Samenvatting
Cultural Identity Development as a developmental resource – Paul Vedder and Mitch van Geel
Abstract
Culturele identiteiten kunnen een positieve invloed hebben op het leven van jongeren. Culturele
identiteit hangt samen met cognitieve en affectieve waardering van groepslidmaatschap. Daarnaast kan
culturele identiteit een buffer of een risico zijn. We moeten contexten creëren voor jongeren zodat ze op
een veilige manier hun culturele identiteit kunnen ontwikkelen.
Historical overview and theoretical perspectives
In 1968 is Erikson bezig geweest met de ontwikkeling van onze identiteiten. Hij heeft hier een boek over
geschreven omdat hij het concept identiteit wilde leren begrijpen. Hij zegt dat je identiteit afhankelijk is
van de context waarin je bent. Er is veel aandacht voor het concept identiteit. Het concept wordt vaak in
verkeerde manieren gebruikt. Dit komt omdat er vaak geen duidelijke definitie is en dit resulteert in
misverstanden en vaagheden. In dit artikel wordt er gebruik gemaakt van de definitie van Vedder en
Phinney (2014). Zij beschrijven identiteit als een gevoel van het zelf dat gevormd is in de loop van de tijd.
Volgens hen lost identiteit twijfel over persoonlijke en doelen in het leven op. Deze twijfel en doelen zijn
gekoppeld aan een bepaald doel waarbij een persoon betrokken is. Dit doel wordt nagestreven over een
bepaalde tijd en situatie. Erikson heeft het over ‘self-sameness’ dit is een persoonlijk gevoel van
standvastigheid en continuïteit over tijd en situaties. Niet alleen de persoon herkent zijn eigen self-
sameness, ook de omgeving herkent deze.
In dit artikel wordt er vooral gekeken naar de culturele identiteit, deze is een onderdeel van je eigen
identiteit. Culturele identiteit is een cognitieve waardering van een groepslidmaatschap gecombineerd
met een affectieve waardering van de groep. Binnen deze groep is er sprake van mensen met dezelfde
etniciteit, fenotypische kenmerken, herkomstland en verblijfplaats. In het artikel wordt er vooral gekeken
naar etnische kinderen of kinderen van culturele minderheden die opgroeien met meerdere culturele
identiteiten. Ze worden blootgesteld aan hun eigen culturele identiteit maar ook aan de heersende
culturele identiteit waar ze op dat moment wonen. Deze culturen hebben vaak invloed op elkaar, zeker
omdat de heersende cultuur vaak een grote impact heeft. Uit onderzoek is gebleken dat mensen
inderdaad meerdere identiteiten kunnen aannemen. Dit is afhankelijk van de situatie of context waar zij
zich op dat moment in begeven. Vooral jongeren en kinderen kunnen zich sterk aanpassen aan de
situatie. Dit doen ze om mee te kunnen doen aan activiteiten. In dit artikel ligt vooral de focus op
jongeren en adolescenten. Tijdens de adolescentie gaat je identiteit zich enorm ontwikkelen. Tijdens
deze ontwikkeling worden processen zoals exploreren en ‘commitment’ gebruikt om de culturele
identiteit te creëren. Tijdens de adolescentie gaat je culturele identiteit zich enorm ontwikkelen maar
het ontstaan van culturele identiteit gebeurd al op jongere leeftijd. Tussen je 3 de en 5de levensjaar kunnen
kinderen zichzelf al categoriseren in een bepaalde etnische of culturele groep. Wanneer kinderen tussen
de 6 en 10 jaar oud zijn kunnen ze ‘hun groep’ verbinden aan culturele praktijken zoals een taal.
Wanneer kinderen tussen de 10 en 14 jaar oud zijn, zijn ze zich bewust van de sociale status en
eventuele stereotypes die bij ‘hun groep’ hoort. Later in de adolescentie ontwikkelen ze een steeds
duidelijke gevoel van hun culturele identiteit en kunnen ze deze als bron gebruiken om anderen te
inspireren, affecteren en supporten.
Voor kinderen is het belangrijk om deze culturele identiteit te ontwikkelen. Maar het is ook belangrijke
om een multiculturele identiteit te ontwikkelen, zeker wanneer er sprake is van immigratie. Wanneer
een kind een multiculturele identiteit heeft ontwikkeld kan het zich beter aanpassen aan de nieuwe
Cultural Identity Development as a developmental resource – Paul Vedder and Mitch van Geel
Abstract
Culturele identiteiten kunnen een positieve invloed hebben op het leven van jongeren. Culturele
identiteit hangt samen met cognitieve en affectieve waardering van groepslidmaatschap. Daarnaast kan
culturele identiteit een buffer of een risico zijn. We moeten contexten creëren voor jongeren zodat ze op
een veilige manier hun culturele identiteit kunnen ontwikkelen.
Historical overview and theoretical perspectives
In 1968 is Erikson bezig geweest met de ontwikkeling van onze identiteiten. Hij heeft hier een boek over
geschreven omdat hij het concept identiteit wilde leren begrijpen. Hij zegt dat je identiteit afhankelijk is
van de context waarin je bent. Er is veel aandacht voor het concept identiteit. Het concept wordt vaak in
verkeerde manieren gebruikt. Dit komt omdat er vaak geen duidelijke definitie is en dit resulteert in
misverstanden en vaagheden. In dit artikel wordt er gebruik gemaakt van de definitie van Vedder en
Phinney (2014). Zij beschrijven identiteit als een gevoel van het zelf dat gevormd is in de loop van de tijd.
Volgens hen lost identiteit twijfel over persoonlijke en doelen in het leven op. Deze twijfel en doelen zijn
gekoppeld aan een bepaald doel waarbij een persoon betrokken is. Dit doel wordt nagestreven over een
bepaalde tijd en situatie. Erikson heeft het over ‘self-sameness’ dit is een persoonlijk gevoel van
standvastigheid en continuïteit over tijd en situaties. Niet alleen de persoon herkent zijn eigen self-
sameness, ook de omgeving herkent deze.
In dit artikel wordt er vooral gekeken naar de culturele identiteit, deze is een onderdeel van je eigen
identiteit. Culturele identiteit is een cognitieve waardering van een groepslidmaatschap gecombineerd
met een affectieve waardering van de groep. Binnen deze groep is er sprake van mensen met dezelfde
etniciteit, fenotypische kenmerken, herkomstland en verblijfplaats. In het artikel wordt er vooral gekeken
naar etnische kinderen of kinderen van culturele minderheden die opgroeien met meerdere culturele
identiteiten. Ze worden blootgesteld aan hun eigen culturele identiteit maar ook aan de heersende
culturele identiteit waar ze op dat moment wonen. Deze culturen hebben vaak invloed op elkaar, zeker
omdat de heersende cultuur vaak een grote impact heeft. Uit onderzoek is gebleken dat mensen
inderdaad meerdere identiteiten kunnen aannemen. Dit is afhankelijk van de situatie of context waar zij
zich op dat moment in begeven. Vooral jongeren en kinderen kunnen zich sterk aanpassen aan de
situatie. Dit doen ze om mee te kunnen doen aan activiteiten. In dit artikel ligt vooral de focus op
jongeren en adolescenten. Tijdens de adolescentie gaat je identiteit zich enorm ontwikkelen. Tijdens
deze ontwikkeling worden processen zoals exploreren en ‘commitment’ gebruikt om de culturele
identiteit te creëren. Tijdens de adolescentie gaat je culturele identiteit zich enorm ontwikkelen maar
het ontstaan van culturele identiteit gebeurd al op jongere leeftijd. Tussen je 3 de en 5de levensjaar kunnen
kinderen zichzelf al categoriseren in een bepaalde etnische of culturele groep. Wanneer kinderen tussen
de 6 en 10 jaar oud zijn kunnen ze ‘hun groep’ verbinden aan culturele praktijken zoals een taal.
Wanneer kinderen tussen de 10 en 14 jaar oud zijn, zijn ze zich bewust van de sociale status en
eventuele stereotypes die bij ‘hun groep’ hoort. Later in de adolescentie ontwikkelen ze een steeds
duidelijke gevoel van hun culturele identiteit en kunnen ze deze als bron gebruiken om anderen te
inspireren, affecteren en supporten.
Voor kinderen is het belangrijk om deze culturele identiteit te ontwikkelen. Maar het is ook belangrijke
om een multiculturele identiteit te ontwikkelen, zeker wanneer er sprake is van immigratie. Wanneer
een kind een multiculturele identiteit heeft ontwikkeld kan het zich beter aanpassen aan de nieuwe
