Titel: De helaasheid der dingen
Auteur: Dimitri Verhulst
Jaar van verschijnen: 2006
, Samenvatting
Dimitri woont met zijn familie in een primitief huis in het dorp Reetveerdegem. De vader van
Dimitri is tegen alles wat kapitalistisch is en wil zo min mogelijk bezit hebben. Hij en zijn
broers geven hun salaris voornamelijk uit aan alcohol of gok spelletjes.
Dimitri maakt een moeilijke jeugd door, vooral vanwege het alcoholisme van zijn ooms en
vader. Zijn overgroot moeder is eigenlijk de enige die voor hem zorgt en vriendjes zeggen
dat ze niet meer met hem om mogen gaan vanwege het gedrag van zijn familie. Op school
gaat het ook niet goed. Op een dag besluit de overgrootmoeder van Dimitri om iemand van
jeugdzorg in te schakelen en hij wordt uit huis geplaatst.
Als Dimitri ouder is krijgt hij een zoon die net als zichzelf ongewenst is en met een
ongewenste vriendin. Hij keert met het zoontje terug naar het dorp en merkt dat hij zijn
broers en dorp ontgroeid is
Titelverklaring
De titel De helaasheid der dingen heeft te maken met het verloop van treurige
gebeurtenissen in het leven van Dimitri. Zijn jeugd was slecht, zijn vader is alcoholist en met
zijn moeder heeft hij geen contact meer. Uiteindelijk wordt hij ook uit huis gezet. Er gebeuren
veel nare dingen maar dit wordt op een nonchalante en tragikomische manier geschreven.
Het woord “helaasheid” bestaat niet maar het omschrijft de jeugd van Dimitri.
Motto
'Het verbaasde me dat je daaraan je leven kon wijden, de wereld nabootsen en daar niet
helemaal in slagen, en wanneer je er wel in slaagt voeg je slechts het vergankelijke aan het
vergankelijke toe, dat wat je niet kunt krijgen aan dat wat je niet hebt.' - Pierre Michon,
Meesters en knechten
'Waarom droom ik nu niet meer over mijn moeder? Misschien omdat ik te veel over haar
geschreven heb, ik heb zelfs haar mooie profiel verspreid op de omslag van een boek, en ik
heb haar aanwezigheid bezworen zonder ook maar iets te willen bezweren. Mij viel mijn
moeder niet lastig, ik heb haar zelf opgeroepen door zoveel over haar te schrijven, maar ik
vermoed dat ik uiteindelijk een literair personage heb geschapen, complex, artistiek,
ingewikkeld, en daarmee is me de echte moeder ontvallen, de dode moeder. Ik ben de wees
van een dode moeder omdat ik teveel over haar geschreven heb.' Francisco Umbral, Een
wezen van verten
Beide motto’s hebben te maken met het boek. De eerste laat de poging zien van Dimitri om
zijn jeugd in dit boek te omschrijven en na te bootsen. Het tweede motto kan je beter
begrijpen na het lezen van het boek, hij had namelijk geen goede band met zijn moeder. Hij
verlaat haar wanneer hij ongeveer 12 is en spreekt haar daarna nooit meer. In zijn echte
leven is hij ook rond deze leeftijd door zijn moeder uit huis gezet.
Opbouw
Het boek begint ab ovo, het begint met het begin van een verhaal. Het heeft twaalf
hoofdstukken die allemaal een ander verhaal zijn, wel moet je het vorige verhaal hebben
gelezen wil je het begrijpen. Het heeft een gesloten einde omdat het laatste hoofdstuk alles
verklaart.
Auteur: Dimitri Verhulst
Jaar van verschijnen: 2006
, Samenvatting
Dimitri woont met zijn familie in een primitief huis in het dorp Reetveerdegem. De vader van
Dimitri is tegen alles wat kapitalistisch is en wil zo min mogelijk bezit hebben. Hij en zijn
broers geven hun salaris voornamelijk uit aan alcohol of gok spelletjes.
Dimitri maakt een moeilijke jeugd door, vooral vanwege het alcoholisme van zijn ooms en
vader. Zijn overgroot moeder is eigenlijk de enige die voor hem zorgt en vriendjes zeggen
dat ze niet meer met hem om mogen gaan vanwege het gedrag van zijn familie. Op school
gaat het ook niet goed. Op een dag besluit de overgrootmoeder van Dimitri om iemand van
jeugdzorg in te schakelen en hij wordt uit huis geplaatst.
Als Dimitri ouder is krijgt hij een zoon die net als zichzelf ongewenst is en met een
ongewenste vriendin. Hij keert met het zoontje terug naar het dorp en merkt dat hij zijn
broers en dorp ontgroeid is
Titelverklaring
De titel De helaasheid der dingen heeft te maken met het verloop van treurige
gebeurtenissen in het leven van Dimitri. Zijn jeugd was slecht, zijn vader is alcoholist en met
zijn moeder heeft hij geen contact meer. Uiteindelijk wordt hij ook uit huis gezet. Er gebeuren
veel nare dingen maar dit wordt op een nonchalante en tragikomische manier geschreven.
Het woord “helaasheid” bestaat niet maar het omschrijft de jeugd van Dimitri.
Motto
'Het verbaasde me dat je daaraan je leven kon wijden, de wereld nabootsen en daar niet
helemaal in slagen, en wanneer je er wel in slaagt voeg je slechts het vergankelijke aan het
vergankelijke toe, dat wat je niet kunt krijgen aan dat wat je niet hebt.' - Pierre Michon,
Meesters en knechten
'Waarom droom ik nu niet meer over mijn moeder? Misschien omdat ik te veel over haar
geschreven heb, ik heb zelfs haar mooie profiel verspreid op de omslag van een boek, en ik
heb haar aanwezigheid bezworen zonder ook maar iets te willen bezweren. Mij viel mijn
moeder niet lastig, ik heb haar zelf opgeroepen door zoveel over haar te schrijven, maar ik
vermoed dat ik uiteindelijk een literair personage heb geschapen, complex, artistiek,
ingewikkeld, en daarmee is me de echte moeder ontvallen, de dode moeder. Ik ben de wees
van een dode moeder omdat ik teveel over haar geschreven heb.' Francisco Umbral, Een
wezen van verten
Beide motto’s hebben te maken met het boek. De eerste laat de poging zien van Dimitri om
zijn jeugd in dit boek te omschrijven en na te bootsen. Het tweede motto kan je beter
begrijpen na het lezen van het boek, hij had namelijk geen goede band met zijn moeder. Hij
verlaat haar wanneer hij ongeveer 12 is en spreekt haar daarna nooit meer. In zijn echte
leven is hij ook rond deze leeftijd door zijn moeder uit huis gezet.
Opbouw
Het boek begint ab ovo, het begint met het begin van een verhaal. Het heeft twaalf
hoofdstukken die allemaal een ander verhaal zijn, wel moet je het vorige verhaal hebben
gelezen wil je het begrijpen. Het heeft een gesloten einde omdat het laatste hoofdstuk alles
verklaart.
