5.1
Neerslagreacties
Wanneer je een kaliumjodide-oplossing met een lood(II)nitraat-oplossing
gebeurt er iets bijzonders. Er ontstaat een gele oplossing met een vaste
stof onderin. Die vaste stof onderin is neergeslagen, deze gevormde stof
is een neerslag. Bij dit soort opgaven moet je de neerslagreactie geven.
Je moet zeggen welke ionen van de zouten met elkaar reageren. Dat
doe je in verschillende stappen:
1. Noteer allereerst de deeltjes die in de oplossingen voorkomen. In
een kaliumjodide-oplossing komen de deeltjes K⁺ en I⁻ in opgeloste
vorm voor en in een lood(II)nitraat-oplossing komen Pb²⁺ en NO3⁻
ionen in opgeloste vorm voor.
2. Dan moeten we kijken in binas tabel 45A kijken welke stoffen
oplosbaar zijn en welke niet. De vaste stof die onderin ontstaat die
kan slecht oplossen in het water dus je moet kijken welke
combinatie van stoffen slecht oplost met water. Je kunt dit gewoon
opzoeken, maar je kunt het ook in een tabel noteren, bovenin de
negatieve ionen en links de positieve ionen:
I⁻ NO3⁻
K⁺ g g
Pb²⁺ s g
3. We zien nu dus dat Pb²⁺ en NO3⁻ met elkaar een slecht oplosbare
stof vormen. Dit is dus het zout was is neergeslagen. Nu moeten
we de neerslagvergelijking geven van deze reactie:
Pb²⁺ (aq) + 2I⁻ (aq) → PbI2 (s)
Hier is dus het vaste zout Lood(II)jodide ontstaan bij deze
neerslagreactie.
, Bij neerslagreactie verdwijnen er dus ionen in zouten, maar niet alle
ionen gaan verloren. Er blijven eigenlijk nog wel een klein deel van de
ionen in de oplossing. Voor slecht en matig oplosbare zouten geldt dat er
altijd nog wel wat ionen overblijven in de oplossing. Dus als je het filter
en het residu weghaalt kun je altijd nog deze ionen in.
Als je bijvoorbeeld een neerslagreactie van Hg²⁺(aq) + 2Br⁻ (aq)→ HgBr2
(s). Er is dan dus eigenlijk een groot stuk zout in de oplossing maar met
een paar ionen van Hg en Br die wel opgelost zijn. Hiertussen is een
continue wisselwerking, dus telkens gaan er een paar ionen weer naar
het vaste zout en er laten weer een paar ionen los en worden opgelost.
Dit noem je het dynamisch evenwicht of ook wel chemisch evenwicht.
Hier hebben we het over de wisselwerking tussen verschillende
toestandsaanduidingen, dus aqua en vaste vorm. Dit noem je dan een
heterogeen evenwicht. Ook heb je een andere vorm, het homogeen
evenwicht, dit gaat om het dynamisch evenwicht, maar dan met enkel
dezelfde toestandsaanduidingen. Een voorbeeld:
H2O (L) + HCN (aq) → H3O⁺ (aq) + CN⁻ (aq)
(Je ziet hier wel twee verschillende toestandsaanduidingen, maar
doordat het opgelost zit in die H2O behoort het tot dezelfde fase)
Bij deze reactievergelijking worden er onderling die ionen uitgewisseld.
Je moet als je een dynamisch evenwicht reactie moet tekenen moet je
twee pijlen zetten, niet alleen naar rechts maar ook naar links(Maar
alleen als er naar gevraagd wordt). Dus met zo’n dubbele pijl:
5.2
Neerslagreacties toegepast
De neerslagreacties worden in fabrieken en andere bezigheden in het
dagelijks leven op verschillende nuttige manieren toegepast. We gaan er
drie verschillende toepassingen bespreken:
Neerslagreacties
Wanneer je een kaliumjodide-oplossing met een lood(II)nitraat-oplossing
gebeurt er iets bijzonders. Er ontstaat een gele oplossing met een vaste
stof onderin. Die vaste stof onderin is neergeslagen, deze gevormde stof
is een neerslag. Bij dit soort opgaven moet je de neerslagreactie geven.
Je moet zeggen welke ionen van de zouten met elkaar reageren. Dat
doe je in verschillende stappen:
1. Noteer allereerst de deeltjes die in de oplossingen voorkomen. In
een kaliumjodide-oplossing komen de deeltjes K⁺ en I⁻ in opgeloste
vorm voor en in een lood(II)nitraat-oplossing komen Pb²⁺ en NO3⁻
ionen in opgeloste vorm voor.
2. Dan moeten we kijken in binas tabel 45A kijken welke stoffen
oplosbaar zijn en welke niet. De vaste stof die onderin ontstaat die
kan slecht oplossen in het water dus je moet kijken welke
combinatie van stoffen slecht oplost met water. Je kunt dit gewoon
opzoeken, maar je kunt het ook in een tabel noteren, bovenin de
negatieve ionen en links de positieve ionen:
I⁻ NO3⁻
K⁺ g g
Pb²⁺ s g
3. We zien nu dus dat Pb²⁺ en NO3⁻ met elkaar een slecht oplosbare
stof vormen. Dit is dus het zout was is neergeslagen. Nu moeten
we de neerslagvergelijking geven van deze reactie:
Pb²⁺ (aq) + 2I⁻ (aq) → PbI2 (s)
Hier is dus het vaste zout Lood(II)jodide ontstaan bij deze
neerslagreactie.
, Bij neerslagreactie verdwijnen er dus ionen in zouten, maar niet alle
ionen gaan verloren. Er blijven eigenlijk nog wel een klein deel van de
ionen in de oplossing. Voor slecht en matig oplosbare zouten geldt dat er
altijd nog wel wat ionen overblijven in de oplossing. Dus als je het filter
en het residu weghaalt kun je altijd nog deze ionen in.
Als je bijvoorbeeld een neerslagreactie van Hg²⁺(aq) + 2Br⁻ (aq)→ HgBr2
(s). Er is dan dus eigenlijk een groot stuk zout in de oplossing maar met
een paar ionen van Hg en Br die wel opgelost zijn. Hiertussen is een
continue wisselwerking, dus telkens gaan er een paar ionen weer naar
het vaste zout en er laten weer een paar ionen los en worden opgelost.
Dit noem je het dynamisch evenwicht of ook wel chemisch evenwicht.
Hier hebben we het over de wisselwerking tussen verschillende
toestandsaanduidingen, dus aqua en vaste vorm. Dit noem je dan een
heterogeen evenwicht. Ook heb je een andere vorm, het homogeen
evenwicht, dit gaat om het dynamisch evenwicht, maar dan met enkel
dezelfde toestandsaanduidingen. Een voorbeeld:
H2O (L) + HCN (aq) → H3O⁺ (aq) + CN⁻ (aq)
(Je ziet hier wel twee verschillende toestandsaanduidingen, maar
doordat het opgelost zit in die H2O behoort het tot dezelfde fase)
Bij deze reactievergelijking worden er onderling die ionen uitgewisseld.
Je moet als je een dynamisch evenwicht reactie moet tekenen moet je
twee pijlen zetten, niet alleen naar rechts maar ook naar links(Maar
alleen als er naar gevraagd wordt). Dus met zo’n dubbele pijl:
5.2
Neerslagreacties toegepast
De neerslagreacties worden in fabrieken en andere bezigheden in het
dagelijks leven op verschillende nuttige manieren toegepast. We gaan er
drie verschillende toepassingen bespreken:
