Pedagogiek voorbereiding college 2
Reader tekst 1 t/m 4 samenvatting
Tekst 1; wij zijn onze hersenen
Swaab is van mening dat alles wat we alles wat we denken, doen en laten wordt bepaald door onze
hersenen. Er zijn twee manieren om het brein binnen te komen; via zintuigen of via een chemische
weg, bijvoorbeeld medicatie.
Kunnen we met onze geest ons eigen brein manipuleren? Het brein streeft altijd naar evenwicht en je
kunt het brein daarbij helpen doormiddel van bijv. een placebo, meditatie maar ook met een goed
boek.
Tijdens de ontwikkeling in de eerste jaren worden onze mogelijkheden geleidelijk ingeperkt door de
toenemende organisaties van onze hersenen. De bouw- en dus de functie – van onze hersenen wordt
voorgoed georganiseerd door alles wat we als kind meemaken, zien en denken (neuraal darwinisme).
De hersenen van een baby zijn in de baarmoeder nog zeer gevoelig voor allerlei invloeden. Behalve
het geheugen zijn na de geboorte ook een aantal andere systemen voor invloed ontvankelijk:
- Taalsysteem
- Stress-systeem
Het kind stuurt het moment van de geboorte. De manier waarop de baring tot stand komt en
verloopt, zegt iets over de hersenontwikkeling van het kind. Het is inmiddels bekend dat veel meer
psychiatrische ziekten hun oorzaak hebben in een defect in de hersenen.
Of wij ons man of vrouw voelen – onze geslachtsidentiteit – ligt bij de geboorte vast onder invloed
van het hormoon testosteron. De basis voor onze seksuele oriëntatie ligt vast in de niet plastische
structuren van onze hersenen. Ook spelen genen een rol, en ons karakter ligt ook al vast bij de
geboorte.
Een groot deel van de verschillen tussen mannen en vrouwen wordt volgens Swaab eveneens door
verschillen in de hersenen veroorzaakt. Ook in de sociale gerichtheid van de gemiddelde man en
vrouw bestaat verschil. Het heeft te maken met het aantal verbindingen tussen de beide
hersenhelften en de verschillende hersendelen, en met de mormoonspiegels in de vroege
ontwikkeling.
Elk kind volgt het spoor waarin het is ‘afgeschoten’ in de baarmoeder. Ook al worden kinderen binnen
een gezin dezelfde mogelijkheden geboden, dan nog bestaan er variaties.
Als het om ontspoorde of criminele jongeren gaat, volgt Swaab eenzelfde gedachtegang; ‘Die hebben
een ontwikkelingsgeschiedenis achter de rug die niet optimaal is.
Tekst 2; het maakbare brein
Kinderen worden niet geboren met een volledig ontwikkeld brein waarvan de architectuur en
functionaliteit vastligt. Hun hersenen ontwikkelen zich en veranderen door invloeden van binnenuit
en vanaf buitenaf. Er zijn verschillende processen die bepalend zijn voor deze vorming van je
hersenen:
- Ervaringsonafhankelijke plasticiteit
- Ervaringsafhankelijke plasticiteit
, Deze dynamische ontwikkeling, die leidt tot een ogenschijnlijk identieke ontwikkeling van de
hersenen in een veranderende omgeving, wordt specificiteit genoemd. Een gedeelte van deze
individuele verschillen wordt ingegeven door onze genen. Een ander gedeelte van deze verschillen
wordt gevormd door datgene waar je je aan blootstelt en door datgene wat je doet. Dit mechanisme
dat van invloed is op je hersenen wordt ook wel ervaringsafhankelijke plasticiteit genoemd.
Ervaringsafhankelijke plasticiteit zorgt ervoor dat het brein van ieder individu anders is. Bij een
andere vorm van verandering, ervaringsverwachte plasticiteit, ontwikkelen de hersenen zich door een
combinatie van genen en informatie uit de buitenwereld op ene normale, bij de ontwikkeling
behorende manier. We kunnen ons gedrag aanpassen omdat onze hersenen zich dor het principe van
ervaringsverwachte en ervaringsafhanklijke plasticiteit kunnen aanpassen.
De plek waar je geboren wordt en de opvoeding die je krijgt, zijn min of meer toevallige factoren die,
in interactie met je genen, een enorme invloed hebben op de vorm en werking van je hersenen, en
ook op je gedrag. Door principe van ervaringsverwachte plasticiteit worden er tijdens je jeugd
specifieke netwerken in je hersenen gevormd die bepaald gedrag mogelijk maken. Het principe van
ervaringsverwachte plasticiteit creëert dus nieuwe paden, maar sluit ook bepaalde wegen af.
Echter, zoals ik al eerder zei is het vormen van je hersenen zoals het vormen van gedrag, werk in
uitvoering dat je hele leven voortduurt. Door het vormen van je brein, vorm je ook je zijn.
Tekst 3 identiteit
Genen en hersenen bepalen zo ongeveer alles, dus ook wie we zijn. Een van de belangrijke
kenmerken van ons brein is de zogenaamde neuroplasticiteit, de mogelijkheid dat de hersenen
veranderen onder invloed van bepaalde omgevingsfactoren.
Toegepast op onze identiteit kan ik andermaal stellen dat we genen min of meer kunnen
beschouwden als onze hardware die de mogelijkheden van onze software bepaalt en begrenst de
specifieke inhoud van die software valt daar buiten. Hersnen zijn belangrijk voor onze identiteit, maar
de inhoud komt uit de buitenwereld.
De enige correct wetenschappelijke conclusie is dat wij het resultaat zijn van een voortdurende
interactie tussen onze hersenen, of ruimer, onze genetisch-neurologisch-hormonale basis, en onze
omgeving.
Hersenen en genen leveren de hardware en bakenen aldus grenzen af waarbinnen de software
geschreven wordt, software die bovendien in staat blijkt die hardware op bepaalde punten te
beïnvloeden en zelfs te veranderen.
We zijn allemaal uniek omdat we verschillende spiegelingen gekregen hebben, waartussen we
bovendien nog zelf keuzes hebben gemaakt.
Tekst 4 bronfenbrenner
Er bestaan verschillende theoretische modellen voor de beschrijving en vergelijking van de omgeving
waarin kinderen opgroeien. Het cultureel ecologisch model, een combinatie van het sociaal
ecologisch model van Bronfenbrenner en het theoretisch raamwerk van de developmetal niche van
Harkness en super.
Bronfenbrenner gaat ervan uit dat de omgeving waarin kinderen opgroeien, grote invloed heeft op
hun ontwikkeling en gedrag.
Het ecologisch model bestaat uit;
Reader tekst 1 t/m 4 samenvatting
Tekst 1; wij zijn onze hersenen
Swaab is van mening dat alles wat we alles wat we denken, doen en laten wordt bepaald door onze
hersenen. Er zijn twee manieren om het brein binnen te komen; via zintuigen of via een chemische
weg, bijvoorbeeld medicatie.
Kunnen we met onze geest ons eigen brein manipuleren? Het brein streeft altijd naar evenwicht en je
kunt het brein daarbij helpen doormiddel van bijv. een placebo, meditatie maar ook met een goed
boek.
Tijdens de ontwikkeling in de eerste jaren worden onze mogelijkheden geleidelijk ingeperkt door de
toenemende organisaties van onze hersenen. De bouw- en dus de functie – van onze hersenen wordt
voorgoed georganiseerd door alles wat we als kind meemaken, zien en denken (neuraal darwinisme).
De hersenen van een baby zijn in de baarmoeder nog zeer gevoelig voor allerlei invloeden. Behalve
het geheugen zijn na de geboorte ook een aantal andere systemen voor invloed ontvankelijk:
- Taalsysteem
- Stress-systeem
Het kind stuurt het moment van de geboorte. De manier waarop de baring tot stand komt en
verloopt, zegt iets over de hersenontwikkeling van het kind. Het is inmiddels bekend dat veel meer
psychiatrische ziekten hun oorzaak hebben in een defect in de hersenen.
Of wij ons man of vrouw voelen – onze geslachtsidentiteit – ligt bij de geboorte vast onder invloed
van het hormoon testosteron. De basis voor onze seksuele oriëntatie ligt vast in de niet plastische
structuren van onze hersenen. Ook spelen genen een rol, en ons karakter ligt ook al vast bij de
geboorte.
Een groot deel van de verschillen tussen mannen en vrouwen wordt volgens Swaab eveneens door
verschillen in de hersenen veroorzaakt. Ook in de sociale gerichtheid van de gemiddelde man en
vrouw bestaat verschil. Het heeft te maken met het aantal verbindingen tussen de beide
hersenhelften en de verschillende hersendelen, en met de mormoonspiegels in de vroege
ontwikkeling.
Elk kind volgt het spoor waarin het is ‘afgeschoten’ in de baarmoeder. Ook al worden kinderen binnen
een gezin dezelfde mogelijkheden geboden, dan nog bestaan er variaties.
Als het om ontspoorde of criminele jongeren gaat, volgt Swaab eenzelfde gedachtegang; ‘Die hebben
een ontwikkelingsgeschiedenis achter de rug die niet optimaal is.
Tekst 2; het maakbare brein
Kinderen worden niet geboren met een volledig ontwikkeld brein waarvan de architectuur en
functionaliteit vastligt. Hun hersenen ontwikkelen zich en veranderen door invloeden van binnenuit
en vanaf buitenaf. Er zijn verschillende processen die bepalend zijn voor deze vorming van je
hersenen:
- Ervaringsonafhankelijke plasticiteit
- Ervaringsafhankelijke plasticiteit
, Deze dynamische ontwikkeling, die leidt tot een ogenschijnlijk identieke ontwikkeling van de
hersenen in een veranderende omgeving, wordt specificiteit genoemd. Een gedeelte van deze
individuele verschillen wordt ingegeven door onze genen. Een ander gedeelte van deze verschillen
wordt gevormd door datgene waar je je aan blootstelt en door datgene wat je doet. Dit mechanisme
dat van invloed is op je hersenen wordt ook wel ervaringsafhankelijke plasticiteit genoemd.
Ervaringsafhankelijke plasticiteit zorgt ervoor dat het brein van ieder individu anders is. Bij een
andere vorm van verandering, ervaringsverwachte plasticiteit, ontwikkelen de hersenen zich door een
combinatie van genen en informatie uit de buitenwereld op ene normale, bij de ontwikkeling
behorende manier. We kunnen ons gedrag aanpassen omdat onze hersenen zich dor het principe van
ervaringsverwachte en ervaringsafhanklijke plasticiteit kunnen aanpassen.
De plek waar je geboren wordt en de opvoeding die je krijgt, zijn min of meer toevallige factoren die,
in interactie met je genen, een enorme invloed hebben op de vorm en werking van je hersenen, en
ook op je gedrag. Door principe van ervaringsverwachte plasticiteit worden er tijdens je jeugd
specifieke netwerken in je hersenen gevormd die bepaald gedrag mogelijk maken. Het principe van
ervaringsverwachte plasticiteit creëert dus nieuwe paden, maar sluit ook bepaalde wegen af.
Echter, zoals ik al eerder zei is het vormen van je hersenen zoals het vormen van gedrag, werk in
uitvoering dat je hele leven voortduurt. Door het vormen van je brein, vorm je ook je zijn.
Tekst 3 identiteit
Genen en hersenen bepalen zo ongeveer alles, dus ook wie we zijn. Een van de belangrijke
kenmerken van ons brein is de zogenaamde neuroplasticiteit, de mogelijkheid dat de hersenen
veranderen onder invloed van bepaalde omgevingsfactoren.
Toegepast op onze identiteit kan ik andermaal stellen dat we genen min of meer kunnen
beschouwden als onze hardware die de mogelijkheden van onze software bepaalt en begrenst de
specifieke inhoud van die software valt daar buiten. Hersnen zijn belangrijk voor onze identiteit, maar
de inhoud komt uit de buitenwereld.
De enige correct wetenschappelijke conclusie is dat wij het resultaat zijn van een voortdurende
interactie tussen onze hersenen, of ruimer, onze genetisch-neurologisch-hormonale basis, en onze
omgeving.
Hersenen en genen leveren de hardware en bakenen aldus grenzen af waarbinnen de software
geschreven wordt, software die bovendien in staat blijkt die hardware op bepaalde punten te
beïnvloeden en zelfs te veranderen.
We zijn allemaal uniek omdat we verschillende spiegelingen gekregen hebben, waartussen we
bovendien nog zelf keuzes hebben gemaakt.
Tekst 4 bronfenbrenner
Er bestaan verschillende theoretische modellen voor de beschrijving en vergelijking van de omgeving
waarin kinderen opgroeien. Het cultureel ecologisch model, een combinatie van het sociaal
ecologisch model van Bronfenbrenner en het theoretisch raamwerk van de developmetal niche van
Harkness en super.
Bronfenbrenner gaat ervan uit dat de omgeving waarin kinderen opgroeien, grote invloed heeft op
hun ontwikkeling en gedrag.
Het ecologisch model bestaat uit;
