Tiina van Aken
19062966
Aan:
Van:
Datum: 4 januari 2020
Betreft: informatie over het vonnis van de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State van 4
november 2020
Op 4 november 2020 heeft de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State uitspraak gedaan
inzake het besluit van het College van Burgemeester en Wethouders van Veenendaal en de uitspraak
van de Rechtbank Midden-Nederland. U heeft mij gevraagd deze uitspraak te lezen en u daarover te
informeren. 1
De vraag die in deze uitspraak centraal staat is als volgt:
Moet het besluit van 11 april 2018 en het besluit van 27 januari 2020 van het College van
Burgemeester en Wethouders van Veenendaal worden vernietigd als het college heeft nagelaten te
toetsen aan het geldende bestemmingsplan en er daardoor een gebrek is dat in strijd is met de artikelen
3:2 en 7:12 van de Awb?
De Afdeling Bestuursrechtspraak heeft wegens strijdigheid van de artikelen 3:2 en 7:12 de bestreden
besluiten van 11 april 2018 en 27 januari 2020 vernietigd. Het hoger beroep is gegrond verklaart.
Het bezwaar van appellanten, reactie van het college en opmerkingen vanuit de Afdeling
Volgens de appellanten past het bijbehorende bouwwerk binnen het bestemmingsplan ‘Woongebieden
2018’. De Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State (hierna te noemen: de Afdeling) heeft
gevraagd aan het College van B&W in hoeverre er rekening is gehouden met het bestemmingsplan.
Het college heeft aangegeven dat hier geen rekening in gehouden met het bestemmingsplan, omdat dit
geen aanleiding geeft voor concreet zich op legalisatie, omdat er altijd nog overtredingen resteren.
Volgens het college voldoen de goothoogte van het vrijstaande bouwwerk en de totale oppervlakte aan
bijbehorende bouwwerken op het perceel niet aan de regels van het bestemmingsplan.
Bij het nemen van een besluit of bezwaar wordt in beginsel het recht toegepast, zoals dat op dat
moment geldt. Indien het toepasselijk recht na een tussenuitspraak wijzigt en een nader besluit
genomen wordt, moet daarbij ook acht worden geslagen op dat gewijzigde recht, ook als de
tussenuitspraak niet een daartoe strekkende opdracht bevat.
Het bestemmingsplan ‘Woongebieden 2018’
Het bestemmingsplan ‘Woongebieden 2018’ is in werking getreden op 20 september 2018. Op grond
van het bestemmingsplan geldt voor dit perceel een maximale goothoogte van 3,3 meter en een
maximale bouwhoogte van 5 meter. Tussen partijen is niet in geschil dat de hoogte van het vrijstaande
bouwwerk 3,10 meter bedraagt. Partijen zijn verdeeld over de hoogte van de daknok van het
vrijstaande bouwwerk.
Het college stelt dat er sprake is van een daknokhoogte van 4,63 meter en appellant stelt dat er sprake
is van een daknokhoogte van 4,5 meter. De Afdeling stelt vast dat de daknokhoogte in ieder geval
lager is dan de maximaal toegestane bouwhoogte van 5 meter.
Besluiten in strijd met artt. 3:2 en 7:12 Awb
In het besluit van 27 januari 2020 had het college voor de vraag of er sprake is van concreet zicht op
legalisatie, moeten toetsen aan het bestemmingsplan Woongebieden 2018. Het college heeft ten
onrechte niet getoetst aan het bestemmingsplan en in zoverre is het besluit dat is genomen in strijd met
de artikelen 3:2 en 7:12 van de Awb.
1
ABRvS 4 november 2020, ECLI:NL:RVS:2020:2617
19062966
Aan:
Van:
Datum: 4 januari 2020
Betreft: informatie over het vonnis van de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State van 4
november 2020
Op 4 november 2020 heeft de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State uitspraak gedaan
inzake het besluit van het College van Burgemeester en Wethouders van Veenendaal en de uitspraak
van de Rechtbank Midden-Nederland. U heeft mij gevraagd deze uitspraak te lezen en u daarover te
informeren. 1
De vraag die in deze uitspraak centraal staat is als volgt:
Moet het besluit van 11 april 2018 en het besluit van 27 januari 2020 van het College van
Burgemeester en Wethouders van Veenendaal worden vernietigd als het college heeft nagelaten te
toetsen aan het geldende bestemmingsplan en er daardoor een gebrek is dat in strijd is met de artikelen
3:2 en 7:12 van de Awb?
De Afdeling Bestuursrechtspraak heeft wegens strijdigheid van de artikelen 3:2 en 7:12 de bestreden
besluiten van 11 april 2018 en 27 januari 2020 vernietigd. Het hoger beroep is gegrond verklaart.
Het bezwaar van appellanten, reactie van het college en opmerkingen vanuit de Afdeling
Volgens de appellanten past het bijbehorende bouwwerk binnen het bestemmingsplan ‘Woongebieden
2018’. De Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State (hierna te noemen: de Afdeling) heeft
gevraagd aan het College van B&W in hoeverre er rekening is gehouden met het bestemmingsplan.
Het college heeft aangegeven dat hier geen rekening in gehouden met het bestemmingsplan, omdat dit
geen aanleiding geeft voor concreet zich op legalisatie, omdat er altijd nog overtredingen resteren.
Volgens het college voldoen de goothoogte van het vrijstaande bouwwerk en de totale oppervlakte aan
bijbehorende bouwwerken op het perceel niet aan de regels van het bestemmingsplan.
Bij het nemen van een besluit of bezwaar wordt in beginsel het recht toegepast, zoals dat op dat
moment geldt. Indien het toepasselijk recht na een tussenuitspraak wijzigt en een nader besluit
genomen wordt, moet daarbij ook acht worden geslagen op dat gewijzigde recht, ook als de
tussenuitspraak niet een daartoe strekkende opdracht bevat.
Het bestemmingsplan ‘Woongebieden 2018’
Het bestemmingsplan ‘Woongebieden 2018’ is in werking getreden op 20 september 2018. Op grond
van het bestemmingsplan geldt voor dit perceel een maximale goothoogte van 3,3 meter en een
maximale bouwhoogte van 5 meter. Tussen partijen is niet in geschil dat de hoogte van het vrijstaande
bouwwerk 3,10 meter bedraagt. Partijen zijn verdeeld over de hoogte van de daknok van het
vrijstaande bouwwerk.
Het college stelt dat er sprake is van een daknokhoogte van 4,63 meter en appellant stelt dat er sprake
is van een daknokhoogte van 4,5 meter. De Afdeling stelt vast dat de daknokhoogte in ieder geval
lager is dan de maximaal toegestane bouwhoogte van 5 meter.
Besluiten in strijd met artt. 3:2 en 7:12 Awb
In het besluit van 27 januari 2020 had het college voor de vraag of er sprake is van concreet zicht op
legalisatie, moeten toetsen aan het bestemmingsplan Woongebieden 2018. Het college heeft ten
onrechte niet getoetst aan het bestemmingsplan en in zoverre is het besluit dat is genomen in strijd met
de artikelen 3:2 en 7:12 van de Awb.
1
ABRvS 4 november 2020, ECLI:NL:RVS:2020:2617
