Werkgroep
Week V
- Recap week IV
- Verschil Romeinse en Nederlandse contractenrecht
- Consensuele overeenkomst: wilsoverenstemming
- Onbenoemde overeenkomst: wilsovereenstemming + prestatie
- Reële overeenkomst: wilsovereenstemming + afgifte van de zaak
- Verbale overeenkomst: stipulatie
- Goede trouw (wederkerige overeenkomsten + onvolmaakte overeenkomsten) + strenge recht
(eenzijdige overeenkomst)
- Lastgeving en vertegenwoordiging
- Maatschap
- Borgtocht en mandaat-borgtocht
- Cessiemandaat
Slotvraag week 4
- Overeenkomst 1: T & A —> arbeidsovereenkomst gekwalificeerd als huurovereenkomst
- Huurovereenkomst wordt beheerst door de goede trouw, want het is een wederkerige
overeenkomst
- Huurovereenkomst geldt voor 1 jaar
- A overlijdt na een half jaar
- Bij goede trouw wordt er gekeken naar alle omstandigheden van het geval
- T krijgt voor een jaar uitbetaald, omdat hij daarop had gerekend en omdat hij wel nog zijn best
heeft gedaan om ander werk te vinden in dat laatste halfjaar
- De keizer zal dus zeggen dat T de erfgenaam van A kan aanspreken voor zijn geld
Lastgeving en vertegenwoordiging
Bij een overeenkomst van lastgeving wordt er een opdracht aan iemand gegeven. Een
overeenkomst van lastgeving is een onvolmaakt wederkerige overeenkomst, dus wordt het
beheerst door de goede trouw. Het is tevens een consensuele overeenkomst, waarbij enkele
wilsovereenstemming voldoende is.
Stel A (achterman) geeft een opdracht aan B (tussenman) om bij boekwinkel C een boek te
kopen. Bij het kopen van het boek ontstaat er een overeenkomst tussen A en C. Zo werkt het in
het Nederlands recht. Maar in het Romeins recht geldt: verbintenissen gelden alleen tussen
partijen. Daar ontstaat bij het kopen van een boek een overeenkomst tussen B en C. In het
Romeins recht is er dus eigenlijk geen sprake van vertegenwoordiging.
Hoofdregel Romeins recht: achterman wordt niet gebonden; slechts de twee partijen die de
overeenkomst sluiten
Er zijn drie uitzonderingen waarbij de achterman wél gebonden wordt:
I Kaptein: als kaptein B een mast ging kopen bij verkoper C, dan krijgt C een bijzondere
actie waarmee hij ook naar achterman A toe kan om het geld op te eisen: actio exercitoria
II Filiaalhouder (institor): als C een 10 flessen olie koopt bij filiaalhouder B, maar B levert niet,
dan kan C met een bijzondere actie naar de eigenaar van het filiaal A gaan: actio institoria
zolang B binnen zijn bevoegdheden handelt, is achterman A ook gebonden
III Vermogensbeheerder (procurator): precies dezelfde situatie als bij II, maar dan nog
algemener: actio institoria
In het Nederlands noem je dit een toegevoegde actie
Week V
- Recap week IV
- Verschil Romeinse en Nederlandse contractenrecht
- Consensuele overeenkomst: wilsoverenstemming
- Onbenoemde overeenkomst: wilsovereenstemming + prestatie
- Reële overeenkomst: wilsovereenstemming + afgifte van de zaak
- Verbale overeenkomst: stipulatie
- Goede trouw (wederkerige overeenkomsten + onvolmaakte overeenkomsten) + strenge recht
(eenzijdige overeenkomst)
- Lastgeving en vertegenwoordiging
- Maatschap
- Borgtocht en mandaat-borgtocht
- Cessiemandaat
Slotvraag week 4
- Overeenkomst 1: T & A —> arbeidsovereenkomst gekwalificeerd als huurovereenkomst
- Huurovereenkomst wordt beheerst door de goede trouw, want het is een wederkerige
overeenkomst
- Huurovereenkomst geldt voor 1 jaar
- A overlijdt na een half jaar
- Bij goede trouw wordt er gekeken naar alle omstandigheden van het geval
- T krijgt voor een jaar uitbetaald, omdat hij daarop had gerekend en omdat hij wel nog zijn best
heeft gedaan om ander werk te vinden in dat laatste halfjaar
- De keizer zal dus zeggen dat T de erfgenaam van A kan aanspreken voor zijn geld
Lastgeving en vertegenwoordiging
Bij een overeenkomst van lastgeving wordt er een opdracht aan iemand gegeven. Een
overeenkomst van lastgeving is een onvolmaakt wederkerige overeenkomst, dus wordt het
beheerst door de goede trouw. Het is tevens een consensuele overeenkomst, waarbij enkele
wilsovereenstemming voldoende is.
Stel A (achterman) geeft een opdracht aan B (tussenman) om bij boekwinkel C een boek te
kopen. Bij het kopen van het boek ontstaat er een overeenkomst tussen A en C. Zo werkt het in
het Nederlands recht. Maar in het Romeins recht geldt: verbintenissen gelden alleen tussen
partijen. Daar ontstaat bij het kopen van een boek een overeenkomst tussen B en C. In het
Romeins recht is er dus eigenlijk geen sprake van vertegenwoordiging.
Hoofdregel Romeins recht: achterman wordt niet gebonden; slechts de twee partijen die de
overeenkomst sluiten
Er zijn drie uitzonderingen waarbij de achterman wél gebonden wordt:
I Kaptein: als kaptein B een mast ging kopen bij verkoper C, dan krijgt C een bijzondere
actie waarmee hij ook naar achterman A toe kan om het geld op te eisen: actio exercitoria
II Filiaalhouder (institor): als C een 10 flessen olie koopt bij filiaalhouder B, maar B levert niet,
dan kan C met een bijzondere actie naar de eigenaar van het filiaal A gaan: actio institoria
zolang B binnen zijn bevoegdheden handelt, is achterman A ook gebonden
III Vermogensbeheerder (procurator): precies dezelfde situatie als bij II, maar dan nog
algemener: actio institoria
In het Nederlands noem je dit een toegevoegde actie
