Deeltaak 13.2 Patiëntveiligheid
Weglopen na uitwendig onderzoek/vena cava syndroom
klachten
Situatie:
Mevrouw X, G3P2, kwam op regulier controle. Mevrouw was 38+6 weken zwanger en kwam
samen met haar zoontje van 3 jaar naar het consult. Tijdens deze controle gingen we de
bloeddruk meten en uitwendig onderzoek doen en nog een aantal kleine dingen rond de
bevalling bespreken. Het ging goed met mevrouw en ze was klaar voor de bevalling, alles
was thuis klaar en er was ook een oppas geregeld die de twee kinderen kon opvangen mocht
het zo ver zijn.
De bloeddruk van mevrouw was 114/66, dus prima. Toen gingen we door naar het uitwendig
onderzoek. De vrouw ging via het krukje op de onderzoeksbank liggen en haar zoontje kwam
er ook bij zitten. Hij zat lang Eerst mocht ik mijn bevindingen benoemen en daarna zou de
verloskundige na tasten om te kijken of haar bevindingen overeenkwamen met die van mij.
Fudushoogte kwam overeen met de termijn en het kindje lag in een hoofdligging met het
hoofdje goed ingedaald. De verloskundige had dezelfde bevindingen en vertelde tegen het
zoontje dat ook op onderzoeksbank de zat, dat hij mocht helpen met het knopje indrukken
van de doptone. De verloskundige pakte de doptone en vroeg aan de vrouw of ik haar
telefoon mocht pakken om foto’s te maken (want het zag er heel schattig uit). De vrouw zegt
dat ik haar telefoon uit haar tas mocht pakken en de verloskundige legt aan het zoontje uit
welk knopje hij moet indrukken. Terwijl ik foto’s maak van het zoontje met de doptone, hoor
ik de vrouw zeggen dat ze een beetje duizelig wordt. Dit hoorde de verloskundige niet omdat
ze druk bezig was met het zoontje. De verloskundige bleef dus doorgaan met het luisteren
van de cortonen, terwijl de vrouw duizelig was. Ik zei tegen de verloskundige dat mevrouw
last had van duizeligheid maar dit kwam ook niet echt binnen.
Toen de verloskundig stopte met het lusiteren van de cortonen vroeg ze aan mij of ik het
zoontje van de bank kon tillen terwijl zij naar de computer liep om de bevindingen te
noteren. Terwijl ik het zoontje van de onderzoeksbank tilde, kwam de vrouw zelf ook
overeind. Zonder dat de verloskundige naast de onderzoeksbank stond om haar te
assisteren. Nadat ik het zoontje had neergezet, probeerde ik mevrouw nog te helpen waar ik
kon. Maar ze bleef nog even zitten in verband met de duizeligheid. Na een tijdje kwam de
vrouw weer aan tafel zitten. De verloskundige ging door met haar verhaal en heeft totaal
niet door gehad dat ze vrouw duizelig was van het uitwendig onderzoek en daarnaast liep ze
ook weg bij het omhoog komen op de onderzoeksbank.
Domein: communicatie
Bevordering: Door niet weg te lopen bij de onderzoeksbank en de vrouw te helpen bij het
overeind komen van de tafel kan er voorkomen worden dat mevrouw te vluchtig
omhooggaat en duizelig wordt of dat mevrouw al duizelig en het gevaar loopt van de bank af
te vallen. Daarnaast kun je door minder met de kinderen bezig te zijn voorkomen dat er iets
misgaat in communicatie met de cliënte.
Weglopen na uitwendig onderzoek/vena cava syndroom
klachten
Situatie:
Mevrouw X, G3P2, kwam op regulier controle. Mevrouw was 38+6 weken zwanger en kwam
samen met haar zoontje van 3 jaar naar het consult. Tijdens deze controle gingen we de
bloeddruk meten en uitwendig onderzoek doen en nog een aantal kleine dingen rond de
bevalling bespreken. Het ging goed met mevrouw en ze was klaar voor de bevalling, alles
was thuis klaar en er was ook een oppas geregeld die de twee kinderen kon opvangen mocht
het zo ver zijn.
De bloeddruk van mevrouw was 114/66, dus prima. Toen gingen we door naar het uitwendig
onderzoek. De vrouw ging via het krukje op de onderzoeksbank liggen en haar zoontje kwam
er ook bij zitten. Hij zat lang Eerst mocht ik mijn bevindingen benoemen en daarna zou de
verloskundige na tasten om te kijken of haar bevindingen overeenkwamen met die van mij.
Fudushoogte kwam overeen met de termijn en het kindje lag in een hoofdligging met het
hoofdje goed ingedaald. De verloskundige had dezelfde bevindingen en vertelde tegen het
zoontje dat ook op onderzoeksbank de zat, dat hij mocht helpen met het knopje indrukken
van de doptone. De verloskundige pakte de doptone en vroeg aan de vrouw of ik haar
telefoon mocht pakken om foto’s te maken (want het zag er heel schattig uit). De vrouw zegt
dat ik haar telefoon uit haar tas mocht pakken en de verloskundige legt aan het zoontje uit
welk knopje hij moet indrukken. Terwijl ik foto’s maak van het zoontje met de doptone, hoor
ik de vrouw zeggen dat ze een beetje duizelig wordt. Dit hoorde de verloskundige niet omdat
ze druk bezig was met het zoontje. De verloskundige bleef dus doorgaan met het luisteren
van de cortonen, terwijl de vrouw duizelig was. Ik zei tegen de verloskundige dat mevrouw
last had van duizeligheid maar dit kwam ook niet echt binnen.
Toen de verloskundig stopte met het lusiteren van de cortonen vroeg ze aan mij of ik het
zoontje van de bank kon tillen terwijl zij naar de computer liep om de bevindingen te
noteren. Terwijl ik het zoontje van de onderzoeksbank tilde, kwam de vrouw zelf ook
overeind. Zonder dat de verloskundige naast de onderzoeksbank stond om haar te
assisteren. Nadat ik het zoontje had neergezet, probeerde ik mevrouw nog te helpen waar ik
kon. Maar ze bleef nog even zitten in verband met de duizeligheid. Na een tijdje kwam de
vrouw weer aan tafel zitten. De verloskundige ging door met haar verhaal en heeft totaal
niet door gehad dat ze vrouw duizelig was van het uitwendig onderzoek en daarnaast liep ze
ook weg bij het omhoog komen op de onderzoeksbank.
Domein: communicatie
Bevordering: Door niet weg te lopen bij de onderzoeksbank en de vrouw te helpen bij het
overeind komen van de tafel kan er voorkomen worden dat mevrouw te vluchtig
omhooggaat en duizelig wordt of dat mevrouw al duizelig en het gevaar loopt van de bank af
te vallen. Daarnaast kun je door minder met de kinderen bezig te zijn voorkomen dat er iets
misgaat in communicatie met de cliënte.
