Casus 2
Hoe werkt prikkelgeleiding in het hart?
Natrium-kalium pomp: ionen worden tegen de eletrochemische gradiënt ingepompt, onder
het verbruik van energie (ATP). 2 K+ ionen gaan naar binnen en 3 Na+ ionen gaan naar
buiten. Alleen positieve deeltjes kunnen door het membraan diffunderen, negatieve deeltjes
niet.
Hartspieren en skeletspieren zijn beide contractiele weefsels, maar hebben drie verschillen
Stimuleringsmiddelen: hartcellen kunnen zichzelf prikkelen en skeletspiervezels
moeten worden gestimuleerd door een zenuwuiteinde.
Orgaan vs motorische eenheid contractie: hartspier trekken alle vezels tegelijk
samen doordat gap junctions alle cellen elektrische verbinden. Skeletspieren alleen
individueel.
Lengte van de absolute refractaire periode: hartspier duurt de opening van de
NA+ kanalen 200ms en bij skeletspieren duurt dit 15-100ms. Dit om kramp te
voorkomen in het hart.
Prikkelgeleiding va de hartspiercellen niet pacemaker
1. Depolarisatie opent Na+ kanalen in het sarcolemma, waardoor extracellulaire Na+
binnenkomen. Deze flux initieert een positieve feedbackcyclus die veroorzaakt de
stijgende fase van de actiepotentiaal (en omkering van de membraanpotentiaal van -
90 mV tot bijna 30 mV; Figuur 18.13 1). De periode van Na+ instroom is heel kort,
omdat de natriumkanalen snel inactiveren en de Na+-instroom stopt.
2. Plateaufase is te wijten aan Ca2+ influx door langzaam Ca2+ kanalen. Hierdoor blijft
e cel gedepolariseerd omdat er zijn maar weinig K+ kanalen open.
3. Repolarisatie is te wijten aan ca2+ kanalen die inactiveren en K + kanalen openen.
Hierdoor kan K+ influx, die brengt de membraanpotentiaal terug naar zijn rust
spanning.
Absoluut refractory period: geen nieuwe prikkel
Relatief: hoog genoeg geeft een nieuwe prikkel.
, De onafhankelijke, maar gecoördineerde activiteit van het hart is een functie van (1) de
aanwezigheid van gap junctions, en (2) de activiteit van het "in-house" geleidingssysteem
van het hart. Het intrinsiek hartgeleidingssysteem bestaat uit niet-contractiele cardiale cellen
gespecialiseerd in het initiëren en verspreiden van impulsen het hart, zodat het op een
ordelijke, opeenvolgende manier depolariseert en samentrekt.
Action potentiaal door pacemakercellen 0,8 sec.
1. Pacemakerpotentieel Deze langzame
depolarisatie is door zowel het openen
van Na+ kanalen als het sluiten van K+
kanalen. Merk op dat de
membraanpotentiaal nooit een rechte lijn.
2. Depolarisatie De actiepotentiaal begint
wanneer het pacemakerpotentieel bereikt
de drempel. Depolarisatie is te danken
aan Ca2+ influx via Ca2+Kanalen.
3. Repolarisatie is te wijten aan ca2+
kanalen die inactiveren en K + kanalen
openen. Hierdoor kan K+ influx, die
brengt het membraanpotentieel terug op
zijn best negatieve spanning.
Potentiaal nooit nul door leakingchannels
Hoe werkt prikkelgeleiding in het hart?
Natrium-kalium pomp: ionen worden tegen de eletrochemische gradiënt ingepompt, onder
het verbruik van energie (ATP). 2 K+ ionen gaan naar binnen en 3 Na+ ionen gaan naar
buiten. Alleen positieve deeltjes kunnen door het membraan diffunderen, negatieve deeltjes
niet.
Hartspieren en skeletspieren zijn beide contractiele weefsels, maar hebben drie verschillen
Stimuleringsmiddelen: hartcellen kunnen zichzelf prikkelen en skeletspiervezels
moeten worden gestimuleerd door een zenuwuiteinde.
Orgaan vs motorische eenheid contractie: hartspier trekken alle vezels tegelijk
samen doordat gap junctions alle cellen elektrische verbinden. Skeletspieren alleen
individueel.
Lengte van de absolute refractaire periode: hartspier duurt de opening van de
NA+ kanalen 200ms en bij skeletspieren duurt dit 15-100ms. Dit om kramp te
voorkomen in het hart.
Prikkelgeleiding va de hartspiercellen niet pacemaker
1. Depolarisatie opent Na+ kanalen in het sarcolemma, waardoor extracellulaire Na+
binnenkomen. Deze flux initieert een positieve feedbackcyclus die veroorzaakt de
stijgende fase van de actiepotentiaal (en omkering van de membraanpotentiaal van -
90 mV tot bijna 30 mV; Figuur 18.13 1). De periode van Na+ instroom is heel kort,
omdat de natriumkanalen snel inactiveren en de Na+-instroom stopt.
2. Plateaufase is te wijten aan Ca2+ influx door langzaam Ca2+ kanalen. Hierdoor blijft
e cel gedepolariseerd omdat er zijn maar weinig K+ kanalen open.
3. Repolarisatie is te wijten aan ca2+ kanalen die inactiveren en K + kanalen openen.
Hierdoor kan K+ influx, die brengt de membraanpotentiaal terug naar zijn rust
spanning.
Absoluut refractory period: geen nieuwe prikkel
Relatief: hoog genoeg geeft een nieuwe prikkel.
, De onafhankelijke, maar gecoördineerde activiteit van het hart is een functie van (1) de
aanwezigheid van gap junctions, en (2) de activiteit van het "in-house" geleidingssysteem
van het hart. Het intrinsiek hartgeleidingssysteem bestaat uit niet-contractiele cardiale cellen
gespecialiseerd in het initiëren en verspreiden van impulsen het hart, zodat het op een
ordelijke, opeenvolgende manier depolariseert en samentrekt.
Action potentiaal door pacemakercellen 0,8 sec.
1. Pacemakerpotentieel Deze langzame
depolarisatie is door zowel het openen
van Na+ kanalen als het sluiten van K+
kanalen. Merk op dat de
membraanpotentiaal nooit een rechte lijn.
2. Depolarisatie De actiepotentiaal begint
wanneer het pacemakerpotentieel bereikt
de drempel. Depolarisatie is te danken
aan Ca2+ influx via Ca2+Kanalen.
3. Repolarisatie is te wijten aan ca2+
kanalen die inactiveren en K + kanalen
openen. Hierdoor kan K+ influx, die
brengt het membraanpotentieel terug op
zijn best negatieve spanning.
Potentiaal nooit nul door leakingchannels
