Probleem 5
1. Hoe wordt het ontstaan, de ontwikkeling en het einde van de criminele carrieres
van dit type daders verklaard?
Basra, R., & Neumann, P.R. (2016). Criminal pasts, terrorist futures: European jihadists
and the new crime-terror nexus.
Opvallend is de prevalentie van criminele achtergronden onder Europese jihadisten. Of het nu
gaat om 'buitenlandse strijders' die naar Syrië en Irak zijn gereisd, of onder degenen die
betrokken zijn bij terrorisme in Europa, een crimineel verleden komt vaak voor.
Narco-terrorisme: Pablo Escobar & Colombiaanse cartels
'criminele opstand': is gebruikt om de manier te beschrijven waarop criminele
organisaties strategische veiligheidsbedreigingen voor staten vormen (Taliban
stimuleerde heroine productie in afghanistan)
De nieuwe misdaad-terreur nexus
De convergentie van criminele en terroristische milieus (de nieuwe misdaad-terreur nexus) is
reëel en heeft ingrijpende gevolgen voor de manier waarop jihadistische groepen in Europa
opereren.
Voor het eerst is er een volledige afstemming tussen een groep als IS en criminelen die
worden aangetrokken door de kernboodschap van de tegencultuur van verlossing door kracht,
macht en geweld. In plaats van op universiteiten of onder religieuze studenten, vindt IS steeds
vaker rekruten in Europese 'getto's', in gevangenissen, maar ook onder de Europese
'onderklassen' en degenen die zich eerder hebben beziggehouden met geweld en illegale
handelingen.
Degenen die zo deel gaan uitmaken van de jihadistische tegencultuur kunnen hun criminele
vaardigheden inzetten voor terroristische doeleinden. Sterker nog, veel individuen blijven zich
bezighouden met criminaliteit terwijl ze radicaliseren.
De misdaad-terreur nexus: samenloop van criminelen en terrorisme als 1 organisatie
De nieuwe misdaad-terreur nexus: zien het als 2 organisaties die recruiten nieuwe
leden uit dezelfde ‘vijfer’
,Resultaten
Alle individuen zijn mannelijk en overwegend jong: gem. 25 jaar. 2/3 is naar syrie gereisd als
buitenlandse vechters. Intensiteit van/ soort criminaliteit verschilt erg per persoon. Gezien de
leeftijd van de betrokkenen is het aannemelijk dat velen aan het begin van hun criminele
‘carrière’ stonden.
4 thema’s
Radicalisering & recruitment:
o jihadisme kan het radicaliseringsproces van een crimineel op 2 manieren
beïnvloeden: het kan verlossing bieden van zonden uit het verleden
(redemption narrative), of het kan misdaad legitimeren (het is toegestaan door
Allah).
o Over het algemeen lijken de inspanningen van extremisten om criminelen aan
te vallen – hetzij door middel van propaganda of via directe persoonlijke
betrokkenheid – beperkt, en er is geen bewijs voor het succes van dergelijke
benaderingen. Dit suggereert dat de outreach niet systematisch is, maar het
resultaat is van de (meestal onbedoelde) versmelting van criminele en
jihadistische milieus en verhalen. Zowel criminelen als jihadisten worden
gerekruteerd uit hetzelfde demografische milieu – en vaak op dezelfde
plaatsen.
Gevangenissen: bieden een omgeving voor radicalisering en netwerken tussen
criminelen en extremisten. (57% heeft ervoor in de gevangenis gezeten)
o Kwetsbaarheid: Het zijn kwetsbare plekken waar extremisten volop ‘boze
jonge mannen’ met crimineel verleden kunnen vinden die cognitieve
openingen kunnen ervaren en daarom ‘rijp’ zijn voor extremistische
radicalisering en rekrutering.
o Netwerken: gevangenissen brengen criminelen en terroristen samen en creëren
zo kansen voor samenwerking en ‘skill transfers’.
o Na vrijlating: Ze laten mensen die hun straf hebben uitgezeten vaak weinig
kansen om opnieuw te integreren in de samenleving en productieve burgers te
worden, waardoor er nog meer kansen ontstaan om betrokken te blijven bij
misdaad en radicalisering.
‘skill transfers’: criminelen ontwikkelen vaardigheden die voor hen als extremist
nuttig kunnen zijn, zoals toegang tot wapens en vervalste documenten, evenals de
‘vaardigheid’ om onder de radar te blijven en bekendheid met geweld.
Criminele financiering: Tot slot wordt vaak witteboordencriminaliteit en kleine
criminaliteit gebruikt om extremisme te financieren.
, Thijs, F., Rodermond, E., & Weerman, F. (2018). Verdachten van terrorisme in beeld:
achtergrondkenmerken, 'triggers' en eerdere politiecontacten
Kenmerken daders
Gemiddeld 30 jaar oud
Oververtegenwoordiging van eerste en tweede generatiemigranten
Ongv 1/3 woonde nog in het ouderlijk huis 1 jaar voor de verdenking. Bijna 1/4
woonde met een partner, al dan niet met kinderen, en 1/5 was alleenstaand.
Een lage sociaaleconomische positie: verdachten van een terroristisch misdrijf zijn
relatief vaak laagopgeleid, zonder ‘startkwalificatie’ voor de arbeidsmarkt en zonder
werk of inkomen
o Terrorismeverdachten lijken kwa achtergrond sterk op verdachten van
misdrijven in het algemeen.
Eerdere delicten
Hebben vaak al een strafblad: meer dan de helft (61,8 procent) van de onderzochte
terrorismeverdachten tussen 2005 en een jaar voor het uitgangsdelict werden verdacht
van een of meer misdrijven. Ongeveer 29 procent van de individuen (n=68) werd in
het jaar voorafgaand aan de terrorismeverdenking verdacht van een of meer
misdrijven.
Type delicten: 29,4 procent (een) verdenking(en) binnen de categorie
geweldsmisdrijven had, en 27,9 procent binnen de categorie vermogensdelicten. Een
aantal verdachten, 5,9 procent, pleegde meerdere delicten in dat jaar en viel in beide
categorieën. Voor 48,5 procent geldt dat ze van een overig type misdrijf of misdrijven
werden verdacht in het jaar voor het uitgangsdelict.
Detentie: In de periode van 2005 tot en met 2016 heeft 58,8 procent (n=164) uit de
onderzochte groep in detentie gezeten, waarvan 40,9 procent eenmalig en 59,1 procent
van de verdachten twee keer of vaker.
o In het jaar voor de terrorismeverdenking heeft 9,9 procent van de 233
verdachten in detentie gezeten. Tussen 2005 en het jaar voor het uitgangsdelict
heeft 22,3 procent van de verdachten tijd in een penitentiaire inrichting door-
gebracht.
Subgroepen uitgelicht
Vrouwelijke verdachten: 62,9% van de vrouwen was geregistreerd als verdachte in het
verleden t.o.v. 75,4% van de mannen. Verder blijkt dat vrouwelijke verdachten van
een terroristisch misdrijf vooral tussen de 18 en 25 jaar oud zijn als ze voor het eerst
van een delict worden verdacht; bij de mannelijke verdachten is dit niet het geval.
Veel minder vrouwen werden in het jaar voor het terrorisme verdacht van iets anders
en 40% zat ervoor in de gevangenis.
Meervoudige verdachten: ¾ hiervan was jonger dan 25 bij eerste x aanraking met
justitie, wat verschilt van de meer gelijkmatige verdeling over leeftijdscategorieën van
de eenmalige verdachten. meervoudige terrorismeverdachten zijn ook relatief vaak
verdachte van andere delicten geweest. Een aanzienlijk deel van de meervoudige
verdachten, 75,0 procent, heeft tussen 2005 en 2016 enige tijd in een penitentiaire
inrichting doorgebracht.
Verdachten voor en na de opkomst van IS: bijna allemaal dezelfde kenmerken, wel
verschil in het aantal delicten: groep voor IS was vaker verdachte van 2+ misdrijven,
groep tijdens IS vaker voor 1 delict. in het jaar voor het uitgangsdelict de groep tijdens
ISIS iets frequenter in detentie zat dan de groep voor ISIS (respectievelijk 11,0 pro-
cent tegenover 7,1 procent).
1. Hoe wordt het ontstaan, de ontwikkeling en het einde van de criminele carrieres
van dit type daders verklaard?
Basra, R., & Neumann, P.R. (2016). Criminal pasts, terrorist futures: European jihadists
and the new crime-terror nexus.
Opvallend is de prevalentie van criminele achtergronden onder Europese jihadisten. Of het nu
gaat om 'buitenlandse strijders' die naar Syrië en Irak zijn gereisd, of onder degenen die
betrokken zijn bij terrorisme in Europa, een crimineel verleden komt vaak voor.
Narco-terrorisme: Pablo Escobar & Colombiaanse cartels
'criminele opstand': is gebruikt om de manier te beschrijven waarop criminele
organisaties strategische veiligheidsbedreigingen voor staten vormen (Taliban
stimuleerde heroine productie in afghanistan)
De nieuwe misdaad-terreur nexus
De convergentie van criminele en terroristische milieus (de nieuwe misdaad-terreur nexus) is
reëel en heeft ingrijpende gevolgen voor de manier waarop jihadistische groepen in Europa
opereren.
Voor het eerst is er een volledige afstemming tussen een groep als IS en criminelen die
worden aangetrokken door de kernboodschap van de tegencultuur van verlossing door kracht,
macht en geweld. In plaats van op universiteiten of onder religieuze studenten, vindt IS steeds
vaker rekruten in Europese 'getto's', in gevangenissen, maar ook onder de Europese
'onderklassen' en degenen die zich eerder hebben beziggehouden met geweld en illegale
handelingen.
Degenen die zo deel gaan uitmaken van de jihadistische tegencultuur kunnen hun criminele
vaardigheden inzetten voor terroristische doeleinden. Sterker nog, veel individuen blijven zich
bezighouden met criminaliteit terwijl ze radicaliseren.
De misdaad-terreur nexus: samenloop van criminelen en terrorisme als 1 organisatie
De nieuwe misdaad-terreur nexus: zien het als 2 organisaties die recruiten nieuwe
leden uit dezelfde ‘vijfer’
,Resultaten
Alle individuen zijn mannelijk en overwegend jong: gem. 25 jaar. 2/3 is naar syrie gereisd als
buitenlandse vechters. Intensiteit van/ soort criminaliteit verschilt erg per persoon. Gezien de
leeftijd van de betrokkenen is het aannemelijk dat velen aan het begin van hun criminele
‘carrière’ stonden.
4 thema’s
Radicalisering & recruitment:
o jihadisme kan het radicaliseringsproces van een crimineel op 2 manieren
beïnvloeden: het kan verlossing bieden van zonden uit het verleden
(redemption narrative), of het kan misdaad legitimeren (het is toegestaan door
Allah).
o Over het algemeen lijken de inspanningen van extremisten om criminelen aan
te vallen – hetzij door middel van propaganda of via directe persoonlijke
betrokkenheid – beperkt, en er is geen bewijs voor het succes van dergelijke
benaderingen. Dit suggereert dat de outreach niet systematisch is, maar het
resultaat is van de (meestal onbedoelde) versmelting van criminele en
jihadistische milieus en verhalen. Zowel criminelen als jihadisten worden
gerekruteerd uit hetzelfde demografische milieu – en vaak op dezelfde
plaatsen.
Gevangenissen: bieden een omgeving voor radicalisering en netwerken tussen
criminelen en extremisten. (57% heeft ervoor in de gevangenis gezeten)
o Kwetsbaarheid: Het zijn kwetsbare plekken waar extremisten volop ‘boze
jonge mannen’ met crimineel verleden kunnen vinden die cognitieve
openingen kunnen ervaren en daarom ‘rijp’ zijn voor extremistische
radicalisering en rekrutering.
o Netwerken: gevangenissen brengen criminelen en terroristen samen en creëren
zo kansen voor samenwerking en ‘skill transfers’.
o Na vrijlating: Ze laten mensen die hun straf hebben uitgezeten vaak weinig
kansen om opnieuw te integreren in de samenleving en productieve burgers te
worden, waardoor er nog meer kansen ontstaan om betrokken te blijven bij
misdaad en radicalisering.
‘skill transfers’: criminelen ontwikkelen vaardigheden die voor hen als extremist
nuttig kunnen zijn, zoals toegang tot wapens en vervalste documenten, evenals de
‘vaardigheid’ om onder de radar te blijven en bekendheid met geweld.
Criminele financiering: Tot slot wordt vaak witteboordencriminaliteit en kleine
criminaliteit gebruikt om extremisme te financieren.
, Thijs, F., Rodermond, E., & Weerman, F. (2018). Verdachten van terrorisme in beeld:
achtergrondkenmerken, 'triggers' en eerdere politiecontacten
Kenmerken daders
Gemiddeld 30 jaar oud
Oververtegenwoordiging van eerste en tweede generatiemigranten
Ongv 1/3 woonde nog in het ouderlijk huis 1 jaar voor de verdenking. Bijna 1/4
woonde met een partner, al dan niet met kinderen, en 1/5 was alleenstaand.
Een lage sociaaleconomische positie: verdachten van een terroristisch misdrijf zijn
relatief vaak laagopgeleid, zonder ‘startkwalificatie’ voor de arbeidsmarkt en zonder
werk of inkomen
o Terrorismeverdachten lijken kwa achtergrond sterk op verdachten van
misdrijven in het algemeen.
Eerdere delicten
Hebben vaak al een strafblad: meer dan de helft (61,8 procent) van de onderzochte
terrorismeverdachten tussen 2005 en een jaar voor het uitgangsdelict werden verdacht
van een of meer misdrijven. Ongeveer 29 procent van de individuen (n=68) werd in
het jaar voorafgaand aan de terrorismeverdenking verdacht van een of meer
misdrijven.
Type delicten: 29,4 procent (een) verdenking(en) binnen de categorie
geweldsmisdrijven had, en 27,9 procent binnen de categorie vermogensdelicten. Een
aantal verdachten, 5,9 procent, pleegde meerdere delicten in dat jaar en viel in beide
categorieën. Voor 48,5 procent geldt dat ze van een overig type misdrijf of misdrijven
werden verdacht in het jaar voor het uitgangsdelict.
Detentie: In de periode van 2005 tot en met 2016 heeft 58,8 procent (n=164) uit de
onderzochte groep in detentie gezeten, waarvan 40,9 procent eenmalig en 59,1 procent
van de verdachten twee keer of vaker.
o In het jaar voor de terrorismeverdenking heeft 9,9 procent van de 233
verdachten in detentie gezeten. Tussen 2005 en het jaar voor het uitgangsdelict
heeft 22,3 procent van de verdachten tijd in een penitentiaire inrichting door-
gebracht.
Subgroepen uitgelicht
Vrouwelijke verdachten: 62,9% van de vrouwen was geregistreerd als verdachte in het
verleden t.o.v. 75,4% van de mannen. Verder blijkt dat vrouwelijke verdachten van
een terroristisch misdrijf vooral tussen de 18 en 25 jaar oud zijn als ze voor het eerst
van een delict worden verdacht; bij de mannelijke verdachten is dit niet het geval.
Veel minder vrouwen werden in het jaar voor het terrorisme verdacht van iets anders
en 40% zat ervoor in de gevangenis.
Meervoudige verdachten: ¾ hiervan was jonger dan 25 bij eerste x aanraking met
justitie, wat verschilt van de meer gelijkmatige verdeling over leeftijdscategorieën van
de eenmalige verdachten. meervoudige terrorismeverdachten zijn ook relatief vaak
verdachte van andere delicten geweest. Een aanzienlijk deel van de meervoudige
verdachten, 75,0 procent, heeft tussen 2005 en 2016 enige tijd in een penitentiaire
inrichting doorgebracht.
Verdachten voor en na de opkomst van IS: bijna allemaal dezelfde kenmerken, wel
verschil in het aantal delicten: groep voor IS was vaker verdachte van 2+ misdrijven,
groep tijdens IS vaker voor 1 delict. in het jaar voor het uitgangsdelict de groep tijdens
ISIS iets frequenter in detentie zat dan de groep voor ISIS (respectievelijk 11,0 pro-
cent tegenover 7,1 procent).
