Saskia Ensel
NATUURKUNDE: MEDISCHE BEELDVORMING (H11)
Voor geluidsgolven geldt
v= f ∙ 𝜆
De geluidssnelheid is afhankelijk van het soort weefsel waardoor het zich verplaatst (Tabel
15A).
Als een geluidsgolf van het ene medium naar het andere overgaat reflecteert een deel van
de golf. Is het verschil in een geluid groot, dan is er veel reflectie. Hiervan wordt gebruik
gemaakt bij een echografie.
Andere onderzoeksmethoden maken gebruik van elektromagnetische golven om het lichaam
in beeld te brengen. Elektromagnetische straling bestaat uit energiepakketjes die we fotonen
noemen. Elk foton heeft een energie die bepaald wordt door de frequentie van de
elektromagnetische straling.
De energie van een foton (Ef) bereken je met:
Ef = h ∙ f
Ef → in Joule of Elektrovolt (eV)
1,00 eV = 1,602 ∙ 10-19 J
h → de constante van Planck = 6,62607 ∙ 10-19 (Tabel 7A)
MRI
Bij het maken van een MRI-scan ligt de
patiënt in een soort tunnel. Hij wordt in een
extreem sterk magneetveld geplaatst.
Een MRI apparaat bestaat uit verschillende
onderdelen:
-Een zeer sterk elektromagneet die zorgt
voor een magnetisch veld. Waterstofkernen
die zich hier bevinden worden
gemagnetiseerd.
-Spoelen met een verschillend aantal
windingen. M.b.v. een spoel wordt het
magnetisch veld vergroot. Overal heeft het
veld andere sterktes.
-Een spoel die microgolven uitzendt. Met een
frequentie van 50 mHz. Hierdoor gaan de waterstofkernen (H2) resoneren (=heftig trillen) en
zenden ze fotonen uit.
-Detectoren die de uitgezonden fotonen registreren.
De eigenfrequentie (feigen) van H2 hangt af van de sterkte van het magnetische veld en het
soort weefsel.
Wanneer fgolven gelijk is aan feigen dan neemt de H2 kern een foton op, die ze korte tijd later
weer uitzenden. Hoelang het duurt voordat een waterstofkern een foton uitzendt, is
afhankelijk van het weefsel waarin de waterstofkern zich bevindt. Als in het weefsel veel
water aanwezig is, dan duurt het veel langer voordat de waterstofkernen een foton
uitzenden.
RÖNTGEN
Een röntgenfoto is een fotografische opname, gemaakt m.b.v. röntgenstraling. Deze straling
dringt ver in de lichaamsweefsel door. Het wordt opgewekt in een röntgenapparaat. Deze
, Saskia Ensel
bestaat uit een buis waarin zich 2 elektrodes bevinden (een
positieve en negatieve). De fotonen gaan door de persoon
heen (die voor de buis staat) en komen op een film terecht
(een detector). De weefsels die straling goed doorlaten zijn
donker op de röntgenfoto.
De hoeveelheid
röntgenstraling die
een materiaal
tegenhoudt, hangt
af van de dikte van het materiaal. Hier kun je een
←doorlatingskromme van maken.
Halveringsdikte= de dikte waarbij de helft van de
straling wordt tegengehouden. De straling wordt
geabsorbeerd door het materiaal die de dikte heeft
van 2 halveringsdikten, dan wordt driekwart van de
straling tegengehouden (Tabel 28F)
Je berekent de intensiteit van de straling die wordt doorgelaten met:
1
I=I0 ∙ (2)n
I → De intensiteit die wordt doorgelaten W/m2
d,
n→ waarbij d de dikte van het materiaal is, in m.
d12
1
En d2 de halveringsdikte in m.
CT-SCAN
Een CT-scan maakt een 3D foto. De röntgenbron
draait om de patiënt heen om opnamen onder
verschillende hoeken te maken. →
NATUURKUNDE: MEDISCHE BEELDVORMING (H11)
Voor geluidsgolven geldt
v= f ∙ 𝜆
De geluidssnelheid is afhankelijk van het soort weefsel waardoor het zich verplaatst (Tabel
15A).
Als een geluidsgolf van het ene medium naar het andere overgaat reflecteert een deel van
de golf. Is het verschil in een geluid groot, dan is er veel reflectie. Hiervan wordt gebruik
gemaakt bij een echografie.
Andere onderzoeksmethoden maken gebruik van elektromagnetische golven om het lichaam
in beeld te brengen. Elektromagnetische straling bestaat uit energiepakketjes die we fotonen
noemen. Elk foton heeft een energie die bepaald wordt door de frequentie van de
elektromagnetische straling.
De energie van een foton (Ef) bereken je met:
Ef = h ∙ f
Ef → in Joule of Elektrovolt (eV)
1,00 eV = 1,602 ∙ 10-19 J
h → de constante van Planck = 6,62607 ∙ 10-19 (Tabel 7A)
MRI
Bij het maken van een MRI-scan ligt de
patiënt in een soort tunnel. Hij wordt in een
extreem sterk magneetveld geplaatst.
Een MRI apparaat bestaat uit verschillende
onderdelen:
-Een zeer sterk elektromagneet die zorgt
voor een magnetisch veld. Waterstofkernen
die zich hier bevinden worden
gemagnetiseerd.
-Spoelen met een verschillend aantal
windingen. M.b.v. een spoel wordt het
magnetisch veld vergroot. Overal heeft het
veld andere sterktes.
-Een spoel die microgolven uitzendt. Met een
frequentie van 50 mHz. Hierdoor gaan de waterstofkernen (H2) resoneren (=heftig trillen) en
zenden ze fotonen uit.
-Detectoren die de uitgezonden fotonen registreren.
De eigenfrequentie (feigen) van H2 hangt af van de sterkte van het magnetische veld en het
soort weefsel.
Wanneer fgolven gelijk is aan feigen dan neemt de H2 kern een foton op, die ze korte tijd later
weer uitzenden. Hoelang het duurt voordat een waterstofkern een foton uitzendt, is
afhankelijk van het weefsel waarin de waterstofkern zich bevindt. Als in het weefsel veel
water aanwezig is, dan duurt het veel langer voordat de waterstofkernen een foton
uitzenden.
RÖNTGEN
Een röntgenfoto is een fotografische opname, gemaakt m.b.v. röntgenstraling. Deze straling
dringt ver in de lichaamsweefsel door. Het wordt opgewekt in een röntgenapparaat. Deze
, Saskia Ensel
bestaat uit een buis waarin zich 2 elektrodes bevinden (een
positieve en negatieve). De fotonen gaan door de persoon
heen (die voor de buis staat) en komen op een film terecht
(een detector). De weefsels die straling goed doorlaten zijn
donker op de röntgenfoto.
De hoeveelheid
röntgenstraling die
een materiaal
tegenhoudt, hangt
af van de dikte van het materiaal. Hier kun je een
←doorlatingskromme van maken.
Halveringsdikte= de dikte waarbij de helft van de
straling wordt tegengehouden. De straling wordt
geabsorbeerd door het materiaal die de dikte heeft
van 2 halveringsdikten, dan wordt driekwart van de
straling tegengehouden (Tabel 28F)
Je berekent de intensiteit van de straling die wordt doorgelaten met:
1
I=I0 ∙ (2)n
I → De intensiteit die wordt doorgelaten W/m2
d,
n→ waarbij d de dikte van het materiaal is, in m.
d12
1
En d2 de halveringsdikte in m.
CT-SCAN
Een CT-scan maakt een 3D foto. De röntgenbron
draait om de patiënt heen om opnamen onder
verschillende hoeken te maken. →
