Samenvatting TPH32-17 Biologische psychologie

Samenvatting Biologische psychologie, minor Levenslooppsychologie

1. Uitleggen wat de stroming biologische psychologie (behavioral
neuroscience) inhoudt

Biologische psychologie: De wetenschappelijke studie van de biologie van gedrag 
studie die gaat over hersenen en gedrag.
Neuroscience: studie van het brein/ neurosystemen + behavioral (gedrag)


De biologische psychologie kent de volgende stromingen:

- Fysiologische psychologie: Gedrag manipuleren door iets in de hersenen aan te
passen. Bijv. bij proefdieren stukje uit de hersenen wegsnijden en kijken welk efect
dit heeft  gecontroleerd experiment.

- Psychopharamacology: CZS manipuleren door middel van medicatie.

- Neuropsychologie: Efect van hersenschade op gedrag. Bijv. herseninfarct. 
Individueel onderzoek.

- Psychofysiologie: Meet de activiteit buiten de hersenen in relatie tot fysiologische
activiteit  EEG-scan. Elektrische activiteit tussen neuronen meten in rust en
activiteiten. Dit kan je vergelijken. Bijv. bij epilepsie of bij het horen van een geluid.

- Cognitieve neuroscience: Gaat over brain imaging  welk deel van de hersenen is
actief bij welk gedrag. Meet magnetisch veld activiteit van de hersenen zonder door
schedel heen te gaan.  FMRI.

- Comparatieve psychologie: Onderzoekt evolutie/ genetica/ verandering over tijd.

Mensen zijn handiger en goedkoper dan proefdieren
- Kunnen beter instructies opvolgen
- Hersenen komen meer overeen
- Maar minder ethisch

Fundamenteel: opdoen van meer kennis
Toegepast: kennis direct gebruiken voor ontwikkeling van medicijnen
Experimenteel: grootschalig, gebruik van proefdieren en causaliteit.
Niet-experimenteel: kleinschalig, gebruik van factoren en geen causaliteit.


Onderzoeksmethoden

1. Visualisatie en stimulatie
STUCTUREEL
 X-ray: Meet de dichtheid van het hersenen. Kan of gedaan worden door contrast
te meten door middel van vloeistof óf door CT  meerder foto’s uit meerdere
hoeken maken.
 MRI: Waterstofatomen in de hersenen worden gemagnetiseerd  structuren in de
hersenen worden zichtbaar.




1

,FUNCTIONEEL
 PET: Er wordt radioactieve glucose ingespoten  activiteit wordt gemeten in de
hersendelen.
 Aantal seconden vertraging. Hierdoor temporale specifteit minder goed en spatiële
specifteit wel goed.
 FMRI: Zuurstofatomen in de hersenen worden gemagnetiseerd, delen die actief
zijn hebben veel zuurstof nodig.  Wordt veel gebruikt.
 Aantal seconden vertraging. Hierdoor temporale specifteit minder goed en spatiële
specifteit wel goed.
 MEG: Meet magneetvelden buiten de hersenen, hoe dieper in de hersenen hoe
minder signaal.
 Hierbij is spatiële specifciteit minder goed en temporale specifteit juist wel goed.
 TMS: Soort schok op specifek deel van de hersenen, waardoor dit deel tijdelijk
niet werkt.

2. Psychofysiologie
 EEG: Meet hersenactiviteit
 EMG: Meet spierspanning
 EOG: Meet oogbeweging

3. Invasief fysiologisch onderzoek
 Laesie methode: Een stukje in de hersenen kapot maken
 Elektrische stimulatie:
 Invasieve opname methode: Neuron uit de hersenen halen en hier de activiteit
van meten.

4. Farmacologisch onderzoek
 Medicijnen
 Chemische laesies

5. Genetisch onderzoek
 Knochout mouse: Muis zonder bepaald gen
 Trangenic mouse: Muis met genetisch materiaal van een andere soort

6. Neuropsychologisch onderzoek
 WAIS: Meet intelligentie. Ook tests die geheugen, motoriek, taal etc. kunnen
meten.




2

, 2. De naam en functie van de hersenkwabben en de besproken subcorticale
structuren benoemen.

Lateraal = Buitenkant hersenen
Mediaal = Binnenkant hersenen

Dorsaal (superior) = Boven
Ventraal (inferior) = Onder

Anterior = Voor
Posterior = Achter


Hersenkwabben

 Frontale kwab: Probleemoplossend vermogen, aandacht, planning, zelfbeheersing,
werkgeheugen.
 Temporale kwab: Taal, spraak, geheugen.
 Pariëtale kwab: Positie in de ruimte bepalen, automatische aandacht.
 Occipitale kwab: Visuele informatie.

Functies en hersenstructuren zijn links en rechts hetzelfde.
Corpus callosum: Verbindt linker- en rechterhersenhelft met elkaar.

Belangrijke onderdelen
 Cerebellum (Kleine hersenen): Balans, coördinatie van bewegingen
 Hypothalamus: Verantwoordelijke voor homeostase, stuurt het lichaam aan. (Ligt
anterieur en ventraal ten opzichte van de thalamus)
 Thalamus: Ontvangt alle signalen en stuurt deze naar de juiste hersengebieden.
Speelt ook een rol bij bewustzijn.
 Hypofyse (pituitary gland): Hormoonklier. Krijgt hormonale opdrachten van de
hypothalamus. > Zorgt o.a. voor homeostase.
 Hippocampus: Opslag van informatie in het geheugen, ruimtelijke oriëntatie,
controle gedrag dat van belang is om te overleven.
 Amygdala: Reguleert angst > Prefrontale cortex oefent uit op amygdala. Ook
betrokken bij de emotie agressie.
 Basale ganglia: Betrokken bij controleren van bewegingen, maar ook bij motivatie
en beloning. Zijn een aantal kernen die om de thalamus heen liggen.
 Hersenstam: Hart, ademen, basale functies
 Wernicke: Begrip  Ligt tussen pariëtaal- en temporaalkwab
 Broca: Woorden vormen/ praten  Ligt in frontaalkwab
 Pons: Vormt verbinding tussen
cerebellum en grote hersenen.
Zorgt ervoor dat prikkels van het
evenwichts- en gehoororgaan
doorgegeven worden aan het
cerebellum.


Motor area: motoriek
Sensory area: voelen sensatie

Ventrikels in de hersenen zijn gevuld
met vloeistof en fungeren als
stootkussens.




3