ICF
o Het bio(medisch) model
- Focus binnen de hulpverlening -> beperkingen: wat
loopt moeilijk, wat lukt niet?
Vb: Tom voelt zich al een hele tijd triest
- Doel van de hulpverlening -> functioneren verbeteren
Vb: Tom terug beter laten voelen
- Houding van de professional -> prof is de expert
Vb: medicatie voorschrijven
Er kwam wat kritiek op dit model:
*te beperkte blik: medicalisering
*wat met de stem van de persoon?
*wat met de problemen die niet medisch kunnen
worden opgelost?
Vb: Tom mist zijn vrienden
o Het sociale model
- Focus binnen de hulpverlening -> de samenleving die
de beperkingen veroorzaakt
Vb: Tom geraakt niet bij zijn vrienden door de slechte
toegankelijkheid
- Doel van de hulpverlening -> de sociale en fysieke
drempels in de samenleving aanpakken
- Houding van de professional -> prof vertrekt van de
hulpvraag en de rechten van de zorgvrager
Ook hier kritiek; want samenleving kan niet alle
problemen oplossen (vb. pijn)
o Het biopsychosociale model
, - Focus binnen de hulpverlening -> ruime blik op het
individu (individuele factoren en factoren uit context zijn
van belang)
- Doel van de hulpverlening -> kwaliteit van leven
verbeteren
- Houding van de professional -> prof als coach van de
cliënt die over zijn eigen expertise beschikt
Visie op het functioneren
Hollistische kijk op het functioneren -> niet
enkel ziekte, uiterlijkheden, economische
status…
Aandacht voor zowel de PROBLEMEN als de
STERKTES
Functioneren als een circulair proces (bio
heeft invloed op psycho en socio etc.)
Functioneren als dynamisch gegeven
(vandaag voel ik me goed, morgen voel ik me
misschien slecht)
Visie op de hulpverlening
Cliënten zijn volwaardige burgers =/ patiënten
(lijden)
Kwaliteit van leven staat centraal
Cliënt als expert van eigen functioneren
o Het bio(medisch) model
- Focus binnen de hulpverlening -> beperkingen: wat
loopt moeilijk, wat lukt niet?
Vb: Tom voelt zich al een hele tijd triest
- Doel van de hulpverlening -> functioneren verbeteren
Vb: Tom terug beter laten voelen
- Houding van de professional -> prof is de expert
Vb: medicatie voorschrijven
Er kwam wat kritiek op dit model:
*te beperkte blik: medicalisering
*wat met de stem van de persoon?
*wat met de problemen die niet medisch kunnen
worden opgelost?
Vb: Tom mist zijn vrienden
o Het sociale model
- Focus binnen de hulpverlening -> de samenleving die
de beperkingen veroorzaakt
Vb: Tom geraakt niet bij zijn vrienden door de slechte
toegankelijkheid
- Doel van de hulpverlening -> de sociale en fysieke
drempels in de samenleving aanpakken
- Houding van de professional -> prof vertrekt van de
hulpvraag en de rechten van de zorgvrager
Ook hier kritiek; want samenleving kan niet alle
problemen oplossen (vb. pijn)
o Het biopsychosociale model
, - Focus binnen de hulpverlening -> ruime blik op het
individu (individuele factoren en factoren uit context zijn
van belang)
- Doel van de hulpverlening -> kwaliteit van leven
verbeteren
- Houding van de professional -> prof als coach van de
cliënt die over zijn eigen expertise beschikt
Visie op het functioneren
Hollistische kijk op het functioneren -> niet
enkel ziekte, uiterlijkheden, economische
status…
Aandacht voor zowel de PROBLEMEN als de
STERKTES
Functioneren als een circulair proces (bio
heeft invloed op psycho en socio etc.)
Functioneren als dynamisch gegeven
(vandaag voel ik me goed, morgen voel ik me
misschien slecht)
Visie op de hulpverlening
Cliënten zijn volwaardige burgers =/ patiënten
(lijden)
Kwaliteit van leven staat centraal
Cliënt als expert van eigen functioneren
