Samenvatting 2.5 t/m 2.11 & 2.13 t/m 2.19
2.5 Celmorfologie
Morfologie betekent celstructuur. Je hebt verschillende structuren: bolvormig (coccus),
cilinder (rod of bacillus), spiraalachtige cilinder (spirilla), spiraalvormige haarstructuur
(spirochete), staafvormige met aanhangsel (stalk of hydra) en dunne draden
(filamentous).
De beschreven structuren zijn representatief, er zijn veel meer variaties. Ook al is de
celstructuur makkelijk te herkennen, het is moeilijk om andere eigenschappen eruit te
halen. Hier wordt mee bedoeld dat je de fysiologie, ecologie, fylogenie (afstamming) en
de toxische eigenschappen. Waarom heeft een cel een bepaalde vorm is doordat de
opname van voedingstoffen beter gaat bij een bepaalde vorm(hoge
oppervlakte/volume ratio), de bewegelijkheid(schroefvormig en spiraalvormig),
glijmechanisme (filamentous). Morfologie is niet een zwakte maar iets genetisch, het
zorgt ervoor dat de bacterie in zijn habitat kan overleven.
2.6 Celgrootte en de significantie om klein te zijn
Bacteriën varieren van 0,2 um tot meer dan 700 um (bolvormig tussen de 0,5 en 4 um). Epulopiscium
hebben cellen van meer dan 600 um. Grootste prokaryoot is de Thiomargarita (sulfur bacterie, 750
um). Het is veel handiger om als bacterie klein te zijn. Ze hebben namelijk meer oppervlakte volume
ratio waardoor opname van voedingstoffen verbeterd wordt. Dit betekent dat deze bacteriën harder
kunnen groeien, wat ook de evolutie bevordert. Voor een bolvormige bacterie is de formule voor de
oppervlakte: 4𝜋𝑟 2 en voor volume: 4/3𝜋𝑟 3 . Bacterie kunnen makkelijker aan een omgeving wennen
doordat zij zich vaak delen waardoor er mutaties optreden die gunstig zijn voor de veranderde
habitat. Uit de vorige sectie ga je geloven dat wanneer je een kleine bacterie bent je vele voordelen
hebt, dit is niet helemaal waar. Om de voedingstoffen een plaatsje te geven hebben kleinere
bacteriën hier veel meer moeite me.
2.7 Membraan structuur
Het celmembraan is een belangrijke structuur. Het celmembraan omringt het
cytoplasma en scheidt het van het milieu. Wanneer celmembraan kapot gaat,
gaat de cel ook dood. De functie is selectief permeabel zijn voor stoffen. De
structuur van celmembraan is een fosfolipide laag. Fosfolipidelaag bestaat uit
hydrofiele delen (glycerol-fosfaat) en hydrofobe delen (vetzuren). Vetzuren
bestaan uit 14 tot 20 koolstofatomen. De eiwitten die ingebed zijn in de
fosfolipidelaag heten integrale membraan eiwitten. Het membraan lijkt vast
maar is vloeibaarachtig. Sommige bacteriën hebben sterolachtige moleculen
(hopanoids) erin zitten wat voor de stevigheid zorgt. Periphal membranen zitten
niet vast aan het membraan. Zij zorgen voor energie metabolisme en transport.
Archae hebben dezelfde structuur qua celmembraan alleen zit er tussen de
vetzuren en glycerol een ether binding (ipv ester). Vetten worden
gemaakt van isoprene. De celmembraan is gevormd door glycerol
diethers bestaande uit 20 koolstof zijketens(phytanyl groep).
Byphytanyl is een 40 koolstofzijketengroep.
2.5 Celmorfologie
Morfologie betekent celstructuur. Je hebt verschillende structuren: bolvormig (coccus),
cilinder (rod of bacillus), spiraalachtige cilinder (spirilla), spiraalvormige haarstructuur
(spirochete), staafvormige met aanhangsel (stalk of hydra) en dunne draden
(filamentous).
De beschreven structuren zijn representatief, er zijn veel meer variaties. Ook al is de
celstructuur makkelijk te herkennen, het is moeilijk om andere eigenschappen eruit te
halen. Hier wordt mee bedoeld dat je de fysiologie, ecologie, fylogenie (afstamming) en
de toxische eigenschappen. Waarom heeft een cel een bepaalde vorm is doordat de
opname van voedingstoffen beter gaat bij een bepaalde vorm(hoge
oppervlakte/volume ratio), de bewegelijkheid(schroefvormig en spiraalvormig),
glijmechanisme (filamentous). Morfologie is niet een zwakte maar iets genetisch, het
zorgt ervoor dat de bacterie in zijn habitat kan overleven.
2.6 Celgrootte en de significantie om klein te zijn
Bacteriën varieren van 0,2 um tot meer dan 700 um (bolvormig tussen de 0,5 en 4 um). Epulopiscium
hebben cellen van meer dan 600 um. Grootste prokaryoot is de Thiomargarita (sulfur bacterie, 750
um). Het is veel handiger om als bacterie klein te zijn. Ze hebben namelijk meer oppervlakte volume
ratio waardoor opname van voedingstoffen verbeterd wordt. Dit betekent dat deze bacteriën harder
kunnen groeien, wat ook de evolutie bevordert. Voor een bolvormige bacterie is de formule voor de
oppervlakte: 4𝜋𝑟 2 en voor volume: 4/3𝜋𝑟 3 . Bacterie kunnen makkelijker aan een omgeving wennen
doordat zij zich vaak delen waardoor er mutaties optreden die gunstig zijn voor de veranderde
habitat. Uit de vorige sectie ga je geloven dat wanneer je een kleine bacterie bent je vele voordelen
hebt, dit is niet helemaal waar. Om de voedingstoffen een plaatsje te geven hebben kleinere
bacteriën hier veel meer moeite me.
2.7 Membraan structuur
Het celmembraan is een belangrijke structuur. Het celmembraan omringt het
cytoplasma en scheidt het van het milieu. Wanneer celmembraan kapot gaat,
gaat de cel ook dood. De functie is selectief permeabel zijn voor stoffen. De
structuur van celmembraan is een fosfolipide laag. Fosfolipidelaag bestaat uit
hydrofiele delen (glycerol-fosfaat) en hydrofobe delen (vetzuren). Vetzuren
bestaan uit 14 tot 20 koolstofatomen. De eiwitten die ingebed zijn in de
fosfolipidelaag heten integrale membraan eiwitten. Het membraan lijkt vast
maar is vloeibaarachtig. Sommige bacteriën hebben sterolachtige moleculen
(hopanoids) erin zitten wat voor de stevigheid zorgt. Periphal membranen zitten
niet vast aan het membraan. Zij zorgen voor energie metabolisme en transport.
Archae hebben dezelfde structuur qua celmembraan alleen zit er tussen de
vetzuren en glycerol een ether binding (ipv ester). Vetten worden
gemaakt van isoprene. De celmembraan is gevormd door glycerol
diethers bestaande uit 20 koolstof zijketens(phytanyl groep).
Byphytanyl is een 40 koolstofzijketengroep.
