Samenvatting hoofdstuk 12 methoden

Nadat je je onderzoek hebt voltooid, schrijf je een onderzoeksverslag, een document waarin je beschrijft
hoe je de studie hebt uitgevoerd en welke resultaten je hebt gevonden. Het is een complete rapportage
van je onderzoeksproces. Je onderzoeksverslag moet leesbaar (begrijpelijk) zijn voor wetenschappelijk
onderlegde lezers. Deze lezers zijn kritisch in het onderscheiden data en mythe, hebben inzicht in de
tentatieve aard van onderzoek en zijn in staat om te zien hoe de data tot een antwoord leiden. Je begint
al vroeg in het onderzoeksproces na te denken over je verslag. Je documenteert alles goed om het later
in je verslag te kunnen gebruiken. Het verslag beschrijft de reden waarom je het onderzoek uitvoert, hoe
je het gedaan hebt, en wat eruit kwam. Je voegt ook een referentielijst toe met verwijzingen naar alle
bronnen die je hebt gebruikt.

Het schrijfproces
Publiek
Het is belangrijk om bij het schrijven van je onderzoeksverslag rekening te houden met het publiek dat
jouw verslag zal gaan lezen. Als je voor een docent schrijft, moet je vooral laten zien hoe je logisch hebt
nagedacht en moet je je richten op je schrijfvaardigheid. Docenten zijn minder geïnteresseerd in je
vondsten. Als je voor (mede)studenten schrijft, moet je al je technische termen goed definiëren en
minder formele taal gebruiken. Als je voor wetenschappers schrijft, hoef je je technische termen niet uit
te leggen. Zij zijn vooral geïnteresseerd in het hoe en wat van je resultaten. Praktijkmensen zijn meer
geïnteresseerd in de hoofdresultaten en in de praktische implicaties daarvan, en minder in je methoden
en technieken.

Stijl en toon
Je schrijfstijl betreft het type woorden en de zins- lengte en vorm die je gebruikt. In je onderzoeksverslag
moet je een al te informele, grappige of kleurrijke stijl vermijden. Ook een te rigide, formele stijl met
lange en complexe zinnen is echter niet aan te raden. Onderzoeksverslagen hebben een formele maar
bondige stijl. De toon die je aanslaat in je verslag is ook van belang. Door je toon laat je doorschemeren
wat jouw relatie is met het onderwerp en met de lezer. In een onderzoeksverslag sla je een iets
afstandelijke toon aan. Je bent professioneel en serieus en je bent je lezer niet aan het vermaken of
overtuigen.

Beginnen met schrijven
Schrijven is vooral een proces. Je bent bezig met het voortdurend organiseren en herorganiseren van je
gedachten. Je brengt je informatie onder in verschillende onderdelen, zoals onderzoeksvraag, methoden,
dataverzameling, resultaten en implicaties. Het is aan te raden om een outline te maken. Hierin groepeer
je je ideeën. Je zet de hoofdideeën links in de kantlijn en de subideeën daar onder. Je zet de ideeën op
volgorde. Je eerste outline is vaak nog vaag en algemeen. Tijdens het schrijfproces kun je nieuwe ideeën
en nieuwe connecties gaan zien.

Vermijd uitstelgedrag, dit kan leiden tot een ‘writer’s block,’ waarbij je tijdelijk niet in staat bent om
wat dan ook te schrijven. Als de taak je te groot en onoverzichtelijk toeschijnt, kun je het onderwerp in
kleinere behapbare onderdelen verdelen. Het beste is om iedere dag te schrijven, al is het maar een
beetje. Op die manier vermijd je een black-out en tevens sta je jezelf niet toe om uit te stellen tot het
laatste moment. Ook is het goed om je bezig te houden met ‘prewriting’ activiteiten, zoals het maken
van een tijdschema, het rangschikken van je aantekeningen, het maken van een eerste outline,
etc. Prewriting wordt gedefinieerd als het geheel van activiteiten dat je voorbereidt op een serieus
schrijfproces. Een voorbeeld van een prewriting activiteit is freewriting, vrij schrijven. Hierbij schrijf je