. Het
andere deel van het domein was bestemd voor de horigen. Zij beschikten over een woning
en een stuk grond waarmee zij hun familie konden voeden. Naast deze hoeve mochten ze
de woeste grond en bossen op hun gebied gebruiken om hout te sprokkelen of om vee rond
te laten lopen. De horige boeren moesten een deel van hun opbrengst afstaan aan de heer.
Ze waren verplicht om hun graan te laten malen in de molen van de heer in ruil voor natura.
Ook moesten de horigen herendiensten verrichten. Herendiensten waren de vieze klusjes
van de heer, zoals timmeren, weven of smeden. Koningen of hoge edelen hadden vaak
meerdere grote domeinen die ze lieten besturen door hofmeiers of rentemeesters. Het
hofstelsel was een economisch stelsel.
In 500 waren er in Europa veel Germaanse koninkrijken ontstaan. De koningen heersten
vaak niet over een grot gebied. Dit gold ook voor Clovis toen hij in 481 het Salische Frankrijk
erfde.
