Portfolio HBO Bachelor Social
Work, profiel Zorg, Fase 3
Bron: Stylink.nl
P.S. Boudewijn
Studentnummer: 4863565
05 februari 2023
Hogeschool NCOI
HBO Bachelor Social Work, profiel Zorg, afstudeerrichting GGZ-agoog
Portfolio fase 3
1
,Inhoudsopgave
1. Inleiding…………………………………………………………………………………… 3
1.1 Leeswijzer……………………………………………………………………. 3
2. Kernopgave aan de hand van model Korthagen…………………………..……….. 4
2.1 Situatie en resultaat…………………………………………………………. 4
2.2 Wat is er gebeurd?................................................................................. 4
2.3 Bewustwording………………………………………………………………. 4
2.4 Alternatieven…………………………………………………………………. 5
2.5 Uitprobeerfase……………………………………………………………… 5
3. Verantwoording leerresultaten…………………………………………………………. 6
3.1 Professionaliseren….………………………………………………………… 6
3.2 Methodisch handelen…………………………..…………………………….. 6
3.3 Integraal handelen…………………………………………………………… 7
4. Matrix leerresultaten……………………………………………………………………… 8
5. Verantwoording ontwikkeldoelen………………………………………………………. 8
5.1 Doel 1: Kennis over verslaving vergroten…………………………………… 8
5.2 Doel 2: Kennis over psychose vergroten……………………………………. 9
5.3 Doel 3: Gelijkwaardig samenwerken………………………………………... 9
5.4 Doel 4: Kwaliteitsverbetering verslavingsbehandeling……………………. 10
6. Smart doelen voor fase 4………………………………………………………………… 11
6.1 Smart doel 1………………………………………………………………….. 11
6.2 Smart doel 2…………………………………………………………………… 11
7. Persoonlijke SWOT-analyse…………………………………………………………….. 12
8. Persoonlijk Dilemma……………………………………………………………………….. 14
Literatuurlijst………………………………………………………………………………….. 17
Bijlage I Beoordeling propedeuse Portfolio……………………………………………… 18
Bijlage II Bevestiging van vrijstellingen………………….……………………………….. 20
Bijlage III Rapportagereeks client…………………………………………………..……… 21
Bijlage IV Certificaat congres ICDD 2022……………………..………………………….. 23
Bijlage V Reflectie supervisie…………………………………………………..………..… 24
Bijlage VI Basisonderzoek intake verslaving.………………..………………………….. 26
Bijlage VII Haka EVC-rapportage en certificaat………………………………………….. 36
Bijlage VIII Feedbackformulier werkbegeleider ……………..………………………….. 40
2
, 1. Inleiding
Ik ben Phil Boudewijn, inmiddels 51 jaar en heb een samengesteld gezin met 5 thuiswonende
kinderen. Na een lange periode in de Horeca gewerkt te hebben ben ik bijna 8 jaar geleden in de
sociaal maatschappelijke sector terecht gekomen. Ik heb bijna 4 jaar geleden de overstap gemaakt
naar de forensische zorg. Op dit moment heb ik twee deeltijdbanen, beide in Utrecht.
Ik ben werkzaam als Ervaringsdeskundig Verslavingsspecialist in de Forensische Psychiatrische
Afdeling (FPA) in Utrecht. Ik doe dit werk sinds oktober 2019, voor 24 uur per week. Als
Ervaringsdeskundig Verslavingsspecialist in de FPA ben ik verantwoordelijk voor het
verslavingsaanbod binnen de kliniek, zowel in de opzet als de uitvoer ervan. Ik ben werkzaam als
behandelaar in groepen en op individueel niveau. Ook ondersteun ik collega’s in de omgang met
patiënten met verslavingsproblematiek en geef ik training en deskundigheidsbevordering over het
onderwerp verslaving.
Ik heb ook een baan als projectbegeleider voor 16 uur bij het project Doen en Laten in Utrecht. Hier
ben ik, samen met een collega, eindverantwoordelijk voor het project. Het project zorgt voor
ontmoetingsplekken waar vrijwilligers werkzaam zijn. De vrijwilligers organiseren activiteiten om
verbinding te krijgen in de wijk. Mijn taak is om de vrijwilligers te ondersteunen en op te leiden tot
ervaringswerker en om een netwerk in Utrecht te creëren en onderhouden.
Voor mijn werk bij de FPA in Utrecht is het noodzakelijk dat ik declarabel ga worden en heb ervoor
gekozen de opleiding HBO Social Work profiel zorg te gaan doen met afstudeerrichting GGZ-agoog.
Ik ben in mei 2021 gestart met een EVC-traject bij HaKa, deze heb ik in augustus afgerond en voor
100% behaald. Hierdoor kon ik deelnemen aan een incompany traject waarin we een versnelde
bacheloropleiding doen bij de Hogeschool NCOI. Ik ben in november 2021 gestart met de opleiding
welke zal eindigen in juli 2023.
Ik heb vrijstellingen voor Professioneel communiceren, Organisatorisch handelen, GGZ-agoog
profilering en Portfolio fase 2 (Bijlage II).
Aangezien onze instelling speciale maatwerkafspraken heeft gemaakt met NCOI, heb ik geen
portfoliobegeleider, hieronder, volgens afspraak, het bewijsstuk:
Beste, de student heeft geen portfolio begeleider en daarom hoeft hij/zij geen
contactmomentenformulier in te leveren. Graag verwijs ik je naar de OLO.
Met vriendelijk groet
Lorwencia Wilschut.
Student Coördinator
Door technische belemmeringen is het mij niet gelukt de bijlagen een juiste paginanummering mee te
geven, ze staan wel in de volgorde zoals vermeld in de inhoudsopgave.
1.1 Leeswijzer.
In hoofdstuk 1 stelt de auteur zich voor en vertelt hij wat zijn werk en verantwoordelijkheden inhouden.
Ook vertelt hij welke vrijstellingen hij heeft voor de opleiding die hij nu doet. In hoofdstuk 2 volgt een
reflectie op een kritische beroepssituatie aan de hand van model Korthagen. Hierin is een casus
gebruikt van een patiënt met kleptomanie. In hoofdstuk 3 volgt de verantwoording van de
leerresultaten professionaliseren, methodisch handelen en integraal handelen. Er wordt verwezen
naar de bijlagen voor bewijsstukken. In hoofdstuk 4 zijn de bewijsstukken en leerresultaten verwerkt in
een matrix. In hoofdstuk 5 staat de verantwoording van de smartdoelen die in de vorige portfolio zijn
opgesteld, hieruit blijkt dat de auteur zich ontwikkelt in zijn beroep. In hoofdstuk 6 zijn er twee nieuwe
ontwikkeldoelen SMART opgesteld, een vorig smartdoel wordt verder uitgediept en een nieuw doel
gaat over omgevingsbewustzijn. In hoofdstuk 7 is de persoonlijke SWOT-analyse te vinden waarin de
krachten, zwaktes, mogelijkheden en bedreigingen helder zijn geformuleerd. In hoofdstuk 8 wordt er
een persoonlijk dilemma omschreven wat gaat over zorgzaamheid, gelijkwaardigheid en respect.
3
, 2. Kernopgave aan de hand van model Korthagen
Balanceren tussen betrokkenheid en distantie
Aangezien ik als ervaringswerker werkzaam ben in onze instelling, is dit een kernopgave waar ik vaak
mee te maken krijg, vandaar mijn keuze voor deze kernopgave.
2.1 Situatie en resultaat
Context: Ik werk als ervaringsdeskundig verslavingsspecialist in de FPA Utrecht. De doelgroep
waarmee ik werk zijn mensen met een strafblad en psychische problematiek waaronder
verslavingsproblematiek. De patiënten wonen met andere patiënten, die overeenkomstige
problematiek hebben, op een afdeling. De patiënten hebben allemaal behandeldoelen opgesteld met
hun regiebehandelaar. Ik ondersteun deze mensen met betrekking tot hun verslaving.
Een patiënt met verslavingsproblematiek, waaronder kleptomanie, zit in een behandelgesprek bij mij
aan tafel. Hij vertelt mij dat hij enige tijd geleden de controle over zichzelf was kwijtgeraakt. Hij had
tijdens een verlofmoment een nagelschaartje gestolen. Hij gaf ook aan dat hij dat expres niet tegen
zijn regiebehandelaar had gezegd omdat hij bang was dat hij daar buitenproportioneel voor gestraft
zou worden. Mijn taak is om met de patiënt zijn verslavingsmechanisme te onderzoeken en te
doorbreken zodat hij uiteindelijk een nieuwe coping kan ontwikkelen en een gezond leven kan gaan
leiden. Dit met inachtneming van forensische scherpte, wat betekent dat ik alert moet zijn op zaken die
een risico zijn voor delict gedrag. Doordat ik (te) betrokken ben als behandelaar, en er afspraken zijn
gemaakt over beperkte anonimiteit, ben ik in een dilemma terecht gekomen. Het dilemma gaat over
het wel of niet delen van deze “terugval” in kleptomaniegedrag met zijn regiebehandelaar. De
diagnose kleptomanie wordt vanuit verslavingsoptiek behandeld.
2.2 Wat is er gebeurd?
In een behandelgesprek vertelt de patiënt mij over zijn terugval in kleptomanie. Ik heb de patiënt eerst
gecomplimenteerd voor zijn openheid over zijn terugval, vervolgens heb ik het vervelende
schaamtegevoel, wat vastzit aan deze terugval, gevalideerd. Ik heb hem gevraagd de voorafgaande
periode te omschrijven zodat de oorzaak van zijn oude gedrag op tafel kon komen. Ik heb ervoor
gekozen om deze terugval niet direct te rapporteren of melden bij zijn regiebehandelaar.
Het resultaat van deze acties is dat onze werkrelatie geen schade heeft opgelopen. De patiënt gaf aan
dat hij het fijn vond dat hij niet veroordeeld werd, hij heeft dus nog steeds vertrouwen in mij als
behandelaar. We hebben verder kunnen onderzoeken wat de basis was voor deze terugval vanuit een
oordeelvrije positie. De patiënt heeft in dit gesprek niet de bevestiging gekregen dat hij het weer
verkeerd heeft gedaan, hij heeft de bevestiging gekregen dat openheid niet wordt bestraft maar hem
helpt in het aanpakken van zijn probleem.
2.3 Bewustwording
Ik wilde de patiënt het gevoel geven dat hij ok is, wat hij ook heeft gedaan of doet. Ik wilde hem,
zonder hem te straffen, laten kijken naar zijn eigen gedrag. Ik wilde zijn terugval geen slechte invloed
laten hebben op onze goede werkrelatie. Ik wilde betrouwbaar overkomen zodat hij het aandurft om
alles met mij te bespreken. Ik wilde me gelijkwaardig opstellen en present blijven. Ook wilde ik me
houden aan de regels binnen onze instelling en forensisch scherp zijn.
Toen de patiënt mij vertelde over zijn terugval voelde ik me betrokken, verbonden en bezorgd. Het
voelde fijn dat hij mij in vertrouwen nam. Toen er een gedachte door mijn hoofd ging dat ik dit vanuit
forensisch oogpunt moest melden voelde ik me verward, machteloos en onzeker.
Ik dacht dat het beter was voor het herstelproces van de patiënt om het toch maar niet te melden en
me te richten op het proces. Ik dacht dat deze “kleine” diefstal te verwaarlozen was in de context van
het herstelproces. Ik dacht ook “als het maar niet boven tafel komt dat ik dit heb verzwegen”.
Ik ben in deze situatie te betrokken en dichtbij gekomen en heb hiermee een stuk professionaliteit
losgelaten. Ik heb me laten leiden door deze betrokkenheid en ben niet forensisch scherp geweest,
aangezien de patiënt een strafbaar feit had gepleegd. Ik heb mezelf na deze situatie gerustgesteld
met de gedachte dat ik de patiënt moet ondersteunen in zijn verslavingsproblematiek, wat ik heb
gedaan. Ik heb me ook gerustgesteld met de gedachte dat de omvang van terugval niet zo groot is. Ik
heb deze situatie ook nog besproken met een collega en gevraagd wat hij zou doen in deze situatie
en ben er toen achter gekomen dat ik een blinde vlek had.
4
Work, profiel Zorg, Fase 3
Bron: Stylink.nl
P.S. Boudewijn
Studentnummer: 4863565
05 februari 2023
Hogeschool NCOI
HBO Bachelor Social Work, profiel Zorg, afstudeerrichting GGZ-agoog
Portfolio fase 3
1
,Inhoudsopgave
1. Inleiding…………………………………………………………………………………… 3
1.1 Leeswijzer……………………………………………………………………. 3
2. Kernopgave aan de hand van model Korthagen…………………………..……….. 4
2.1 Situatie en resultaat…………………………………………………………. 4
2.2 Wat is er gebeurd?................................................................................. 4
2.3 Bewustwording………………………………………………………………. 4
2.4 Alternatieven…………………………………………………………………. 5
2.5 Uitprobeerfase……………………………………………………………… 5
3. Verantwoording leerresultaten…………………………………………………………. 6
3.1 Professionaliseren….………………………………………………………… 6
3.2 Methodisch handelen…………………………..…………………………….. 6
3.3 Integraal handelen…………………………………………………………… 7
4. Matrix leerresultaten……………………………………………………………………… 8
5. Verantwoording ontwikkeldoelen………………………………………………………. 8
5.1 Doel 1: Kennis over verslaving vergroten…………………………………… 8
5.2 Doel 2: Kennis over psychose vergroten……………………………………. 9
5.3 Doel 3: Gelijkwaardig samenwerken………………………………………... 9
5.4 Doel 4: Kwaliteitsverbetering verslavingsbehandeling……………………. 10
6. Smart doelen voor fase 4………………………………………………………………… 11
6.1 Smart doel 1………………………………………………………………….. 11
6.2 Smart doel 2…………………………………………………………………… 11
7. Persoonlijke SWOT-analyse…………………………………………………………….. 12
8. Persoonlijk Dilemma……………………………………………………………………….. 14
Literatuurlijst………………………………………………………………………………….. 17
Bijlage I Beoordeling propedeuse Portfolio……………………………………………… 18
Bijlage II Bevestiging van vrijstellingen………………….……………………………….. 20
Bijlage III Rapportagereeks client…………………………………………………..……… 21
Bijlage IV Certificaat congres ICDD 2022……………………..………………………….. 23
Bijlage V Reflectie supervisie…………………………………………………..………..… 24
Bijlage VI Basisonderzoek intake verslaving.………………..………………………….. 26
Bijlage VII Haka EVC-rapportage en certificaat………………………………………….. 36
Bijlage VIII Feedbackformulier werkbegeleider ……………..………………………….. 40
2
, 1. Inleiding
Ik ben Phil Boudewijn, inmiddels 51 jaar en heb een samengesteld gezin met 5 thuiswonende
kinderen. Na een lange periode in de Horeca gewerkt te hebben ben ik bijna 8 jaar geleden in de
sociaal maatschappelijke sector terecht gekomen. Ik heb bijna 4 jaar geleden de overstap gemaakt
naar de forensische zorg. Op dit moment heb ik twee deeltijdbanen, beide in Utrecht.
Ik ben werkzaam als Ervaringsdeskundig Verslavingsspecialist in de Forensische Psychiatrische
Afdeling (FPA) in Utrecht. Ik doe dit werk sinds oktober 2019, voor 24 uur per week. Als
Ervaringsdeskundig Verslavingsspecialist in de FPA ben ik verantwoordelijk voor het
verslavingsaanbod binnen de kliniek, zowel in de opzet als de uitvoer ervan. Ik ben werkzaam als
behandelaar in groepen en op individueel niveau. Ook ondersteun ik collega’s in de omgang met
patiënten met verslavingsproblematiek en geef ik training en deskundigheidsbevordering over het
onderwerp verslaving.
Ik heb ook een baan als projectbegeleider voor 16 uur bij het project Doen en Laten in Utrecht. Hier
ben ik, samen met een collega, eindverantwoordelijk voor het project. Het project zorgt voor
ontmoetingsplekken waar vrijwilligers werkzaam zijn. De vrijwilligers organiseren activiteiten om
verbinding te krijgen in de wijk. Mijn taak is om de vrijwilligers te ondersteunen en op te leiden tot
ervaringswerker en om een netwerk in Utrecht te creëren en onderhouden.
Voor mijn werk bij de FPA in Utrecht is het noodzakelijk dat ik declarabel ga worden en heb ervoor
gekozen de opleiding HBO Social Work profiel zorg te gaan doen met afstudeerrichting GGZ-agoog.
Ik ben in mei 2021 gestart met een EVC-traject bij HaKa, deze heb ik in augustus afgerond en voor
100% behaald. Hierdoor kon ik deelnemen aan een incompany traject waarin we een versnelde
bacheloropleiding doen bij de Hogeschool NCOI. Ik ben in november 2021 gestart met de opleiding
welke zal eindigen in juli 2023.
Ik heb vrijstellingen voor Professioneel communiceren, Organisatorisch handelen, GGZ-agoog
profilering en Portfolio fase 2 (Bijlage II).
Aangezien onze instelling speciale maatwerkafspraken heeft gemaakt met NCOI, heb ik geen
portfoliobegeleider, hieronder, volgens afspraak, het bewijsstuk:
Beste, de student heeft geen portfolio begeleider en daarom hoeft hij/zij geen
contactmomentenformulier in te leveren. Graag verwijs ik je naar de OLO.
Met vriendelijk groet
Lorwencia Wilschut.
Student Coördinator
Door technische belemmeringen is het mij niet gelukt de bijlagen een juiste paginanummering mee te
geven, ze staan wel in de volgorde zoals vermeld in de inhoudsopgave.
1.1 Leeswijzer.
In hoofdstuk 1 stelt de auteur zich voor en vertelt hij wat zijn werk en verantwoordelijkheden inhouden.
Ook vertelt hij welke vrijstellingen hij heeft voor de opleiding die hij nu doet. In hoofdstuk 2 volgt een
reflectie op een kritische beroepssituatie aan de hand van model Korthagen. Hierin is een casus
gebruikt van een patiënt met kleptomanie. In hoofdstuk 3 volgt de verantwoording van de
leerresultaten professionaliseren, methodisch handelen en integraal handelen. Er wordt verwezen
naar de bijlagen voor bewijsstukken. In hoofdstuk 4 zijn de bewijsstukken en leerresultaten verwerkt in
een matrix. In hoofdstuk 5 staat de verantwoording van de smartdoelen die in de vorige portfolio zijn
opgesteld, hieruit blijkt dat de auteur zich ontwikkelt in zijn beroep. In hoofdstuk 6 zijn er twee nieuwe
ontwikkeldoelen SMART opgesteld, een vorig smartdoel wordt verder uitgediept en een nieuw doel
gaat over omgevingsbewustzijn. In hoofdstuk 7 is de persoonlijke SWOT-analyse te vinden waarin de
krachten, zwaktes, mogelijkheden en bedreigingen helder zijn geformuleerd. In hoofdstuk 8 wordt er
een persoonlijk dilemma omschreven wat gaat over zorgzaamheid, gelijkwaardigheid en respect.
3
, 2. Kernopgave aan de hand van model Korthagen
Balanceren tussen betrokkenheid en distantie
Aangezien ik als ervaringswerker werkzaam ben in onze instelling, is dit een kernopgave waar ik vaak
mee te maken krijg, vandaar mijn keuze voor deze kernopgave.
2.1 Situatie en resultaat
Context: Ik werk als ervaringsdeskundig verslavingsspecialist in de FPA Utrecht. De doelgroep
waarmee ik werk zijn mensen met een strafblad en psychische problematiek waaronder
verslavingsproblematiek. De patiënten wonen met andere patiënten, die overeenkomstige
problematiek hebben, op een afdeling. De patiënten hebben allemaal behandeldoelen opgesteld met
hun regiebehandelaar. Ik ondersteun deze mensen met betrekking tot hun verslaving.
Een patiënt met verslavingsproblematiek, waaronder kleptomanie, zit in een behandelgesprek bij mij
aan tafel. Hij vertelt mij dat hij enige tijd geleden de controle over zichzelf was kwijtgeraakt. Hij had
tijdens een verlofmoment een nagelschaartje gestolen. Hij gaf ook aan dat hij dat expres niet tegen
zijn regiebehandelaar had gezegd omdat hij bang was dat hij daar buitenproportioneel voor gestraft
zou worden. Mijn taak is om met de patiënt zijn verslavingsmechanisme te onderzoeken en te
doorbreken zodat hij uiteindelijk een nieuwe coping kan ontwikkelen en een gezond leven kan gaan
leiden. Dit met inachtneming van forensische scherpte, wat betekent dat ik alert moet zijn op zaken die
een risico zijn voor delict gedrag. Doordat ik (te) betrokken ben als behandelaar, en er afspraken zijn
gemaakt over beperkte anonimiteit, ben ik in een dilemma terecht gekomen. Het dilemma gaat over
het wel of niet delen van deze “terugval” in kleptomaniegedrag met zijn regiebehandelaar. De
diagnose kleptomanie wordt vanuit verslavingsoptiek behandeld.
2.2 Wat is er gebeurd?
In een behandelgesprek vertelt de patiënt mij over zijn terugval in kleptomanie. Ik heb de patiënt eerst
gecomplimenteerd voor zijn openheid over zijn terugval, vervolgens heb ik het vervelende
schaamtegevoel, wat vastzit aan deze terugval, gevalideerd. Ik heb hem gevraagd de voorafgaande
periode te omschrijven zodat de oorzaak van zijn oude gedrag op tafel kon komen. Ik heb ervoor
gekozen om deze terugval niet direct te rapporteren of melden bij zijn regiebehandelaar.
Het resultaat van deze acties is dat onze werkrelatie geen schade heeft opgelopen. De patiënt gaf aan
dat hij het fijn vond dat hij niet veroordeeld werd, hij heeft dus nog steeds vertrouwen in mij als
behandelaar. We hebben verder kunnen onderzoeken wat de basis was voor deze terugval vanuit een
oordeelvrije positie. De patiënt heeft in dit gesprek niet de bevestiging gekregen dat hij het weer
verkeerd heeft gedaan, hij heeft de bevestiging gekregen dat openheid niet wordt bestraft maar hem
helpt in het aanpakken van zijn probleem.
2.3 Bewustwording
Ik wilde de patiënt het gevoel geven dat hij ok is, wat hij ook heeft gedaan of doet. Ik wilde hem,
zonder hem te straffen, laten kijken naar zijn eigen gedrag. Ik wilde zijn terugval geen slechte invloed
laten hebben op onze goede werkrelatie. Ik wilde betrouwbaar overkomen zodat hij het aandurft om
alles met mij te bespreken. Ik wilde me gelijkwaardig opstellen en present blijven. Ook wilde ik me
houden aan de regels binnen onze instelling en forensisch scherp zijn.
Toen de patiënt mij vertelde over zijn terugval voelde ik me betrokken, verbonden en bezorgd. Het
voelde fijn dat hij mij in vertrouwen nam. Toen er een gedachte door mijn hoofd ging dat ik dit vanuit
forensisch oogpunt moest melden voelde ik me verward, machteloos en onzeker.
Ik dacht dat het beter was voor het herstelproces van de patiënt om het toch maar niet te melden en
me te richten op het proces. Ik dacht dat deze “kleine” diefstal te verwaarlozen was in de context van
het herstelproces. Ik dacht ook “als het maar niet boven tafel komt dat ik dit heb verzwegen”.
Ik ben in deze situatie te betrokken en dichtbij gekomen en heb hiermee een stuk professionaliteit
losgelaten. Ik heb me laten leiden door deze betrokkenheid en ben niet forensisch scherp geweest,
aangezien de patiënt een strafbaar feit had gepleegd. Ik heb mezelf na deze situatie gerustgesteld
met de gedachte dat ik de patiënt moet ondersteunen in zijn verslavingsproblematiek, wat ik heb
gedaan. Ik heb me ook gerustgesteld met de gedachte dat de omvang van terugval niet zo groot is. Ik
heb deze situatie ook nog besproken met een collega en gevraagd wat hij zou doen in deze situatie
en ben er toen achter gekomen dat ik een blinde vlek had.
4
