Argumentatie hoofdstuk 1 t/m 8 (a,b&c)
Frans van Eemeren en Francisca Snoeck Henkemans, Noordhoff Uitgevers
Hoofdstuk 1: standpunten en verschillen van mening
Meningsverschil: als er een standpunt is dat niet direct door iedereen volledig wordt gedeeld
(dus als de tegenpartij twijfelt dan is dat al zo). Er moeten dus minimaal twee partijen zijn.
Expliciet verschil van mening: het wordt onder woorden gebracht
Impliciet verschil van mening: twijfel wordt verondersteld
Een propositie is een standpunt en hier tegenover zijn posities:
Positief standpunt: eens met de propositie
Negatief standpunt: oneens met de propositie
Geen standpunt/ nul-standpunt: nog niet zeker over de propositie
Bij een positief standpunt zijn propositie en standpunt vaak moeilijk te scheiden.
Bij een negatief standpunt is het moeilijk te onderscheiden of iemand negatief is of dat hij twijfel
uit. Maar hoewel uitingen van twijfel lijken op negatieve standpunten: ze hebben andere
consequenties.
Typen verschillen van mening:
Enkelvoudig: betrekking op één propositie
Meervoudig: betrekking op meerdere proposities
Gemengd: meerdere partijen verdedigen hun mening
Niet-gemengd: één partij neemt verdedigingsplicht (en de ander twijfelt slechts)
Hoofdstuk 2: argumenteren en discussiëren
Een verschil van mening is opgelost als:
Beiden dezelfde mening hebben gekregen
Beiden zijn gaan twijfelen
Niet opgelost als het onderwerp uit de weg is geruimd.
Protagonist: verdedigt de propositie
Antagonist: twijfelt aan de propositie of is tegen
Ideaalmodel van kritische discussie. Vier stadia:
1. Confrontatiefase: constateren: er is een verschil van mening
2. Openingsfase: afspreken om het verschil op te lossen, op welke manier, verdeling van
de bewijslast (wie is protagonist/antagonist) en wat zijn de uitgangspunten?
3. Argumentatiefase: argumentatie vindt plaats, betogen voor en tegen.
4. Afsluitingsfase: wie wint?
Er is meestal weinig aandacht voor de openingsfase, want de discussieregels zijn bekend.
De afsluitingsfase is meestal gebrekkig.
Het ideaalmodel is meer een hulpmiddel voor de beoordeling. In de praktijk is het vrijwel altijd
anders.
In de argumentatiefase vindt het betoog plaats en dit is het belangrijkste.
Hoofdstuk 3: de presentatie van argumentatie
Frans van Eemeren en Francisca Snoeck Henkemans, Noordhoff Uitgevers
Hoofdstuk 1: standpunten en verschillen van mening
Meningsverschil: als er een standpunt is dat niet direct door iedereen volledig wordt gedeeld
(dus als de tegenpartij twijfelt dan is dat al zo). Er moeten dus minimaal twee partijen zijn.
Expliciet verschil van mening: het wordt onder woorden gebracht
Impliciet verschil van mening: twijfel wordt verondersteld
Een propositie is een standpunt en hier tegenover zijn posities:
Positief standpunt: eens met de propositie
Negatief standpunt: oneens met de propositie
Geen standpunt/ nul-standpunt: nog niet zeker over de propositie
Bij een positief standpunt zijn propositie en standpunt vaak moeilijk te scheiden.
Bij een negatief standpunt is het moeilijk te onderscheiden of iemand negatief is of dat hij twijfel
uit. Maar hoewel uitingen van twijfel lijken op negatieve standpunten: ze hebben andere
consequenties.
Typen verschillen van mening:
Enkelvoudig: betrekking op één propositie
Meervoudig: betrekking op meerdere proposities
Gemengd: meerdere partijen verdedigen hun mening
Niet-gemengd: één partij neemt verdedigingsplicht (en de ander twijfelt slechts)
Hoofdstuk 2: argumenteren en discussiëren
Een verschil van mening is opgelost als:
Beiden dezelfde mening hebben gekregen
Beiden zijn gaan twijfelen
Niet opgelost als het onderwerp uit de weg is geruimd.
Protagonist: verdedigt de propositie
Antagonist: twijfelt aan de propositie of is tegen
Ideaalmodel van kritische discussie. Vier stadia:
1. Confrontatiefase: constateren: er is een verschil van mening
2. Openingsfase: afspreken om het verschil op te lossen, op welke manier, verdeling van
de bewijslast (wie is protagonist/antagonist) en wat zijn de uitgangspunten?
3. Argumentatiefase: argumentatie vindt plaats, betogen voor en tegen.
4. Afsluitingsfase: wie wint?
Er is meestal weinig aandacht voor de openingsfase, want de discussieregels zijn bekend.
De afsluitingsfase is meestal gebrekkig.
Het ideaalmodel is meer een hulpmiddel voor de beoordeling. In de praktijk is het vrijwel altijd
anders.
In de argumentatiefase vindt het betoog plaats en dit is het belangrijkste.
Hoofdstuk 3: de presentatie van argumentatie
