Clinical Interview (FSWP3041K)
Meeting 1: Clinical Interview
Voorbereiden:
Lees de introductie;
Lees Appendix A en B;
Lees Wright (2011, p.14 - 28).
Introductie
Het intake interview kan ingedeeld worden in drie componenten: 1) assessment van de
huidige problemen (incl. de historie hiervan) 2) het evalueren van symptomen (bevat soms
ook een mental status exam) 3) psychosociale evaluatie.
Skills die nodig zijn om een intake interview af te kunnen nemen zijn: 1) clinical interview
skills (informatie verzamelen) 2) gespreksvaardigheden (hoe wordt de informatie verzameld)
3) cognitieve skills (de informatie structureren en hypotheses vormen).
Welke houding kan helpen bij het verschaffen van informatie: openheid, nieuwsgierigheid,
niet-oordelende en respectvolle benadering, acceptatie en empathie.
Appendix A: Clinical interview skills
Tijdens het proces van hypotheses selecteren en testen vormt de interviewer drie lijsten. Lijst
1 bevat alle mogelijke diagnoses op basis van informatie verkregen uit observaties en
symptomen uit het eerste gesprek met de cliënt. Tijdens hetzelfde gesprek probeert de
interviewer diagnoses uit te sluiten, deze diagnoses belanden op lijst 2. Lijst 3 bevat alle
diagnoses die nog niet uitgevraagd of onderzocht zijn. Het is de bedoeling dat uiteindelijk alle
mogelijke diagnoses uitgevraagd of onderzocht zijn, zodat lijst 3 uiteindelijk leeg is.
De interviewer vraagt gevoelige, maar niet te specifieke vragen in het begin om diagnostische
pointers uit te vragen zoals: angst-, stemmings-, somatoforme, gedrags-, verslavings-,
psychotische en cognitieve stoornissen
Na het stellen van gevoelige, maar niet te specifieke vragen, kan de interviewer vragen naar
psychosociale en omgevingsfactoren. Daarnaast is het van belang te vragen naar lange termijn
patronen, om eventuele persoonlijkheidsstoornissen in kaart te brengen.
Als de interviewer een idee heeft welke stoornis het kan zijn, stelt de interviewer meer
gerichte vragen. Dus bijvoorbeeld bij vermoeden op depressie: “Hoe vaak voel je je down?”.
Ten slotte zoekt de interviewer naar informatie die de diagnose ondersteunt, zoals informatie
over de voortgang van de aandoening, de premorbide persoonlijkheid, de
behandelingsgeschiedenis en de medische, familie- en persoonlijke geschiedenis.
1
, Appendix B: Required skills for clinical interviewing
2
Meeting 1: Clinical Interview
Voorbereiden:
Lees de introductie;
Lees Appendix A en B;
Lees Wright (2011, p.14 - 28).
Introductie
Het intake interview kan ingedeeld worden in drie componenten: 1) assessment van de
huidige problemen (incl. de historie hiervan) 2) het evalueren van symptomen (bevat soms
ook een mental status exam) 3) psychosociale evaluatie.
Skills die nodig zijn om een intake interview af te kunnen nemen zijn: 1) clinical interview
skills (informatie verzamelen) 2) gespreksvaardigheden (hoe wordt de informatie verzameld)
3) cognitieve skills (de informatie structureren en hypotheses vormen).
Welke houding kan helpen bij het verschaffen van informatie: openheid, nieuwsgierigheid,
niet-oordelende en respectvolle benadering, acceptatie en empathie.
Appendix A: Clinical interview skills
Tijdens het proces van hypotheses selecteren en testen vormt de interviewer drie lijsten. Lijst
1 bevat alle mogelijke diagnoses op basis van informatie verkregen uit observaties en
symptomen uit het eerste gesprek met de cliënt. Tijdens hetzelfde gesprek probeert de
interviewer diagnoses uit te sluiten, deze diagnoses belanden op lijst 2. Lijst 3 bevat alle
diagnoses die nog niet uitgevraagd of onderzocht zijn. Het is de bedoeling dat uiteindelijk alle
mogelijke diagnoses uitgevraagd of onderzocht zijn, zodat lijst 3 uiteindelijk leeg is.
De interviewer vraagt gevoelige, maar niet te specifieke vragen in het begin om diagnostische
pointers uit te vragen zoals: angst-, stemmings-, somatoforme, gedrags-, verslavings-,
psychotische en cognitieve stoornissen
Na het stellen van gevoelige, maar niet te specifieke vragen, kan de interviewer vragen naar
psychosociale en omgevingsfactoren. Daarnaast is het van belang te vragen naar lange termijn
patronen, om eventuele persoonlijkheidsstoornissen in kaart te brengen.
Als de interviewer een idee heeft welke stoornis het kan zijn, stelt de interviewer meer
gerichte vragen. Dus bijvoorbeeld bij vermoeden op depressie: “Hoe vaak voel je je down?”.
Ten slotte zoekt de interviewer naar informatie die de diagnose ondersteunt, zoals informatie
over de voortgang van de aandoening, de premorbide persoonlijkheid, de
behandelingsgeschiedenis en de medische, familie- en persoonlijke geschiedenis.
1
, Appendix B: Required skills for clinical interviewing
2
