H1 - Uitgangspunten bij diagnostiek en behandeling van de gemutileerde dentitie:
1.1 Inleiding en defintie;
Een sterk gemutileerd gebit:
Is het aantal gebitselementen dat geheel of gedeeltelijk ontbreekt zó groot dat gebitsfuncties
als esthetiek,occlusale stabiliteit en kauwcomfort ernstig verstoord zijn en prothetisch
ingrijpen noodzakelijk is.
Overkappingsprothese (overdenture):
Wordt onder een prothetische voorziening verstaan, die één of meer gebitselementen of de
radices (wortel) ervan, dan wel implantaten, volledig bedekt.
1.2 De levensgang van de natuurlijke dentitie;
Zichtbare fysiologische verschijnselen van veroudering zijn onder andere:
- Slijtage in de vorm van attritie, abrasie en erosie.
- Verlies van alveolaire bothoogte.
De belangrijkste pathologische processen zijn cariës en parodontopathieën.
Natuurlijke afbouw dentitie met éénzijdige ingrepen bestreden, zoals;
- Behandelen caviteiten (cariës) met vullingen
- Aanbrengen van kronen
- Extraheren van aangetaste dan wel alle resterende gebitselementen (gevolgd door
aanbrengen PP).
,Door een gerichte extractiebeleid kan volledige tandeloosheid langer worden uitgesteld
(pre-edentate fase), waardoor alveolaire botresorptie wordt vertraagd. Ook door het
aanbrengen van kunstwortels (implantaten) in edentate kaken is het ook mogelijk.
Volgorde verlies gebitselementen:
1; molaren, 2; pre-molaren, 3; frontelementen bovenkaak, 4; frontelementen onderkaak.
De occlusie wordt van dorsaal naar ventraal afgebouwd, gevolg is dat processus alveolaris
in het (onder)front het langst behouden blijft.
Syndroom van Kelly ontstaan:
“situatie; Betand onderfront tegen onbetande processus alveolaris bovenkaak, leidt tot
versnelde resorptie in het bovenfront”.
1.3 Traditionele benadering bij diagnostiek en behandeling;
Het Gnathologisch concept:
Het ontbreken van de molaarafsteuning (dorsalesteunzone), werd als ernstige pathogene
afwijking gezien en kende men aan de vrij-eindigende (PP) een belangrijke preventieve
functie toe:
Het voorkómen van kaakgewrichtsklachten en verdere gebitsafbraak. Ook
tandboogonderbrekingen dienden om preventieve redenen prothetisch te worden gesloten.
De traditionele behandeling:
Gekenmerkt als; Primair morfologisch en symptomatisch georiënteerd en uniform, dat wil
zeggen weinig ruimte voor individuele variabiliteit.
, 1.4 Huidige aanpak bij diagnostiek en behandeling;
Omschrijving criteria gezonde occlusie:
- Afwezigheid van pathologische manifestaties in de componenten van het
tandkaakstelsel,
- Voldoende uitvoerbaarheid van de orale functies, met nadruk op functioneel comfort,
acceptabele esthetiek en mandibulaire stabiliteit,
- individuele variabiliteit in vorm en functie,
- adaptatievermogen aan veranderende omstandigheden.
Variabiliteit:
Houdt in dat in vorm en functie dentities zowel tussen verschillende individuen kunnen
variëren als binnen eenzelfde individu. Dit laatste is het geval indien de functionele eisen
veranderen, zoals ouder worden.
Aantasting van vorm:
Primair wordt gekeken of de functie is gestoord en naar eventueel optredende schadelijke
gevolgen, bijv. in vorm van kauwstoornissen en destructieve migraties in de restdentitie. Al
zijn er geen negatieve gevolgen te constateren dan wel op de korte termijn te verwachten,
dan is een afwachtende houding op zijn plaats.
Centrale doelstelling van de tandheelkundige zorgverlening:
Het behoud van een functionele natuurlijke dentitie voor het leven.
1.4.1 Uitgangspunten en richtlijnen voor occlusieherstel:
Uitgangspunten occlusieherstel:
- Terughoudendheid betrachten bij restauratieve en prothetische therapie;
- Probleemgerichte benadering bij zowel de diagnostiek als de behandeling
toepassen;
- Eerst de voorbereidende behandeling afmaken en vervolgens evalueren;
- Atraumatisch en op kwalitatief hoog niveau werken;
- Na afbehandeling de patiënt in een individueel aangepast nazorg- en
onderhoudsysteem opnemen.
1.1 Inleiding en defintie;
Een sterk gemutileerd gebit:
Is het aantal gebitselementen dat geheel of gedeeltelijk ontbreekt zó groot dat gebitsfuncties
als esthetiek,occlusale stabiliteit en kauwcomfort ernstig verstoord zijn en prothetisch
ingrijpen noodzakelijk is.
Overkappingsprothese (overdenture):
Wordt onder een prothetische voorziening verstaan, die één of meer gebitselementen of de
radices (wortel) ervan, dan wel implantaten, volledig bedekt.
1.2 De levensgang van de natuurlijke dentitie;
Zichtbare fysiologische verschijnselen van veroudering zijn onder andere:
- Slijtage in de vorm van attritie, abrasie en erosie.
- Verlies van alveolaire bothoogte.
De belangrijkste pathologische processen zijn cariës en parodontopathieën.
Natuurlijke afbouw dentitie met éénzijdige ingrepen bestreden, zoals;
- Behandelen caviteiten (cariës) met vullingen
- Aanbrengen van kronen
- Extraheren van aangetaste dan wel alle resterende gebitselementen (gevolgd door
aanbrengen PP).
,Door een gerichte extractiebeleid kan volledige tandeloosheid langer worden uitgesteld
(pre-edentate fase), waardoor alveolaire botresorptie wordt vertraagd. Ook door het
aanbrengen van kunstwortels (implantaten) in edentate kaken is het ook mogelijk.
Volgorde verlies gebitselementen:
1; molaren, 2; pre-molaren, 3; frontelementen bovenkaak, 4; frontelementen onderkaak.
De occlusie wordt van dorsaal naar ventraal afgebouwd, gevolg is dat processus alveolaris
in het (onder)front het langst behouden blijft.
Syndroom van Kelly ontstaan:
“situatie; Betand onderfront tegen onbetande processus alveolaris bovenkaak, leidt tot
versnelde resorptie in het bovenfront”.
1.3 Traditionele benadering bij diagnostiek en behandeling;
Het Gnathologisch concept:
Het ontbreken van de molaarafsteuning (dorsalesteunzone), werd als ernstige pathogene
afwijking gezien en kende men aan de vrij-eindigende (PP) een belangrijke preventieve
functie toe:
Het voorkómen van kaakgewrichtsklachten en verdere gebitsafbraak. Ook
tandboogonderbrekingen dienden om preventieve redenen prothetisch te worden gesloten.
De traditionele behandeling:
Gekenmerkt als; Primair morfologisch en symptomatisch georiënteerd en uniform, dat wil
zeggen weinig ruimte voor individuele variabiliteit.
, 1.4 Huidige aanpak bij diagnostiek en behandeling;
Omschrijving criteria gezonde occlusie:
- Afwezigheid van pathologische manifestaties in de componenten van het
tandkaakstelsel,
- Voldoende uitvoerbaarheid van de orale functies, met nadruk op functioneel comfort,
acceptabele esthetiek en mandibulaire stabiliteit,
- individuele variabiliteit in vorm en functie,
- adaptatievermogen aan veranderende omstandigheden.
Variabiliteit:
Houdt in dat in vorm en functie dentities zowel tussen verschillende individuen kunnen
variëren als binnen eenzelfde individu. Dit laatste is het geval indien de functionele eisen
veranderen, zoals ouder worden.
Aantasting van vorm:
Primair wordt gekeken of de functie is gestoord en naar eventueel optredende schadelijke
gevolgen, bijv. in vorm van kauwstoornissen en destructieve migraties in de restdentitie. Al
zijn er geen negatieve gevolgen te constateren dan wel op de korte termijn te verwachten,
dan is een afwachtende houding op zijn plaats.
Centrale doelstelling van de tandheelkundige zorgverlening:
Het behoud van een functionele natuurlijke dentitie voor het leven.
1.4.1 Uitgangspunten en richtlijnen voor occlusieherstel:
Uitgangspunten occlusieherstel:
- Terughoudendheid betrachten bij restauratieve en prothetische therapie;
- Probleemgerichte benadering bij zowel de diagnostiek als de behandeling
toepassen;
- Eerst de voorbereidende behandeling afmaken en vervolgens evalueren;
- Atraumatisch en op kwalitatief hoog niveau werken;
- Na afbehandeling de patiënt in een individueel aangepast nazorg- en
onderhoudsysteem opnemen.
