Naam
Klas
Inleverdatum
Docent
, De zakelijke gegevens:
Jan Wolkers - de perzik van onsterfelijkheid- Van Walraven – 1980 (1e druk: 1980)- 239
bladzijden
Eerste reactie:
Keuze: Ik heb voor het boek ‘’de perzik van onsterfelijkheid gekozen, omdat mijn docent
boeken van Jan Wolkers aanraadde. De titel sprak mij erg aan: het had iets mysterieus.
Inhoud: Het begin van het verhaal is langdradig en niet erg interessant. Naarmate het
verhaal vordert komt er meer pit en in wordt het leestempo verhoogt. Het eind was
ontroerend mooi.
Verdieping:
De samenvatting
De roman is onderverdeeld in drie hoofdstukken: Ochtend (blz. 9-117), Middag (blz. 119-
198)en Avond (blz. 199-239).
Ochtend: Op de ochtend van 5 mei 1980 wordt de oud-verzetsman Ben Ruwiel al vroeg
wakker door schreeuwende vogels en het geklapper van de vlag van de buurman, die
vanwege de Dodenherdenking tot zijn verontwaardiging nog halfstok hangt. Hij voelt zich
beroerd, wat ondermeer veroorzaakt wordt door valium en drank. Zijn vrouw Corrie is er nog
slechter aan toe: zij is door het verleden gebroken. Haar grote liefde, Henk, werd tijdens een
overval in de oorlog getroffen door een kogel. Zij was van hem in verwachting, liet zich
aborteren en raakte daardoor onvruchtbaar. Henks beste vriend, Ben Ruwiel, was voor
Corrie duidelijk een tweede keus geweest. Zij werd steeds meer gedesillusioneerd, raakte
aan de drank en kwam alleen voor de televisie nog haar bed uit. Enige steun vindt ze nog bij
de bijna negentienjarige hond Snoet. Op deze Bevrijdingsdag vol herinneringen besluit Ben
grote schoonmaak te houden: alles wat niet nodig is of kapot gooit hij weg. Hij zeult de totaal
verroeste bromfiets van Corrie de trap af en zet die bij de vuilnisbak. Op die brommer heeft
zij vanwege een ongeluk maar één keer gereden. Hij leegt keukenkastjes en gooit een bos
droogbloemen weg. De foto's waarop Henk en andere onderduikers staan afgebeeld en
brieven van Henk aan Corrie, besluit hij nog maar niet weg te gooien. Ben gaat naar de
kamer waar Corrie en Snoet liggen te slapen. Weerzin overvalt hem: 'Je kan niet eens zien
waar die kop van haar zit. Het is net zelf een ouwe hond. Weggekropen voor het daglicht
onder vuil beddengoed.' Hij neemt Snoet mee naar buiten, helpt hem liefdevol met zijn
keiharde ontlasting ('Het lijkt wel of dat beest zich van gesteente ontdoet.') en legt hem weer
op bed. Ben valt in slaap, droomt over de oorlog en schrikt even later wakker door
'schetterende heroïeke marsmuziek'. Over een uurtje verwacht hij de nieuwe, aantrekkelijke
wijkverpleegster,Marianne Timmer, die de incontinente Corrie komt wassen en het bed zal
verschonen. Hij neemt een handvol pillen om energieker te worden, propt snel zakken vol
rommel en zeult die strompelend de trap af. Zij hoort zijn verhalen over zijn mislukte huwelijk
aan en bekijkt Corries verzetsmedaille en de oorlogsfoto's. Tijdens haar werkzaamheden
heeft hij erotische fantasieën. Als ze vertrokken is, gaat Ben de straat op. Hij heeft er spijt
van dat hij Corries brommer bij de vuilnis heeft gezet en besluit een nieuwe voor haar te
kopen. Overal ziet hij borden met 'Thank you boys': de intocht van de Canadezen wordt
overgedaan.Hij vindt het maar een potsierlijke tafereel: 'De rabauwen die als vorsten op hun
Harley Davidsons zaten, komen als bibberende ouwe mannetjes terug. (...) Een bloedeloze
vertoning.'Hij wordt woedend als een cameraploeg op hem inzoomt ('Lekker sentimenteel
plaatje'), haalt zijn kunstgebit uit zijn mond en laat het grijnzend voor de camera klapperen.
Voor een schoon-heidssalon wordt hij duizelig en valt bijna. De man die hem op de been
helpt, biedt hij een worteltje aan en een tube Zeliopasta (Ben wilde dit
rattenbestrijdingsmiddel voor zijn volkstuin gebruiken). De man schrikt en geeft Ben in een
café koffie en cognac om hem af te leiden. Daar snapt men niets van zijn bizarre
opmerkingen (bv. 'Snoet vindt doodgaan niet goed') en is men blij als hij aankondigt snel weg
te moeten om een nieuwe bromfiets voor Corrie te kopen. Voor de etalage van een
rijwielzaak ziet hij een prachtige Suzuki, maar hij kan die niet kopen omdat alle winkels
vanwege de feestdag dicht zijn. Ben laat zich echter niet ontmoedigen, de brommer zal er
Klas
Inleverdatum
Docent
, De zakelijke gegevens:
Jan Wolkers - de perzik van onsterfelijkheid- Van Walraven – 1980 (1e druk: 1980)- 239
bladzijden
Eerste reactie:
Keuze: Ik heb voor het boek ‘’de perzik van onsterfelijkheid gekozen, omdat mijn docent
boeken van Jan Wolkers aanraadde. De titel sprak mij erg aan: het had iets mysterieus.
Inhoud: Het begin van het verhaal is langdradig en niet erg interessant. Naarmate het
verhaal vordert komt er meer pit en in wordt het leestempo verhoogt. Het eind was
ontroerend mooi.
Verdieping:
De samenvatting
De roman is onderverdeeld in drie hoofdstukken: Ochtend (blz. 9-117), Middag (blz. 119-
198)en Avond (blz. 199-239).
Ochtend: Op de ochtend van 5 mei 1980 wordt de oud-verzetsman Ben Ruwiel al vroeg
wakker door schreeuwende vogels en het geklapper van de vlag van de buurman, die
vanwege de Dodenherdenking tot zijn verontwaardiging nog halfstok hangt. Hij voelt zich
beroerd, wat ondermeer veroorzaakt wordt door valium en drank. Zijn vrouw Corrie is er nog
slechter aan toe: zij is door het verleden gebroken. Haar grote liefde, Henk, werd tijdens een
overval in de oorlog getroffen door een kogel. Zij was van hem in verwachting, liet zich
aborteren en raakte daardoor onvruchtbaar. Henks beste vriend, Ben Ruwiel, was voor
Corrie duidelijk een tweede keus geweest. Zij werd steeds meer gedesillusioneerd, raakte
aan de drank en kwam alleen voor de televisie nog haar bed uit. Enige steun vindt ze nog bij
de bijna negentienjarige hond Snoet. Op deze Bevrijdingsdag vol herinneringen besluit Ben
grote schoonmaak te houden: alles wat niet nodig is of kapot gooit hij weg. Hij zeult de totaal
verroeste bromfiets van Corrie de trap af en zet die bij de vuilnisbak. Op die brommer heeft
zij vanwege een ongeluk maar één keer gereden. Hij leegt keukenkastjes en gooit een bos
droogbloemen weg. De foto's waarop Henk en andere onderduikers staan afgebeeld en
brieven van Henk aan Corrie, besluit hij nog maar niet weg te gooien. Ben gaat naar de
kamer waar Corrie en Snoet liggen te slapen. Weerzin overvalt hem: 'Je kan niet eens zien
waar die kop van haar zit. Het is net zelf een ouwe hond. Weggekropen voor het daglicht
onder vuil beddengoed.' Hij neemt Snoet mee naar buiten, helpt hem liefdevol met zijn
keiharde ontlasting ('Het lijkt wel of dat beest zich van gesteente ontdoet.') en legt hem weer
op bed. Ben valt in slaap, droomt over de oorlog en schrikt even later wakker door
'schetterende heroïeke marsmuziek'. Over een uurtje verwacht hij de nieuwe, aantrekkelijke
wijkverpleegster,Marianne Timmer, die de incontinente Corrie komt wassen en het bed zal
verschonen. Hij neemt een handvol pillen om energieker te worden, propt snel zakken vol
rommel en zeult die strompelend de trap af. Zij hoort zijn verhalen over zijn mislukte huwelijk
aan en bekijkt Corries verzetsmedaille en de oorlogsfoto's. Tijdens haar werkzaamheden
heeft hij erotische fantasieën. Als ze vertrokken is, gaat Ben de straat op. Hij heeft er spijt
van dat hij Corries brommer bij de vuilnis heeft gezet en besluit een nieuwe voor haar te
kopen. Overal ziet hij borden met 'Thank you boys': de intocht van de Canadezen wordt
overgedaan.Hij vindt het maar een potsierlijke tafereel: 'De rabauwen die als vorsten op hun
Harley Davidsons zaten, komen als bibberende ouwe mannetjes terug. (...) Een bloedeloze
vertoning.'Hij wordt woedend als een cameraploeg op hem inzoomt ('Lekker sentimenteel
plaatje'), haalt zijn kunstgebit uit zijn mond en laat het grijnzend voor de camera klapperen.
Voor een schoon-heidssalon wordt hij duizelig en valt bijna. De man die hem op de been
helpt, biedt hij een worteltje aan en een tube Zeliopasta (Ben wilde dit
rattenbestrijdingsmiddel voor zijn volkstuin gebruiken). De man schrikt en geeft Ben in een
café koffie en cognac om hem af te leiden. Daar snapt men niets van zijn bizarre
opmerkingen (bv. 'Snoet vindt doodgaan niet goed') en is men blij als hij aankondigt snel weg
te moeten om een nieuwe bromfiets voor Corrie te kopen. Voor de etalage van een
rijwielzaak ziet hij een prachtige Suzuki, maar hij kan die niet kopen omdat alle winkels
vanwege de feestdag dicht zijn. Ben laat zich echter niet ontmoedigen, de brommer zal er
