Korte
samenvatting
casus
Joram
is
een
jongen
van
22
jaar
met
een
ontwikkelingsachterstand.
Hij
is
bekend
bij
de
politie
en
bij
de
woningbouwvereniging
wegens
overlast
en
een
huurachterstand.
Joram
heeft
naast
zijn
ouders
een
oudere
broer,
Koos.
Deze
heeft
in
zijn
jeugd
veel
voor
hem
betekend.
Hij
was
als
een
vaderfiguur
voor
hem.
Joram
zijn
vader
werd
arbeidsongeschikt
en
zijn
moeder
werkte
fulltime
als
receptioniste.
Vader
had
belangstelling
in
zijn
kinderen,
maar
maakte
zich
ernstig
zorgen
over
Joram.
Joram
ging
toen
hij
4
jaar
was
naar
een
LOM
school,
hij
was
stil
en
teruggetrokken,
maar
wanneer
hem
iets
niet
aanstond,
kon
hij
schreeuwen.
Speelde
vaak
met
een
vriendje,
Remco,
voor
de
rest
had
hij
weinig
aansluiting.
Na
de
LOM
school
ging
Joram
naar
aangepast
onderwijs
(VSO).
Daar
bleek
dat
hij
goed
was
in
tekenen
en
handig
was
met
knutselen
met
hout
en
ijzer.
Joram
mocht
zijn
oom
helpen
bij
zijn
timmerbedrijf.
Hij
had
goed
contact
met
zijn
oom
Joep.
Joram
had
zich
voorgenomen
om
ook
timmerman
te
worden.
Na
vertrek
van
broer
Koos
naar
het
buitenland
kreeg
Joram
minder
interesse
in
school.
Na
meerdere
malen
contact
met
leerplichtambtenaar
moest
Joram
van
school.
Toen
Joram
ouder
werd/puberteit,
ontstonden
er
steeds
meer
spanningen
thuis.
Joram
ging
ook
minder
naar
zijn
oom.
Zodra
Joram
de
mogelijkheid
kreeg
om
het
huis
te
verlaten
ging
hij
naar
een
groep
hangjongeren
uit
de
Kolenkitbuurt.
Remco
maakte
hier
ook
deel
van
uit.
Joram
werd
vaak
uitgedaagd
om
dingen
te
doen,
zijn
beloning
was
deelname
aan
de
groep.
Hij
wilde
er
graag
bij
horen
en
stoer
doen.
Soms
liep
het
uit
de
hand
en
dan
nam
Remco
hem
in
bescherming.
Joram
was
bang
voor
de
jongens
en
durfde
geen
nee
te
zeggen
om
erbij
te
blijven
horen.
Ouders
van
Joram
hadden
weinig
zicht
op
hem.
Probeerde
uit
te
horen
maar
dit
eindigde
veelal
in
ruzie,
onderlinge
verwijten
en
soms
handgemeen
waarbij
Joran
verbaal
dreigend
was
naar
moeder.
Hij
sloot
zich
daarna
vaak
op
in
zijn
kamer
met
luide
muziek.
Hiervan
kwamen
klachten
van
de
buren.
Vader
wist
dit
meestal
goed
te
praten.
Joram
kwam
in
aanraking
met
justitie.
De
groep
had
een
tasjesroof
gedaan
en
Joram
werd
aangetroffen
met
de
tas.
Op
verzoek
van
Halt
werd
er
door
de
RvdK
een
onderzoek
opgestart.
Deze
is
gestaakt
omdat
het
risico
op
recidive
laag
werd
ingeschat.
Ouders
moesten
hem
meer
in
de
gaten
gaan
houden
en
vrijwillige
jeugdzorg.
Joram
onttrok
zich
aan
het
ouderlijk
gezag
en
vader
wist
het
steeds
te
sussen.
Na
18e
sloot
Joram
zich
weer
aan
bij
de
hanggroep,
Remco
hoorde
hier
niet
meer
bij.
Ze
hadden
nog
af
en
toe
contact
via
facebook.
Al
snel
opieuw
een
tasjesroof
waarbij
de
vrouw
gewond
raakte.
Joram
werd
opgepakt.
Hij
durfte
tijdens
het
verhoor
niet
te
vertellen
dat
hij
onder
druk
gezet
werd
en
bekende
schuld
en
zei
alleen
gehandeld
te
hebben
om
zijn
schuld
op
telossen.
Hij
werd
veroordeeld
voor
6
maanden,
3
maanden
onvoorwaardelijk
met
een
proeftijd
van
een
jaar
met
verplicht
reclasseringscontract.
Joram
vond
de
structuur
en
het
programma
in
detentie
prettig
en
kreeg
werkzaamheden
op
de
timmerwerkplaats.
Hij
is
nu
drie
maanden
vrij
en
heeft
een
wajong.
Hij
heeft
goed
contact
met
Peter
van
Velzen
van
de
reclassering.
Hij
past
zich
aan
aan
Joram.
Teruggaan
naar
ouders
was
niet
aan
de
orde,
er
werd
een
woning
voor
Joram
geregeld
mits
zijn
ouders
hem
zouden
begeleiden.
Zij
probeerde
dit
maar
Joram
isoleert
zich
en
wilt
niks
met
hen
te
maken
hebben.
Joram
is
niet
komen
opdagen
bij
reclassering
en
reageert
niet
op
contactpogingen
van
Peter.
Bij
het
blijven
negeren
wordt
de
zaak
teruggestuurd
naar
justitie.
samenvatting
casus
Joram
is
een
jongen
van
22
jaar
met
een
ontwikkelingsachterstand.
Hij
is
bekend
bij
de
politie
en
bij
de
woningbouwvereniging
wegens
overlast
en
een
huurachterstand.
Joram
heeft
naast
zijn
ouders
een
oudere
broer,
Koos.
Deze
heeft
in
zijn
jeugd
veel
voor
hem
betekend.
Hij
was
als
een
vaderfiguur
voor
hem.
Joram
zijn
vader
werd
arbeidsongeschikt
en
zijn
moeder
werkte
fulltime
als
receptioniste.
Vader
had
belangstelling
in
zijn
kinderen,
maar
maakte
zich
ernstig
zorgen
over
Joram.
Joram
ging
toen
hij
4
jaar
was
naar
een
LOM
school,
hij
was
stil
en
teruggetrokken,
maar
wanneer
hem
iets
niet
aanstond,
kon
hij
schreeuwen.
Speelde
vaak
met
een
vriendje,
Remco,
voor
de
rest
had
hij
weinig
aansluiting.
Na
de
LOM
school
ging
Joram
naar
aangepast
onderwijs
(VSO).
Daar
bleek
dat
hij
goed
was
in
tekenen
en
handig
was
met
knutselen
met
hout
en
ijzer.
Joram
mocht
zijn
oom
helpen
bij
zijn
timmerbedrijf.
Hij
had
goed
contact
met
zijn
oom
Joep.
Joram
had
zich
voorgenomen
om
ook
timmerman
te
worden.
Na
vertrek
van
broer
Koos
naar
het
buitenland
kreeg
Joram
minder
interesse
in
school.
Na
meerdere
malen
contact
met
leerplichtambtenaar
moest
Joram
van
school.
Toen
Joram
ouder
werd/puberteit,
ontstonden
er
steeds
meer
spanningen
thuis.
Joram
ging
ook
minder
naar
zijn
oom.
Zodra
Joram
de
mogelijkheid
kreeg
om
het
huis
te
verlaten
ging
hij
naar
een
groep
hangjongeren
uit
de
Kolenkitbuurt.
Remco
maakte
hier
ook
deel
van
uit.
Joram
werd
vaak
uitgedaagd
om
dingen
te
doen,
zijn
beloning
was
deelname
aan
de
groep.
Hij
wilde
er
graag
bij
horen
en
stoer
doen.
Soms
liep
het
uit
de
hand
en
dan
nam
Remco
hem
in
bescherming.
Joram
was
bang
voor
de
jongens
en
durfde
geen
nee
te
zeggen
om
erbij
te
blijven
horen.
Ouders
van
Joram
hadden
weinig
zicht
op
hem.
Probeerde
uit
te
horen
maar
dit
eindigde
veelal
in
ruzie,
onderlinge
verwijten
en
soms
handgemeen
waarbij
Joran
verbaal
dreigend
was
naar
moeder.
Hij
sloot
zich
daarna
vaak
op
in
zijn
kamer
met
luide
muziek.
Hiervan
kwamen
klachten
van
de
buren.
Vader
wist
dit
meestal
goed
te
praten.
Joram
kwam
in
aanraking
met
justitie.
De
groep
had
een
tasjesroof
gedaan
en
Joram
werd
aangetroffen
met
de
tas.
Op
verzoek
van
Halt
werd
er
door
de
RvdK
een
onderzoek
opgestart.
Deze
is
gestaakt
omdat
het
risico
op
recidive
laag
werd
ingeschat.
Ouders
moesten
hem
meer
in
de
gaten
gaan
houden
en
vrijwillige
jeugdzorg.
Joram
onttrok
zich
aan
het
ouderlijk
gezag
en
vader
wist
het
steeds
te
sussen.
Na
18e
sloot
Joram
zich
weer
aan
bij
de
hanggroep,
Remco
hoorde
hier
niet
meer
bij.
Ze
hadden
nog
af
en
toe
contact
via
facebook.
Al
snel
opieuw
een
tasjesroof
waarbij
de
vrouw
gewond
raakte.
Joram
werd
opgepakt.
Hij
durfte
tijdens
het
verhoor
niet
te
vertellen
dat
hij
onder
druk
gezet
werd
en
bekende
schuld
en
zei
alleen
gehandeld
te
hebben
om
zijn
schuld
op
telossen.
Hij
werd
veroordeeld
voor
6
maanden,
3
maanden
onvoorwaardelijk
met
een
proeftijd
van
een
jaar
met
verplicht
reclasseringscontract.
Joram
vond
de
structuur
en
het
programma
in
detentie
prettig
en
kreeg
werkzaamheden
op
de
timmerwerkplaats.
Hij
is
nu
drie
maanden
vrij
en
heeft
een
wajong.
Hij
heeft
goed
contact
met
Peter
van
Velzen
van
de
reclassering.
Hij
past
zich
aan
aan
Joram.
Teruggaan
naar
ouders
was
niet
aan
de
orde,
er
werd
een
woning
voor
Joram
geregeld
mits
zijn
ouders
hem
zouden
begeleiden.
Zij
probeerde
dit
maar
Joram
isoleert
zich
en
wilt
niks
met
hen
te
maken
hebben.
Joram
is
niet
komen
opdagen
bij
reclassering
en
reageert
niet
op
contactpogingen
van
Peter.
Bij
het
blijven
negeren
wordt
de
zaak
teruggestuurd
naar
justitie.
