Werkstuk;
Mensen met niet aangeboren hersenletsel.
Door;
SVOZ verzorgende IG.
Datum;
, Dit werkstuk zal gaan over niet aangeboren hersenletsel. Hierbij leg ik uit wat er 'precies valt
onder de hersenen', wat de gevolgen zijn van letsel aan de hersenen, hoe mensen begeleidt kunnen
worden met NAH én hun naasten en verzorgende. tenslotte hoe mensen begeleidt kunnen worden
die moeilijk verstaanbaar zijn of ontremd gedrag vertonen.
De hersenen
De hersenen bestaan uit de hersenstam, de kleine hersenen en de grote hersenen. Wanneer men
spreekt van iemand met niet aangeboren hersenletsel zal de schade in de grote hersenen zitten.
Schade aan de hersenstam zal namelijk leiden tot overlijden of het in leven blijven met minimaal
bewustzijn. Schade aan de kleine hersenen, als dit al geïsoleerd voorkomt, kan problemen met
evenwicht en bewegen geven maar dit zijn niet de beperkingen die geassocieerd worden met niet
aangeboren hersenletsel.
De hersenstam ligt onderin de hersenen, deze reguleert vooral de vitale functies, zoals de bloeddruk
regulatie, de ademhaling en de hartregulatie.
De kleine hersenen zijn betrokken bij het voortbewegen en het bewaren van het evenwicht maar
ook bij het impliciet leren.
De grote hersenen, ook wel de hersenschors genoemd, zorgt ervoor dat we de motorische en
cognitieve functies uit kunnen voeren. Dat wil zeggen dat we bijvoorbeeld kunnen denken en
handelen.
De hersenen bestaan uit 2 delen, en linker en een rechter hersenhelft. In het midden van die 2 delen
zit een verbinding van vezels die ervoor zorgt dat de linker en rechter hersenhelft met elkaar kunnen
communiceren. De motorische banen in de hersenen lopen gekruist. Dat wil dus zeggen dat de
rechterhelft van de hersenen de linker kant van het lichaam aanstuurt en andersom.
Wanneer artsen kijken naar hersenletsel maken zij een onderscheid tussen letsel aan de hersencellen
( de grijze stof ) en letsel aan de verbindingen die de hersencellen met elkaar maken ( de witte
stof ). Dit verschil is niet gemaakt omdat de gevolgen erg verschillen van elkaar, maar omdat het
letsel op een scan bij witte stof in het begin niet duidelijk te zien is en pas later duidelijk wordt.
Mensen met niet aangeboren hersenletsel.
Door;
SVOZ verzorgende IG.
Datum;
, Dit werkstuk zal gaan over niet aangeboren hersenletsel. Hierbij leg ik uit wat er 'precies valt
onder de hersenen', wat de gevolgen zijn van letsel aan de hersenen, hoe mensen begeleidt kunnen
worden met NAH én hun naasten en verzorgende. tenslotte hoe mensen begeleidt kunnen worden
die moeilijk verstaanbaar zijn of ontremd gedrag vertonen.
De hersenen
De hersenen bestaan uit de hersenstam, de kleine hersenen en de grote hersenen. Wanneer men
spreekt van iemand met niet aangeboren hersenletsel zal de schade in de grote hersenen zitten.
Schade aan de hersenstam zal namelijk leiden tot overlijden of het in leven blijven met minimaal
bewustzijn. Schade aan de kleine hersenen, als dit al geïsoleerd voorkomt, kan problemen met
evenwicht en bewegen geven maar dit zijn niet de beperkingen die geassocieerd worden met niet
aangeboren hersenletsel.
De hersenstam ligt onderin de hersenen, deze reguleert vooral de vitale functies, zoals de bloeddruk
regulatie, de ademhaling en de hartregulatie.
De kleine hersenen zijn betrokken bij het voortbewegen en het bewaren van het evenwicht maar
ook bij het impliciet leren.
De grote hersenen, ook wel de hersenschors genoemd, zorgt ervoor dat we de motorische en
cognitieve functies uit kunnen voeren. Dat wil zeggen dat we bijvoorbeeld kunnen denken en
handelen.
De hersenen bestaan uit 2 delen, en linker en een rechter hersenhelft. In het midden van die 2 delen
zit een verbinding van vezels die ervoor zorgt dat de linker en rechter hersenhelft met elkaar kunnen
communiceren. De motorische banen in de hersenen lopen gekruist. Dat wil dus zeggen dat de
rechterhelft van de hersenen de linker kant van het lichaam aanstuurt en andersom.
Wanneer artsen kijken naar hersenletsel maken zij een onderscheid tussen letsel aan de hersencellen
( de grijze stof ) en letsel aan de verbindingen die de hersencellen met elkaar maken ( de witte
stof ). Dit verschil is niet gemaakt omdat de gevolgen erg verschillen van elkaar, maar omdat het
letsel op een scan bij witte stof in het begin niet duidelijk te zien is en pas later duidelijk wordt.
