Artikelen Evidence Based Interventions
Week 1 // Artikel 1: CONSORT 2010 Statement: updated guidelines
for reporting parallel group randomised trials
Dit artikel behandelt de CONSORT 2010-verklaring, die richtlijnen biedt voor het rapporteren
van gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken met parallelle groepen. Deze richtlijnen zijn
van cruciaal belang om ervoor te zorgen dat de resultaten van klinische proeven nauwkeurig,
transparant en vergelijkbaar worden gerapporteerd.
Belangrijke punten uit het artikel zijn onder meer:
1. Achtergrond: Het artikel begint met het benadrukken van het belang van gerandomiseerde
gecontroleerde onderzoeken (RCT's) als de gouden standaard voor het beoordelen van de
effectiviteit van medische interventies.
2. De CONSORT-richtlijnen: Het artikel introduceert de CONSORT-verklaring (Consolidated
Standards of Reporting Trials), die voor het eerst werd gepubliceerd in 1996 en sindsdien is
bijgewerkt. Het beschrijft de belangrijkste aspecten van het rapporteren van RCT's volgens de
CONSORT-richtlijnen.
3. Updates in 2010: De auteurs bespreken de herziene CONSORT-richtlijnen die zijn
gepubliceerd in 2010. Deze updates omvatten verduidelijkingen en nieuwe aanbevelingen om
de kwaliteit van RCT-rapportage te verbeteren. Hierbij worden onderwerpen zoals randomisatie,
toewijzing van deelnemers, gegevensverzameling en -analyse behandeld.
4. Diagram van de stroom van deelnemers: Er wordt benadrukt dat het van belang is om een
diagram op te nemen dat de stroom van deelnemers door het onderzoek laat zien, van
inschrijving tot analyse. Dit helpt bij het identificeren van uitval en het evalueren van de
studiepopulatie.
5. Aanvullende materialen: Het artikel benadrukt ook het belang van het verstrekken van
aanvullende informatie, zoals een gedetailleerd protocol en statistische analyseplannen, om de
reproduceerbaarheid van het onderzoek te waarborgen.
6. Conclusie: Het volgen van de CONSORT-richtlijnen is essentieel voor het verbeteren van de
transparantie en betrouwbaarheid van gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken. Het
benadrukt het belang van onderzoekers, uitgevers en reviewers om deze richtlijnen te
gebruiken om de kwaliteit van wetenschappelijke publicaties te verbeteren.
Kortom, dit artikel biedt een overzicht van de CONSORT 2010-verklaring en benadrukt het
belang van het volgen van deze richtlijnen bij het rapporteren van parallelle groep
,gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken om de kwaliteit en reproduceerbaarheid van
klinisch onderzoek te waarborgen.
Week 1 // Artikel 2: Evidence-Based Psychosocial Treatments for
Phobic and Anxiety Disorders in Children and Adolescents
Het artikel bespreekt psychosociale behandelingen voor fobische en angststoornissen bij
jongeren. Het evalueert 32 studies op basis van methodologische criteria en classificeert de
behandelingen volgens bepaalde criteria. De conclusie is dat hoewel geen enkele behandeling
als goed gevestigd wordt beschouwd, individuele cognitieve gedragstherapie, groepscognitieve
gedragstherapie (GCBT), GCBT met ouders, GCBT voor sociale fobie (SOP) en sociale
effectiviteitstraining voor kinderen met SOP waarschijnlijk effectief zijn. Meta-analyse resultaten
tonen geen significante verschillen tussen individuele en groepsbehandelingen wat betreft
herstelpercentages en angstsymptoomvermindering bij jongeren. Het artikel behandelt ook
onderzoek naar factoren die behandelingseffecten beïnvloeden en sluit af met aanbevelingen
voor toekomstig onderzoek.
Aanbevelingen voor toekomstig onderzoek:
⇒ In toekomstig onderzoek zijn er enkele belangrijke richtingen te overwegen op basis van de
informatie sinds de publicatie van Ollendick en King (1998):
1. Het vaststellen van goed gevestigde behandelingen: Het is van belang om verder te gaan
dan wachtlijstcontroles bij het onderzoeken van de effectiviteit van behandelingen, met name
cognitieve gedragstherapie (CBT), om bepaalde behandelingen als "goed gevestigd" te kunnen
classificeren.
2. Meer aandacht voor meetinstrumenten: De gebruikte meetinstrumenten laten vaak geen
significante verschillen zien tussen behandelingen. Dit kan te wijten zijn aan de gevoeligheid
van de huidige meetinstrumenten om specifieke vaardigheden te detecteren die worden
aangepakt in de behandeling.
3. Verbeteren van statistische kracht: Veel onderzoeken hebben onvoldoende statistische kracht
om kleine of gemiddelde effectgroottes te detecteren bij het vergelijken van twee actieve
behandelingen. Dit bemoeilijkt het beoordelen van de relatieve effectiviteit van verschillende
varianten van CBT.
4. Behandeling voor niet-afmakers, ontbrekende gegevens en uitschieters: Onderzoekers
zouden de resultaten moeten rapporteren voor zowel deelnemers die de behandeling volledig
hebben afgerond als voor deelnemers die dit niet hebben gedaan (intent-to-treat analyses), om
een realistischer beeld van de behandelingseffecten te krijgen.
,5. Dismantling strategieën: Het is nuttig om therapieprogramma's te ontrafelen en afzonderlijke
componenten te onderzoeken om te begrijpen welke specifieke onderdelen het meest effectief
zijn voor positieve reacties bij kinderen.
6. Aandacht voor ontwikkelingsaspecten: Er is behoefte aan grootschaliger onderzoek dat
rekening houdt met verschillen in leeftijdsgroepen (bijv. kleuters en adolescenten) en de
aanpassing van behandelingen aan de ontwikkelingsfase van het kind.
7. Vergroten van de vertegenwoordiging van minderheden: Het is belangrijk om de werving en
aanpassing van CBT-programma's aan de culturele context van minderheidsgroepen te
verbeteren om de effectiviteit van behandelingen voor deze groepen te vergroten.
8. Integratie van farmacologische behandeling: Verder onderzoek is nodig om de duur en
veiligheid van farmacologische behandelingen, zoals SSRI's, voor angststoornissen bij kinderen
en adolescenten te bepalen, evenals de optimale volgorde van medicatie en CBT.
Deze richtingen bieden waardevolle inzichten voor toekomstig onderzoek naar angststoornissen
bij kinderen en adolescenten.
Week 1 // Artikel 3: Systematic reviews and meta-analyses
⇒ Dit artikel geeft een introductie voor het verrichten van een systematische review.
Een systematische review is een grondige en gestructureerde analyse van alle beschikbare
relevante studies over een specifiek onderwerp. Het doel is om alle beschikbare gegevens te
verzamelen, te beoordelen en samen te vatten om een alomvattend overzicht van het
onderwerp te bieden. Systematische reviews zijn een belangrijk instrument in de medische
wetenschap en worden ook in andere vakgebieden gebruikt om de kwaliteit en het bewijs van
onderzoeksresultaten te evalueren.
Een meta-analyse is een statistische techniek die vaak wordt toegepast op de resultaten van
meerdere studies die zijn opgenomen in een systematische review. Het doel van een
meta-analyse is om de gegevens uit verschillende onderzoeken te combineren en te analyseren
om kwantitatieve conclusies te trekken over het onderwerp. Dit kan helpen bij het beoordelen
van de consistentie en de kracht van het bewijs en het identificeren van patronen en trends die
in individuele studies mogelijk niet zo duidelijk zichtbaar zijn.
Goed uitgevoerde systematische reviews kunnen een accuraat overzicht geven van de
gepubliceerde literatuur en daarbij essentiële informatie verschaffen voor artsen,
richtlijnenpanels en beleidsmakers. Deze beoordelingen worden steeds vaker gebruikt om
managementrichtlijnen te ontwikkelen, en zijn nu door veel instanties vereist voordat
financiering voor nieuw onderzoek wordt overwogen. Een succesvolle en rigoureuze
beoordeling begint met de ontwikkeling van een duidelijke vraag, gestructureerd volgens het
PICO-formaat (populatie, interventie, vergelijking (comparison) en uitkomsten (outcome)).
, Voordat met de beoordeling wordt begonnen, moet er een protocol worden geschreven waarin
de selectiecriteria voor onderzoeken worden uiteengezet, gebaseerd op hetzelfde PICO-format
en onderzoeksontwerp. De zoekopdracht, ook gebaseerd op het PICO-formaat, moet worden
uitgevoerd met de hulp van iemand die ervaring heeft met zoekopdrachten en er moeten
meerdere elektronische databases bij betrokken zijn, zonder taalbeperkingen. Bijkomende
bronnen zijn onder meer handonderzoek, de grijze literatuur en correspondentie met auteurs.
Zodra er een uitgebreide lijst met titels is opgesteld, moet de selectie van de onderzoeken
worden gemaakt door twee onafhankelijk werkende reviewers: eerst op basis van de titels, dan
de samenvattingen en vervolgens de volledige tekst. De analyse is in eerste instantie
beschrijvend en omvat de beoordeling van de kwaliteit aan de hand van gepubliceerde en
gevalideerde checklists. Samenvattende schattingen uit pooling (dat wil zeggen formele
meta-analyse) zijn geschikt als de methodologische verschillen tussen onderzoeken niet
klinisch belangrijk zijn en als kwantitatieve schattingen van heterogeniteit acceptabel zijn. De
rapportage moet de gepubliceerde richtlijnen volgen. Reviews die deze methoden volgen,
kunnen een substantiële impact hebben op de praktijk en het beleid. Deze beoordelingen
kunnen helpen bij het identificeren van onderzoeksprioriteiten als gebieden waar kennis
onzeker is, en ook als onderwerpen waar weinig extra werk nodig is.
Week 1 // Artikel 4: Evidence based medicine: what it is and what it isn't
Dit artikel behandelt het concept van evidence-based medicine (EBM), wat inhoudt dat
medische beslissingen worden genomen op basis van het best beschikbare wetenschappelijke
bewijs.
De auteurs benadrukken dat EBM niet alleen draait om het raadplegen van wetenschappelijke
literatuur, maar ook om het integreren van klinische expertise en de voorkeuren van de patiënt.
Het is een benadering die streeft naar het nemen van beslissingen die gebaseerd zijn op het
sterkste bewijs, maar ook rekening houden met de individuele omstandigheden van de patiënt.
Het artikel bespreekt ook de hiërarchie van bewijs in EBM, waarbij gerandomiseerde
gecontroleerde onderzoeken (RCT's) vaak worden beschouwd als het hoogste niveau van
bewijs. Het benadrukt echter dat het type vraag dat wordt gesteld, bepaalt welk soort bewijs het
meest relevant is, en dat niet alle klinische vragen kunnen worden beantwoord met RCT's.
Een ander belangrijk punt is dat EBM niet betekent dat alle klinische beslissingen gebaseerd
moeten zijn op wetenschappelijk bewijs. Er zijn situaties waarin bewijs ontbreekt of beperkt is,
en klinische expertise moet dan leidend zijn.
Het artikel benadrukt tot slot dat EBM een voortdurend evoluerend veld is, waarin nieuwe
gegevens en inzichten voortdurend worden geïntegreerd in de klinische praktijk. Het moedigt
artsen aan om kritisch na te denken over het beschikbare bewijs en de behoeften van
individuele patiënten om de best mogelijke zorg te bieden.
Week 1 // Artikel 1: CONSORT 2010 Statement: updated guidelines
for reporting parallel group randomised trials
Dit artikel behandelt de CONSORT 2010-verklaring, die richtlijnen biedt voor het rapporteren
van gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken met parallelle groepen. Deze richtlijnen zijn
van cruciaal belang om ervoor te zorgen dat de resultaten van klinische proeven nauwkeurig,
transparant en vergelijkbaar worden gerapporteerd.
Belangrijke punten uit het artikel zijn onder meer:
1. Achtergrond: Het artikel begint met het benadrukken van het belang van gerandomiseerde
gecontroleerde onderzoeken (RCT's) als de gouden standaard voor het beoordelen van de
effectiviteit van medische interventies.
2. De CONSORT-richtlijnen: Het artikel introduceert de CONSORT-verklaring (Consolidated
Standards of Reporting Trials), die voor het eerst werd gepubliceerd in 1996 en sindsdien is
bijgewerkt. Het beschrijft de belangrijkste aspecten van het rapporteren van RCT's volgens de
CONSORT-richtlijnen.
3. Updates in 2010: De auteurs bespreken de herziene CONSORT-richtlijnen die zijn
gepubliceerd in 2010. Deze updates omvatten verduidelijkingen en nieuwe aanbevelingen om
de kwaliteit van RCT-rapportage te verbeteren. Hierbij worden onderwerpen zoals randomisatie,
toewijzing van deelnemers, gegevensverzameling en -analyse behandeld.
4. Diagram van de stroom van deelnemers: Er wordt benadrukt dat het van belang is om een
diagram op te nemen dat de stroom van deelnemers door het onderzoek laat zien, van
inschrijving tot analyse. Dit helpt bij het identificeren van uitval en het evalueren van de
studiepopulatie.
5. Aanvullende materialen: Het artikel benadrukt ook het belang van het verstrekken van
aanvullende informatie, zoals een gedetailleerd protocol en statistische analyseplannen, om de
reproduceerbaarheid van het onderzoek te waarborgen.
6. Conclusie: Het volgen van de CONSORT-richtlijnen is essentieel voor het verbeteren van de
transparantie en betrouwbaarheid van gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken. Het
benadrukt het belang van onderzoekers, uitgevers en reviewers om deze richtlijnen te
gebruiken om de kwaliteit van wetenschappelijke publicaties te verbeteren.
Kortom, dit artikel biedt een overzicht van de CONSORT 2010-verklaring en benadrukt het
belang van het volgen van deze richtlijnen bij het rapporteren van parallelle groep
,gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken om de kwaliteit en reproduceerbaarheid van
klinisch onderzoek te waarborgen.
Week 1 // Artikel 2: Evidence-Based Psychosocial Treatments for
Phobic and Anxiety Disorders in Children and Adolescents
Het artikel bespreekt psychosociale behandelingen voor fobische en angststoornissen bij
jongeren. Het evalueert 32 studies op basis van methodologische criteria en classificeert de
behandelingen volgens bepaalde criteria. De conclusie is dat hoewel geen enkele behandeling
als goed gevestigd wordt beschouwd, individuele cognitieve gedragstherapie, groepscognitieve
gedragstherapie (GCBT), GCBT met ouders, GCBT voor sociale fobie (SOP) en sociale
effectiviteitstraining voor kinderen met SOP waarschijnlijk effectief zijn. Meta-analyse resultaten
tonen geen significante verschillen tussen individuele en groepsbehandelingen wat betreft
herstelpercentages en angstsymptoomvermindering bij jongeren. Het artikel behandelt ook
onderzoek naar factoren die behandelingseffecten beïnvloeden en sluit af met aanbevelingen
voor toekomstig onderzoek.
Aanbevelingen voor toekomstig onderzoek:
⇒ In toekomstig onderzoek zijn er enkele belangrijke richtingen te overwegen op basis van de
informatie sinds de publicatie van Ollendick en King (1998):
1. Het vaststellen van goed gevestigde behandelingen: Het is van belang om verder te gaan
dan wachtlijstcontroles bij het onderzoeken van de effectiviteit van behandelingen, met name
cognitieve gedragstherapie (CBT), om bepaalde behandelingen als "goed gevestigd" te kunnen
classificeren.
2. Meer aandacht voor meetinstrumenten: De gebruikte meetinstrumenten laten vaak geen
significante verschillen zien tussen behandelingen. Dit kan te wijten zijn aan de gevoeligheid
van de huidige meetinstrumenten om specifieke vaardigheden te detecteren die worden
aangepakt in de behandeling.
3. Verbeteren van statistische kracht: Veel onderzoeken hebben onvoldoende statistische kracht
om kleine of gemiddelde effectgroottes te detecteren bij het vergelijken van twee actieve
behandelingen. Dit bemoeilijkt het beoordelen van de relatieve effectiviteit van verschillende
varianten van CBT.
4. Behandeling voor niet-afmakers, ontbrekende gegevens en uitschieters: Onderzoekers
zouden de resultaten moeten rapporteren voor zowel deelnemers die de behandeling volledig
hebben afgerond als voor deelnemers die dit niet hebben gedaan (intent-to-treat analyses), om
een realistischer beeld van de behandelingseffecten te krijgen.
,5. Dismantling strategieën: Het is nuttig om therapieprogramma's te ontrafelen en afzonderlijke
componenten te onderzoeken om te begrijpen welke specifieke onderdelen het meest effectief
zijn voor positieve reacties bij kinderen.
6. Aandacht voor ontwikkelingsaspecten: Er is behoefte aan grootschaliger onderzoek dat
rekening houdt met verschillen in leeftijdsgroepen (bijv. kleuters en adolescenten) en de
aanpassing van behandelingen aan de ontwikkelingsfase van het kind.
7. Vergroten van de vertegenwoordiging van minderheden: Het is belangrijk om de werving en
aanpassing van CBT-programma's aan de culturele context van minderheidsgroepen te
verbeteren om de effectiviteit van behandelingen voor deze groepen te vergroten.
8. Integratie van farmacologische behandeling: Verder onderzoek is nodig om de duur en
veiligheid van farmacologische behandelingen, zoals SSRI's, voor angststoornissen bij kinderen
en adolescenten te bepalen, evenals de optimale volgorde van medicatie en CBT.
Deze richtingen bieden waardevolle inzichten voor toekomstig onderzoek naar angststoornissen
bij kinderen en adolescenten.
Week 1 // Artikel 3: Systematic reviews and meta-analyses
⇒ Dit artikel geeft een introductie voor het verrichten van een systematische review.
Een systematische review is een grondige en gestructureerde analyse van alle beschikbare
relevante studies over een specifiek onderwerp. Het doel is om alle beschikbare gegevens te
verzamelen, te beoordelen en samen te vatten om een alomvattend overzicht van het
onderwerp te bieden. Systematische reviews zijn een belangrijk instrument in de medische
wetenschap en worden ook in andere vakgebieden gebruikt om de kwaliteit en het bewijs van
onderzoeksresultaten te evalueren.
Een meta-analyse is een statistische techniek die vaak wordt toegepast op de resultaten van
meerdere studies die zijn opgenomen in een systematische review. Het doel van een
meta-analyse is om de gegevens uit verschillende onderzoeken te combineren en te analyseren
om kwantitatieve conclusies te trekken over het onderwerp. Dit kan helpen bij het beoordelen
van de consistentie en de kracht van het bewijs en het identificeren van patronen en trends die
in individuele studies mogelijk niet zo duidelijk zichtbaar zijn.
Goed uitgevoerde systematische reviews kunnen een accuraat overzicht geven van de
gepubliceerde literatuur en daarbij essentiële informatie verschaffen voor artsen,
richtlijnenpanels en beleidsmakers. Deze beoordelingen worden steeds vaker gebruikt om
managementrichtlijnen te ontwikkelen, en zijn nu door veel instanties vereist voordat
financiering voor nieuw onderzoek wordt overwogen. Een succesvolle en rigoureuze
beoordeling begint met de ontwikkeling van een duidelijke vraag, gestructureerd volgens het
PICO-formaat (populatie, interventie, vergelijking (comparison) en uitkomsten (outcome)).
, Voordat met de beoordeling wordt begonnen, moet er een protocol worden geschreven waarin
de selectiecriteria voor onderzoeken worden uiteengezet, gebaseerd op hetzelfde PICO-format
en onderzoeksontwerp. De zoekopdracht, ook gebaseerd op het PICO-formaat, moet worden
uitgevoerd met de hulp van iemand die ervaring heeft met zoekopdrachten en er moeten
meerdere elektronische databases bij betrokken zijn, zonder taalbeperkingen. Bijkomende
bronnen zijn onder meer handonderzoek, de grijze literatuur en correspondentie met auteurs.
Zodra er een uitgebreide lijst met titels is opgesteld, moet de selectie van de onderzoeken
worden gemaakt door twee onafhankelijk werkende reviewers: eerst op basis van de titels, dan
de samenvattingen en vervolgens de volledige tekst. De analyse is in eerste instantie
beschrijvend en omvat de beoordeling van de kwaliteit aan de hand van gepubliceerde en
gevalideerde checklists. Samenvattende schattingen uit pooling (dat wil zeggen formele
meta-analyse) zijn geschikt als de methodologische verschillen tussen onderzoeken niet
klinisch belangrijk zijn en als kwantitatieve schattingen van heterogeniteit acceptabel zijn. De
rapportage moet de gepubliceerde richtlijnen volgen. Reviews die deze methoden volgen,
kunnen een substantiële impact hebben op de praktijk en het beleid. Deze beoordelingen
kunnen helpen bij het identificeren van onderzoeksprioriteiten als gebieden waar kennis
onzeker is, en ook als onderwerpen waar weinig extra werk nodig is.
Week 1 // Artikel 4: Evidence based medicine: what it is and what it isn't
Dit artikel behandelt het concept van evidence-based medicine (EBM), wat inhoudt dat
medische beslissingen worden genomen op basis van het best beschikbare wetenschappelijke
bewijs.
De auteurs benadrukken dat EBM niet alleen draait om het raadplegen van wetenschappelijke
literatuur, maar ook om het integreren van klinische expertise en de voorkeuren van de patiënt.
Het is een benadering die streeft naar het nemen van beslissingen die gebaseerd zijn op het
sterkste bewijs, maar ook rekening houden met de individuele omstandigheden van de patiënt.
Het artikel bespreekt ook de hiërarchie van bewijs in EBM, waarbij gerandomiseerde
gecontroleerde onderzoeken (RCT's) vaak worden beschouwd als het hoogste niveau van
bewijs. Het benadrukt echter dat het type vraag dat wordt gesteld, bepaalt welk soort bewijs het
meest relevant is, en dat niet alle klinische vragen kunnen worden beantwoord met RCT's.
Een ander belangrijk punt is dat EBM niet betekent dat alle klinische beslissingen gebaseerd
moeten zijn op wetenschappelijk bewijs. Er zijn situaties waarin bewijs ontbreekt of beperkt is,
en klinische expertise moet dan leidend zijn.
Het artikel benadrukt tot slot dat EBM een voortdurend evoluerend veld is, waarin nieuwe
gegevens en inzichten voortdurend worden geïntegreerd in de klinische praktijk. Het moedigt
artsen aan om kritisch na te denken over het beschikbare bewijs en de behoeften van
individuele patiënten om de best mogelijke zorg te bieden.
