Historisch redeneren samenvatting
Nut van historisch redeneren:
- Mythevorming tegengaan
- Debatten in bepaalde perspectieve en contexten kunnen plaatsen
- Verklaren van het verleden
- Relativeren van het verleden’
Hoofdstuk 1 geschiedenis:
Geschiedenis gaat niet over de nog bestaande werkelijkheid, maar over de verdwenen werkelijkheid
van het verleden. We kunnen alleen onze informatie halen uit overblijfselen.
Geschiedenis gaat alleen over het verleden van de menselijke cultuur-> alles wat door mensen is
bedacht en gemaakt en wat zich in de loop der eeuwen heeft ontwikkeld. Het begint dus niet bij de
oerknal, maar bij het ontstaan van de menselijke cultuur.
Omdat het perspectief van het heden steeds verschuift, moet geschiedenis steeds opnieuw worden
geschreven.
Theorie van Koselleck: ingrijpende breuk tussen het heden en het verleden
Chronologie= in welke volgorde gebeurtenissen zich hebben voorgedaan en hoelang het heeft
geduurd
Periodisering= het indelen van de geschiedenis in perioden met duidelijke eigen karakteristieken
Deze 2 zijn samen het eerste kenmerk van historisch tijdsbesef
Anachronisme= het verkeerd plaatsen van zaken in de tijd
Historische distantie= het gevoel van afstand, kloof tussen eigen wereld en de wereld van het
verleden
Contingentie= het feit dat iets bestaat zonder dat daarvoor een dwingende noodzaak is
Bewijsmateriaal= overblijfselen die vroeger hebben bestaan en er nu nog steeds zijn
Geschiedbeelden= alle begrippen bij elkaar noem je zo
, Historisch denken en historisch redeneren leiden tot het niet al te gemakkelijk trekken van lijnen van
het verleden naar het heden. Historisch denken heeft nut.
Hoofdstuk 2 verzamelen:
2.1 bronnenonderzoek
Brongericht/probleemgericht
Wanneer gaan mensen iets onderzoeken?
- Fascinatie voor de persoon en gebeurtenis
- Vrijkomen van archiefmateriaal
- Actualiteit
In z’n onderzoek wordt daarna een hoofdvraag gemaakt, deze wordt dan weer opgesplitst in
deelvragen
Je hebt 3 soorten onderzoeksvragen:
- Beschrijvende vragen (wie wat waar, hoe)
- Verklarende vragen (waarom, waardoor)
- Waarderende vragen (in hoeverre in welke mate) -> trekken van een conclusie
Conclusie paragraaf:
Historische bronnen zijn overblijfselen uit het verleden. Historici doen onderzoeken en Historische
stellen specifieke vragen, maar omdat het perspectief steeds verschuift van het heden worden er
steeds nieuwe vragen gesteld.
2.2 soorten bronnen
We onderscheiden bronnen zodat we de bruikbaarheid kunnen bepalen
- Primaire bron-> stamt af uit de tijd waarvan die bestudeerd wordt
- Secundaire bron-> naderhand gemaakte bron, stamt dus niet af uit de oorspronkelijke tijd
Je hebt ook nog geschreven en ongeschreven bronnen
- Geschreven-> gepubliceerd en ongepubliceerd materiaal (niet voor openbaarheid bestemd)
Gepubliceerd= publiek te informeren, bewuste en niet bewuste bronnen (wist niet dat het
later gepubliceerd zou worden), voor nageslacht en tijdgenoten.
Ongepubliceerd= archieven van personen (brieven/dagboeken) en archieven van instanties
Hebben een hogere meer waarden, geven betere inzichten.
- Ongeschreven-> afbeeldingen en mondelingen bronnen
Realistische beeldbronnen= betrekking op de werkelijkheid
Symbolische beeldbronnen= gaat om de boodschap die erachter zit
Door verkeerde interpretatie worden bronnen verkeerd begrepen. Ook kunnen dingen heel
anders weergegeven zijn, waardoor we er heel anders over gaan denken.
Mondelinge tradities= overlevering van generatie op generatie mondeling wordt
doorgegeven
Mondelinge geschiedenis= informatie die wordt verkregen door oudere mensen te
interviewen die een bepaalde periode zelf hebben meegemaakt
Nut van historisch redeneren:
- Mythevorming tegengaan
- Debatten in bepaalde perspectieve en contexten kunnen plaatsen
- Verklaren van het verleden
- Relativeren van het verleden’
Hoofdstuk 1 geschiedenis:
Geschiedenis gaat niet over de nog bestaande werkelijkheid, maar over de verdwenen werkelijkheid
van het verleden. We kunnen alleen onze informatie halen uit overblijfselen.
Geschiedenis gaat alleen over het verleden van de menselijke cultuur-> alles wat door mensen is
bedacht en gemaakt en wat zich in de loop der eeuwen heeft ontwikkeld. Het begint dus niet bij de
oerknal, maar bij het ontstaan van de menselijke cultuur.
Omdat het perspectief van het heden steeds verschuift, moet geschiedenis steeds opnieuw worden
geschreven.
Theorie van Koselleck: ingrijpende breuk tussen het heden en het verleden
Chronologie= in welke volgorde gebeurtenissen zich hebben voorgedaan en hoelang het heeft
geduurd
Periodisering= het indelen van de geschiedenis in perioden met duidelijke eigen karakteristieken
Deze 2 zijn samen het eerste kenmerk van historisch tijdsbesef
Anachronisme= het verkeerd plaatsen van zaken in de tijd
Historische distantie= het gevoel van afstand, kloof tussen eigen wereld en de wereld van het
verleden
Contingentie= het feit dat iets bestaat zonder dat daarvoor een dwingende noodzaak is
Bewijsmateriaal= overblijfselen die vroeger hebben bestaan en er nu nog steeds zijn
Geschiedbeelden= alle begrippen bij elkaar noem je zo
, Historisch denken en historisch redeneren leiden tot het niet al te gemakkelijk trekken van lijnen van
het verleden naar het heden. Historisch denken heeft nut.
Hoofdstuk 2 verzamelen:
2.1 bronnenonderzoek
Brongericht/probleemgericht
Wanneer gaan mensen iets onderzoeken?
- Fascinatie voor de persoon en gebeurtenis
- Vrijkomen van archiefmateriaal
- Actualiteit
In z’n onderzoek wordt daarna een hoofdvraag gemaakt, deze wordt dan weer opgesplitst in
deelvragen
Je hebt 3 soorten onderzoeksvragen:
- Beschrijvende vragen (wie wat waar, hoe)
- Verklarende vragen (waarom, waardoor)
- Waarderende vragen (in hoeverre in welke mate) -> trekken van een conclusie
Conclusie paragraaf:
Historische bronnen zijn overblijfselen uit het verleden. Historici doen onderzoeken en Historische
stellen specifieke vragen, maar omdat het perspectief steeds verschuift van het heden worden er
steeds nieuwe vragen gesteld.
2.2 soorten bronnen
We onderscheiden bronnen zodat we de bruikbaarheid kunnen bepalen
- Primaire bron-> stamt af uit de tijd waarvan die bestudeerd wordt
- Secundaire bron-> naderhand gemaakte bron, stamt dus niet af uit de oorspronkelijke tijd
Je hebt ook nog geschreven en ongeschreven bronnen
- Geschreven-> gepubliceerd en ongepubliceerd materiaal (niet voor openbaarheid bestemd)
Gepubliceerd= publiek te informeren, bewuste en niet bewuste bronnen (wist niet dat het
later gepubliceerd zou worden), voor nageslacht en tijdgenoten.
Ongepubliceerd= archieven van personen (brieven/dagboeken) en archieven van instanties
Hebben een hogere meer waarden, geven betere inzichten.
- Ongeschreven-> afbeeldingen en mondelingen bronnen
Realistische beeldbronnen= betrekking op de werkelijkheid
Symbolische beeldbronnen= gaat om de boodschap die erachter zit
Door verkeerde interpretatie worden bronnen verkeerd begrepen. Ook kunnen dingen heel
anders weergegeven zijn, waardoor we er heel anders over gaan denken.
Mondelinge tradities= overlevering van generatie op generatie mondeling wordt
doorgegeven
Mondelinge geschiedenis= informatie die wordt verkregen door oudere mensen te
interviewen die een bepaalde periode zelf hebben meegemaakt
